#120 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

In Frankrijk loopt er een band rond die naar mijn mening een pareltje genoemd mag worden. Het Franse Her is een band die van muziek een verhaal maakt. Dit deden ze dan ook met het debuutalbum Her Tape No.1. Op dit album wordt er verteld over een derde persoon genaamd ‘her’. Het is sensueel en stiekem een beetje spannend alsof je er zelf bij bent. Dat is de kracht van Her. Op het debuutalbum beginnen ze met Quite Like over het dromen en verlangen naar een vrouw en het album eindigt met Union. Met Five Minutes hadden ze al een kleine hit te pakken en kwamen ze bij mij op de radar terecht. Vorige jaar kwam Her Tape No.2 uit en deze plaat was weer net zo spannend als de debuutplaat van Her. Soulvol met een indiepop randje.

Afgelopen week was daar Neighborhood, de nieuwe single van Her en het is de voorloper van het gelijknamige album. Her heeft er een heftige tijd op zitten. In de zomer van 2017 verloor Her bandlid en vriend Simon Carpentier aan kanker. Dit sloeg in als een bom bij de band. Samen met Viktor Solf startte hij namelijk in 2015 het hele avontuur dat Her heet. Viktor Solf had het er zo moeilijk mee dat hij het verlies van zijn vriend in het emotionele kippenvel nummer We Choose verwerkte. Neighborhood klinkt iedergeval een stuk opgewekter en vrolijker. Het is funky en heeft een beat waarop je uit je luie stoel wilt stappen en en een dansje wilt maken door je kamer. Daarnaast zingt Viktor met zijn kenmerkende falsettostem het koele nummer goed bij elkaar. De drumbeat houdt het hele nummer staande. Het is enorm catchy. In Maart staat Her in Paradiso en in deze zelfde maand komt het album Neighborhood uit. In gedachte dat We Choose en Neighborhood erop staan doet mij zeer deugd en smachtend naar het album.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

#119 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Dat ik gek ben op country is een feit maar dat het in de hedendaagse vooral Europese muziekmarkt geaccepteerd wordt is nog maar de vraag en daarom wil ik vandaag de lans breken voor een artiest die uit dit genre komt maar als je het zou horen zou je denken dat het iets anders is.

Jade Bird is de naam en ze is pas 20 jaar maar een groot talent. Toen zij 12 jaar oud was gingen haar ouders uit elkaar en dat zou het begin betekenen voor Jade om te beginnen met schrijven van liedjes. Op jonge leeftijd luisterde ze veel naar Johnny Cash, Bob Dylan, Alanis Morrisette en Patti Smith. Je kan het dan ook op een bordje mee geven dat ze hier ontzettend goed naar geluisterd heeft want dit hoor je dan ook terug in haar muziek. Vorige jaar kwam Something American uit. Een EP die op mij een grote indruk heeft achtergelaten vanwege de veelzijdigheid van de liedjes van Bird. Verder springt daar haar stemgeluid ver boven uit. Een betoverende warme stem. Bird probeert veel andere genres te pakken op deze EP maar Americana en Country blijven de boventoon voeren. Haar nieuwste single Lottery heeft wel iets meer een poppyrandje.

Het nummer is een oorworm, het blijft ontzettend hangen en dat is naar mijn mening ook de kracht van Bird. Een compleet liedje maken die goed in het gehoor ligt en eentje die gelijk blijft hangen na de eerste luisterbeurt. Muzikaal zit het goed in elkaar en een tekst om van te smullen. Vooral het refrein zing je na een paar keer luisteren gelijk mee. Ook raakt ze makkelijk de hoge noten en blijft het zuiver klinken. Jade Bird ademt het gevoel van een millennial. Bird heeft de zachtheid van de liedjes maar als het moet geeft ze even vol gas. Ik hou ervan. Ik blijf Bird goed in de gaten houden.

 

\

 

 

#118 Het-midden-in-de-week-liedje

Pale Waves

Jaa de eerste echte nieuwe post van 2018, wauw wat is 2017 voorbij gevlogen. Ik heb hele toffe momenten gehad in 2017 en op de valreep nog een 3FM Serious Request mogen meemaken en dat was een van de vetste dingen die ik heb gedaan in 2017. Maar zoals al vaker gezegd, de muziekwereld staat nooit stil en daarom gaan we ook in 2018 lekker verder met bloggen over de nieuwste muziek. En daarom vandaag de aandacht voor een bandje die in 2018 kneiterhard gaat doorbreken en dat is Pale Waves met New Year’s Eve.

Pale Waves is een kwartet uit Manchester en ze maken ontzettende fijne en catchy indiepop ala The 1975. Laatstgenoemde heeft ook een aardige vinger in de pap bij deze band want Matt Healey (zanger van The 1975) produceert de nummers van Pale Waves en ook het debuutalbum komt uit onder het label van The 1975. Niet voor niets hoor je dan ook goed de invloeden van deze band. Je zou bijna kunnen zeggen dit is de vrouwelijke versie van The 1975. Maar daar doe je Pale Waves voor onder want mijn god wat is dit een fijn bandje. De uitstraling van de band is fantastisch. Heather Baron – Graci is de zangeres van de band en als je naar haar kijkt zou je denken wat is dat voor goth maar die hele uitstraling maakt de band. The Cure is een grote invloed heeft ze in interviews gezegd. Ik durf een wedje te leggen dat ze het helemaal gaan maken in 2018. Elke song die de band inmiddels heeft uitgebracht voelen als een statement. Krachtig en het staat als een huis. Het nummer New Year’s Eve is heel zoetsappig maar met een refrein die niet meer uit je kop gaat krijgen de komende dagen: I don’t want to be alone on New Year’s Eve / Do you even wanna be with me?” Wil je ze nou live bewonderen dan staan ze binnenkort op Eurosonic en ik die een vaag gokje dat je ze wel kan vinden om de festivals deze zomer.

 

 

 

 

 

 

#112 Thank God It’s Friday

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! Met vandaag de minimale soul van Ryhs Lewis!

Steeds vaker zie je singer-songwriters voorbij komen die een oude ziel hebben. Jong hart maar een oude ziel. Nou wil het zijn dat ik daar erg van hou want de invloeden uit het verleden zijn ontzettend belangrijk in de huidige muziekwereld. Voor mij is het ook een soort angst om de helden uit het verleden kwijt te raken aan de jongere generatie sterren. Daarom ben ik blij met Ryhs Lewis. Hij is een 23 jarige singer-songwriter met een old school twist. Hij combineert soul met een fantastische raspende stem. Invloeden die voorbij komen zijn Al Green, Marvin Gaye en James Taylor. Helden stuk voor stuk. Maar je hoort het zeker terug in de muziek van Lewis. Onlangs werd hij getekend voor het grote Decca Records, en bracht hij al 3 singles uit die rechtstreeks de hitlijsten in schoten en menig hartjes won met zijn minimale soul. Hij heeft niet veel nodig om een prachtig liedje te maken. De debuutplaat is onderweg en daar kijk ik voor met smart naar uit.

 

 

 

 

 

#112 Het-midden-in-de-week-liedje

Afbeeldingsresultaat voor skinny living

Jaa het is weer woensdag! We breken de week lekker doormidden. Dus zit je even in een dipje, kijk je naar buiten met de gedachte oké over 2 dagen heb ik weekend? Zet dan even de muziek iets harder, schenk een goede kop koffie in en laat je wegblazen door de muziek van Skinny Living met Let Me in.

Skinny Living is een Engelse band die ontzettend prachtige muziek maakt. De band maakt akoestische soul waarin je de invloeden van Bill Withers & Paolo Nutini sterk terug hoort. Sterkte punten van deze band is dat de producties eigenlijk stuk voor stuk als een huis staan. Ik leerde Skinny Living kennen door het nummer Fade. Dit nummer heb ik echt grijs gedraaid omdat ik het zo makkelijk mee kon zingen. Je hoort hier duidelijk de prachtige stem van zanger Ryan Johnson in terug. De hele band kan eigenlijk fantastisch zingen maar de stem van zanger Ryan Johnson doet bij vlagen denken aan de stem van Ryan Tedder van OneRepublic.

De nieuwe EP van de band heet 6 en het is het volgende succespuntje van deze band. Inmiddels toeren ze er lekker op los in de UK en ook stonden ze afgelopen maand in Nederland. Hoogtepuntje van deze EP is Let Me in. Het is een prachtig stukje muziek. Vooral de clip die erbij zit is echt een pareltje met 2 dansers waarin ze de track in gebarentaal na spelen. Echt een brok in mijn keel toen ik het zag. Ryan Johnson verteld over de track: “It’s about loving someone that has been hurt in the past, encouraging them to drop their guard, understanding why they feel the way they do because you’ve been hurt before too. Having the song interpreted in sign language and dance helps emphasise the emotion and meaning of the words, so you can still feel the song, even if you can’t hear it.”

 

 

 

 

 

 

#111 Easy Sunday

De dagen worden donkerder en kouder. Dus wanneer je met je dekentje bij de kachel zit met een grote kop thee of wanneer je in je bed ligt en je even geen zin hebt om eruit te gaan, pak je Easy Sunday erbij en geniet van de rust van een nummer en laat je meevoeren met de kracht van muziek. Vandaag de aandacht voor Gangs Of Youth.

Ik heb vele bandjes inmiddels langs zien komen en gehoord. Maar vandaag gebeurde er iets wat ik in tijden niet gehoord heb. Een band die mij na een paar nummers geluisterd te hebben echt compleet weggeblazen heeft. In Australie is deze band een van de grootste bands van dit moment en hebben zij voor veel mensen het album van het jaar gemaakt. Daarnaast wonnen ze eigenlijk alles wat je kan winnen. Dit gaat over Gangs Of Youth. De pure passie die ik in deze muziek hoor is onbeschrijfelijk. Echt niet normaal. Het is rauw, emotioneel geladen en het straalt charisma uit. Een van de grootste radiostations van Australie, Triple J heeft de groep omarmt en ik zou van de daken willen schreeuwen dat wij dat ook maar eens moeten gaan doen. Zanger van de band, Dave Le’aupepe schreef de nummers van Gangs Of Youth voor zijn terminaal zieke vrouw en over pogingen van zelfmoord. Tragisch maar tegelijkertijd ook weer mooi vanwege de lagen die het brengt in de muziek van Gangs Of Youth. Heftige themas voor nummers maar dat hoor je ook duidelijk terug in de muziek. Pure passie.

 

 

#110 Dé JUSTLUUKtalenten van 2018

Elk jaar is het weer zover. Begin december maken we de balans op voor het nieuwe jaar. Elk jaar is het weer een traditie van mij om te voorspellen welke artiesten het helemaal gaan maken in 2018. Dit door verschillende blogs af te gaan en mijn oren & ogen maximaal te spreiden en door mijn voorgevoel te laten spreken voor deze artiesten. Vorige jaar waren Bazart & Rag ‘N’ Bone Man de grote winnaars die toch een indrukwekkend jaar achter de rug hebben. Dit jaar ga ik weer een poging doen om in de glazenbol te kijken der muziek. Welke talenten worden er in 2018 de nieuwe Bazart & Rag ‘N’Bone Man? De volgende talenten maken kans:

  1. Sigrid
  2. Tom Walker
  3. Dakota
  4. Sam Fender
  5. Lewis Capaldi
  6. Ella Vos
  7. Jillian Jacqueline
  8. Billy Raffoul
  9. Nathan Ball

1. Sigrid

Sigrid is alles wat we op dit moment nodig hebben. Sigrid is vrolijk, catchy, maakt onwijs lekkere muziek en voor mij heel belangrijk het is niet nep. Een sensatie is het aan het worden. Neem het eerste nummer van haar Don’t Kill My Vibe, gaat over een studiosessie met een control freak van een producer die op haar zenuwen werkte. Sinds dat nummer gaat het onwijs hard met Sigrid en binnen een paar maanden tijd is de naam Sigrid van onbekend naar een van de rijzende sterren binnen het muzieklandschap en niks staat haar in de weg, want daar walst ze overheen. De nieuwe scandipop koningin staat klaar voor je, bring it on!

2.Tom Walker

Een van de spannendste artiesten voor mij in dit lijstje. Ik ben een onwijs fan van deze man. Tom Walker combineert hiphop beats met het klassieke singer-songwriter skills en dat gecombineerd met een geweldige stem. Vooral die stem is echt massive. 2 jaar geleden alweer hadden we Hozier, afgelopen jaar Rag ‘N’ Bone Man en dit jaar mag Tom Walker het stokje overnemen. Indrukwekkend en elk liedje van Tom Walker is spannend om naar te luisteren. Je wordt geprikkeld en het laat je niet los. Live is het trouwens een sensatie dus als die in de buurt staat, ga het zien dames en heren! Komend jaar komt waarschijnlijk zijn debuutplaat uit en dan zullen we dan naam Tom Walker vaak gaan horen vallen.

3.Dakota

Zoals elk jaar moet er een Nederlands talent in en elk jaar is de keuze moeilijk maar dit jaar was het makkelijk. Ik schreef al een paar weken geleden een hele mooie ode aan deze band uit Amsterdam. Dit jaar is de eer aan Dakota. Dromerige, melancholische indiepop dat is wat Dakota is en ik hoop dat ze in 2018 in de eredivisie van het Nederlandse muzieklandschap mogen gaan meespelen want dat verdienen ze. Ik werd weggeblazen tijdens hun aftershow in de AFAS, maar laat jij je ook wegblazen? Ik hoop het!

4.Sam Fender

Afbeeldingsresultaat voor sam fender

Een groot talent klopt aan! De 21 jarige Sam Fender was er al vroeg bij, hij werd ontdekt door de manager van Ben Howard en die nam hem op sleeptouw. Speelde onwijs veel shows als voorprogramma en nu is het tijd om zelf in de spotlight te treden want daar is deze jongen echt rijp voor. Afgelopen jaar bracht die in eigen beheer al een pareltje van een single uit namelijk Play God. Bij de BBC zijn ze fan en Nederland begint ook langzaam te vallen voor dit mannetje. Ik denk dat deze man nog veel meer op de plank heeft liggen en in 2018 gaat die dat laten zien met zijn innemende, gevoelige liedjes die een als botsauto’s tegen het euforische en hartbrekende liggen.

5.Lewis Capaldi

Een van de vele grote talenten die aan de deur kloppen. Voor mij is Lewis Capaldi een hele speciale. Dit zijn van die singer-songwriters die je in je hart sluit door de prachtige nummers die ze maken en achterlaten. Zijn nummers gaan dwars door je heen met een van de meest mooie stemmen die ik in tijden gehoord heb. Een oude ziel in een piepjong hartje. Maar het raakt mij. Elke keer weer. Ik wacht met smart tot hij een keer in Nederland voet aan wal zet. Zijn muziek heeft de potentie om stadions te kunnen vullen en dat iedereen meezingt. Ja dit is een speciale.

6. Ella Vos

Nee ze is niet Nederlands, haar naam doet anders denken maar helaas niet. Ella Vos een een synth pop muzikante met liedjes waar veel mensen jaloers op kunnen zijn. Best wel catchy maar ook heel erg dromerig. Bij Ella Vos haar muziek gaat een hele nieuwe wereld voor je open. Het zijn hele persoonlijke liedjes en ze schrijft ook over persoonlijke dingen wat mensen meegemaakt hebben of zij zelf heeft meegemaakt. Zo gaat prijsnummer White Noise over een depressie. Ze spreekt in haar liedjes de waarheid en dat in een poppieverpak papiertje. Daarnaast weet ze al goed wat ze wil en dat is doorbreken in Europa en ik denk dat het dit jaar wel moet gaan lukken. De persoonlijkheid heeft ze mee.

7. Jillian Jacqueline

Natuurlijk moet er ook dit jaar weer een countrymuzikant erin. Dit jaar is het de eer aan Jillian Jacqueline. Waar de coolkids van de country hangen in Nashville strijd Jillian Jacqueline al een tijdje om haar plekje en dat doet ze met verve. Ze is inmiddels 29 jaar oud, wat jong is voor countrybegrippen. Je hoort duidelijk de passie voor de muziek in haar muziek terug en het is echt heel catchy. Vorige jaar was het Marren Morris die ik in mijn lijstje had, ze is inmiddels een van de rijzende sterren in de USA. Die passie die zij heeft hoor je ook bij Jillian. En ik vind het fijn. Het is een soort country dat je niet vaak hoort, als je zou zeggen dat het niet zo was had je het ook gelooft. Het is puur en ik denk dat veel mensen buiten de country dit ook snel zullen oppakken. Kom maar door, de ster is rijzende en gaat in 2018 nog veel hoger.

8. Billy Raffoul

De pas 22 jarige Raffoul is een onwijs talent. Paar maanden geleden tekende hij een contract bij Interscope Records, een van de grotere platenmaatschappijen die er bestaat. Raffoul is de zoon van Jody Raffoul. Billy heeft een ontzettend rauwe stem, eentje die in het rijtje past van Jeff Buckley & Joe Cocker. Enorm vol soul en je kan goed horen dat hij aardig wat sigaretjes heeft weg gepaft maar het raakt je wel. Zijn nummers zitten vol met diepe teksten. Afgelopen zomer mocht hij openen voor Kings Of Leon in Hyde Park in London en die kant lijkt Raffoul ook op te gaan. Wat een stem.

9. Nathan Ball

Nathan Ball maakt Alternatieve folkmuziek met een zomers maar lekker donker randje. Iets waar ik ontzettend van hou. Mooi soundscapes van een groot talent die bij vlagen aan de gloriedagen van Ben Howard doet denken. Ook de vergelijk met Bon Iver, Daughter en The War On Drugs zijn gauw gemaakt. Regelmatig brengt hij een nieuwe single uit en dan wordt ik gegrepen door zijn sound. Ik zet hoog in voor hem dat 2018 zijn jaar gaat worden. Perfecte muziek voor een festival waar je met je biertje in de hand staat te genieten in het zonnetje.

~ Just Luuk 2017 ~