#173 Het-Midden-In-De-Week-Liedje: The 1975 – Jesus Christ 2005 Godbless America ft Phoebe Bridgers

THE 1975 | Pinkpop 2019

Hoelang zitten we eigenlijk al in quarantaine? Ik ben de dagen inmiddels al hopeloos kwijt. Ik denk ook dat ik niet de enige ben die dat denkt. Mijn dagen kom ik door met een hele hoop muziek en boeken. Verder ben ik bezig met een podcast, daarover later meer maar het komt er eens deze weken aan. En natuurlijk blijf ik lekker schrijven over de krenten uit de pap. En vandaag is dat zeker eentje. Eentje die ik hoorde op de radio en deze gelijk in mijn hart sloot. Tering wat een plaat.

Ik heb het over de nieuwe plaat van The 1975. Een band die zich constant opnieuw aan het uitvinden is. De vorige plaat van The 1975 was een hele trip en misschien wel een van de beste platen van dat jaar. Stuk voor stuk sterke nummers. Nu zijn ze terug met de 4e plaat alweer van de band en ik denk dat een van de meest persoonlijke platen wordt van The 1975. Langzamerhand is de band het album aan het uitrollen en het verteld ons dat het alle kanten op gaat. Notes On A Conditional Form bracht ons al de volgende singles: The 1974, het scheurende People, Frail State Of Mind, Me & You Together Song & The Birthday Song. Het album komt ongeveer eind Juli uit.

Afgelopen vrijdag kwam er dus Jesus Christ 2005 Godbless America uit. Een lekkere tongbreker. Maar mijn god wat is dit een prachtige plaat. Toen ik het voor het eerst hoorde was ik aan het twijfelen of dit wel The 1975 was. Maar zoals gezegd gaat de 4e plaat alle kanten op en zo ook deze single. Het nummer begint met een ode aan Jezus Christus. Terwijl de gitaar je meeneemt in deze trip zingt Matty over zijn liefde voor het geloof. De tekst is niet helemaal te volgen en een beetje vaag maar het is prachtig. De stem van Matty stelt je gerust op een of andere manier. Het mooiste aan het nummer is toch wel Phoebe Bridgers. Je hoort haar al het hele nummer als backing vocal maar in het derde couplet is het haar beurt om het nummer nog even wat extra magie te geven en dat doet ze met verve. Ze tilt het nummer naar een ongekende hoogte. Na mate het nummer verder kabbelt neemt de liefde het over van Jesus. Je voelt in dit nummer ook de hand van een andere god namelijk die van Justin Vernon, of meer bekend onder de naam van Bon Iver. De geluidjes in het nummer, de zanglijntjes, het zou allemaal zo in het liedjesboek van Bon Iver kunnen passen. Al met al is de 6e single van het album toch een dikke vette aanrader en doet mij reikhalzend uitkijken naar het album.

#172 De jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Typhoon, Freez – Alles is gezegend

Typhoon dankbaar voor burn-out | Entertainment | Telegraaf.nl

God als er een man mij kan opbeuren in elk moment dan is het Typhoon wel. Die man hoeft maar een paar woorden te zeggen of zingen en ik ben om. Zes jaar na zijn veelgeprezen laatste album Lobi Da Basi maakt Typhoon zich langzaam klaar voor zijn volgende zegetocht met zijn nieuwe album. Al eerder verscheen de single ‘Ogen Dicht’. Een enorm krachtige single die bij ons allemaal wel denk ik binnenkwam. Ook het verhaal wat hij vertelde bij De Wereld Draait Door, daar werd iedereen geraakt. Maar nu is er dus zijn 2e single genaamd Alles Is Gezegend. Een hele fijne track weer die kan inspireren om vooruit te kijken en onze zegeningen te tellen. Zeker in deze tijd hebben we een beetje Typhoon nodig.

All Time Low ft blackbear – Monsters

Some Kind Of Disaster

Vandaag is dan eindelijk de release van Wake Up, Sunshine, alweer achtste plaat van All Time Low. De afgelopen maanden zijn wel al helemaal warm gemaakt voor deze nieuwe plaat en op deze plaat kunnen we dan ook weer horen dat All Time Low weer in topvorm is. Ze doen nog steeds mee met de eredivisie van de punkpop. Voor de gene die All Time Low niet kennen zoek de nummers Weightless en Dear Maria, Count Me in maar eens op. Ik dat menig liefhebber van het genre deze klassiekers in hun lijstje hebben staan. Monsters staat dus op de nieuwe plaat en is wel echt de banger van de plaat. Een heerlijke samenwerking met blackbear en het knalt de speakers uit. Erg lekker.

Aquilo – Just Asking

Aquilo in Bitterzoet (postponed to September 22) - Amsterdam, 2020 ...

Aquilo bestaat uit de Engelse jeugdvrienden Tom Higham en Ben Fletcher. Ze maken sinds 2013 echt wonderschone muziek onder de naam Aquilo. Na diverse goed ontvangen singles bracht in 2017 het duo Silhouettes uit. Deze plaat draai ik nog maandelijks wel een keertje omdat de muziek die Aquilo maakt mij enorm raakt. Het is dromerig en melancholisch en bestaat uit verschillende elektronische elementen die gemixt worden met piano en gitaar. Daarnaast kunnen de heren ook nog eens enorm goed zingen. Vooral de nummers Silhouette en Silent Movies raken mij. Invloeden van RY X, Sohn en Howling hoor je terug in de muziek van de Aquilo. Na een radiostilte van minimaal drie jaar pakt in 2020 Aquilo de draad weer op en komt er een nieuw album aan en gaat de band weer touren. In September staat Aquilo in de Bitterzoet in Amsterdam.

Josiah And The Bonnevilles – The Best

Josiah and the Bonnevilles - Swing (Music Video) HD - YouTube

Een band die altijd weet te leveren dat is wat Josiah And The Bonnevilles is. Ze maakte een paar jaar geleden een van de mooiste nummers ooit: Back To Tennessee. Een prachtig nummer, als je hem niet kent zoek hem ook even op. In de wat mindere periodes luister ik vaak dat nummer, zo mooi. Nu is hij weer terug met het prachtige The Best. Ik hou van zijn stem en dat hoor je goed in The Best. Het is wel een minder folky sound dan we normaal gewend zijn van hem maar het klinkt nogsteeds geweldig. Langzamerhand zal er binnenkort wel een album gaan komen. Ik ben benieuwd.

Rolling Blackouts Coastal Fever – She’s There

Rolling Blackouts Coastal Fever deelt nieuwe single (nieuws) | OOR

Inmiddels is het wel bekend onder de muziekliefhebbers dat er geen band op deze aardkloot zo strak is als Rolling Blackouts Coastal Fever. In 2018 verscheen het album van deze heren. Hope Downs is een van mijn favoriete platen van de afgelopen jaren en eentje die makkelijk de hele avond op de achtergrond aan kan blijven staan. Inmiddels weten we dat er een tweede album komt en daar kijk ik persoonlijk enorm naar uit. Ook zou de band op Best Kept Secret spelen maarja dat zullen we nooit zeker weten of dat allemaal doorgaat. Maar ieder geval zal 5 juni het tweede album genaamd Sideways To New Italy. Op dit album staat ook She’s There. Het nummer begint gelijk met het typische geluid waar Rolling Backouts Coastal Fever zo goed in is: Ruwe vocals, heerlijke gitaren en onwijs goede samenzang. Dit is echt een perfecte track om in de auto te luisteren onderweg naar een verre bestemming en als het nummer afgelopen is, zo makkelijk weer op repeat zet.

#171 Het-Midden-In-De-Week-Liedje: Hauskey – Slow

Hauskey Releases Debut Single 'Slow'

De straten zijn leeg, Utrecht is leeg, de parken en stranden zijn eindelijk leeg: heel Nederland ligt op zijn gat. Inmiddels zijn de maatregelingen die zijn getroffen een beetje zichtbaar en de eerste week waarin de verveling begint toe te slaan is ook enorm zichtbaar. Gelukkig blijven er mensen nieuwe muziek uitbrengen en dan ook nog eens hele fijne muziek, de zomer komt eraan en dat merk je. Dus zet je speakertje op het balkon, doe je ogen dicht en doe alsof je staat de dansen op de eerste festivals van het jaar. Vandaag een oorworm waar je u tegen zegt en je toch een beetje in zomerse sferen brengt.

Hauskey is de naam van deze artiest. Geboren en getogen in het afgelegen Helena Valley in het westen van Australie. Muziek pakte hij vrij snel op. Op een leeftijd van 3 jaar zat deze man al achter de piano en ging de lokale markten langs op een leeftijd van 12 jaar om geld te verdienen. Hij studeerde af aan de Western Australian Academy Of Performing Arts en schreef daar honderd songs die hij eigenlijk niet voor zichzelf geschrikt vond. Daarom schreef hij veel als co-writer voor andere artiesten zoals Angie McMahon en KIAN. Maar naar jaren zich ontwikkelen als een Zwitsers zakmes heeft die met Slow dan eindelijk een liedje losgelaten en het is misschien wel een van de lekkerste van het moment. Een ode aan het leven dat ook af en toe op standje 2 mag zijn.

Het labelen van Slow als een catchy pop liedje is eigenlijk te makkelijk. Het is een enorm oorworm. Zo eentje die zich lekker de komende maanden gaat settelen in je hoofdje. Als je een fan bent van ‘klinkt als’ dan zou je beste hem kunnen omschrijven als Milky Chance in de tijden van Stolen Dance, zo eentje die overal meegezongen kan worden. Het klinkt gewoon als een enorm goed liedje wat plezier uitstraalt en dat is denk ik wat we nodig hebben in deze tijd. Getalenteerd en een meesterbrein van het schrijven van liedjes. Ik zeg een gouden toekomst.

#170 De jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Meis – Wacht

Meis

Een paar jaar geleden zag ik Meis voor het eerst optreden tijdens een bandjes avond in de Melkweg. Ik was daar toen voor KX Radio en werd weggeblazen door Meis. Door mijn liefde voor Spinvis en Eefje De Visser werd ik razend enthousiast over de Nederlandstalige muziek van Meis. In de zomer van 2018 won ze de competitie Mooie Noten en deed ze mee aan de het rondreizende muziekcircus de Popronde. En daar won ze vele harten. Voor mij was het nummer Bram dat mijn hart won. Telkens maar weer won de muziek van Aysha De Groot mijn hart. In 2019 verdween Meis eventjes van de radar om te gaan schrijven en produceren van nieuwe muziek. Verder trad ze toe tot de band van Eefje de Visser. Het nummer Wacht is het wachten (haha) mee dan waard geweest. In Wacht bezingt Meis een best wel uit de hand gelopen ruzie en ook al is het onderwerp een donderwolk, laat De Groot de zon schijnen tussen alle wolken door. Dreampop van de hoogste Nederlandse plank waar we ook zeker nog veel meer van gaan horen.

Thijs Boontjes – Thermopane

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, buiten en close-up

Een van de meest leukste mensen in de Nederlandse muziekindustrie is denk ik wel Thijs Boontjes. Boontjes speelde een hele tijd bij Douwe Bob maar op dit moment kent iedereen hem van zijn Dans En Showorkest en daarmee creëert hij een enorme glimlach bij iedere Nederlander. Hits als Dansen Met Jou en zijn mega hit Deze Nacht die inmiddels iedereen wel kent laat Boontjes nu Thermopane los op de Nederlandse bevolking. Een onwijs lekker liedje die hij schreef voor de “Lockdown sessies” van Radio 1. Het nummer gaat over de quarantaine waarin we ons nu verkeren en over het het mensen gek maakt. Voor tekstueel grijpt Boontjes je toch weer. Met nu al de legendarische zin: Ik voel mij net Marco Borstato, die weet allang hoe binnen zijn voelt. Applause en diepe buiging voor Meneer Thijs Boontjes!

Lovelytheband – Waste

lovelytheband - Tickets - Tower Theatre - Oklahoma City, OK ...

Even uit het Nederlandse maar terug naar de heerlijke indierock van Lovelytheband. Deze band kennen we natuurlijk allemaal van de hitsingle Broken die in 2017 boven aan de hitlijsten stond. Daarnaast tourde de band met Vance Joy en AWOLNATION door de US. Lovelytheband staat vooral bekend om hun heerlijk luchtige indie-pop. Afgelopen Januari kwam loneliness for love uit en daarop lieten ze al horen dat er een nieuw geluid om het volgende album staat. God wat heb ik die track de afgelopen maanden grijs gedraaid. Nu zijn ze terug met waste en opnieuw is het raak. Waste is een track vol met sentimenten die lekker hangt op de 80’s sound die op dit moment zo populair is. Het knalt door de speakers en vooral het refrein met de sax, mijn god wat lekker! More sax please!

Jack Curley – Towmorrow

Jack Curley - Alice [Official Video] - YouTube

Niemand in Nederland kent nog echt de naam van Jack Curley denk ik maar het is zeker eentje om te onthouden. De singer-songwriter uit Manchester is er eentje om in de gaten te houden. Hij ging naar de middelbare school in Stalybrigde en daar werd hij verliefd op het vak muziek. Op oudere leeftijd verhuisde hij naar Ibiza en begon daar te werken in een bar. Toen hij op het podium begon te spelen wist hij dat hij iets anders moest gaan doen dan werken in een bar. Toen hij zijn single Alice uitkwam begon de wereld te draaien. Bijna 8 miljoen streams online en dat veranderde alles. Vanaf dat moment speelde hij verschillende shows door heel Europa en kreeg hij een steeds grotere fanbase. Zijn stem viel gelijk op en zo niet bij de kleinste. Parlaphone tekende hem gelijk en brachten samen Wait For Me uit. Deze track is eigenlijk over al te horen geweest en vooral in de UK een grote hit geweest. Zijn stem is te vergelijken met die van Lewis Capaldi. Nu is er het volgende wapenfeit genaamd Towmorrow. Weer zo’n onwijs lekkere tranentrekker.

Grace Ackerman – Blame

Premiere: Grace Ackerman Struggles to Keep "Faith" with Dark ...

Een paar jaar geleden toen ik nog een eigen radioshow had bij de plaatselijke radio toen was er een band waar ik bijna elke week aandacht aan besteedde. Chasing Grace was deze band. Deze band bestond uit Phil Plested en Grace Ackerman. Kapot gedraaid deze band en smoorverliefd op Grace. Ik was ook best verdrietig toen ze besloten uit elkaar te gaan. Plested kwam een vorige jaar weer met nieuwe muziek en ook Grace Ackerman bracht nieuwe muziek uit. Beide steengoede muzikanten die erg fijne muziek maakte. Vandaag bracht Grace Ackerman voor het eerst een EP uit genaamd Wrong From Right. Daarop staat Blame en deze single doet mij denken aan Chasing Grace en dat is een goed teken. Na de eerste luisterbeurt begint die CG verslaving weer te borrelen. Wat een fijne ontdekking is Grace!

The Wrecks – Out Of Style

The Wrecks – Tickets – Space Ballroom – Hamden, CT – April 6th ...

Per ongeluk klikken op een filmpje op YouTube en dan dit krijgen. Wat een ontdekking. The Wrecks is een band uit California. Geïnspireerd door The Pixies, The Strokes en Weezer. Nou dat zegt al wat natuurlijk! The Wrecks worden in de USA gezien als het best bewaarde indierock geheim. Meer weten we ook niet echt iets van The Wrecks maar Out Of Style knalt als een malle.

#169 HET-MIDDEN-IN-DE-WEEK-LIEDJE: BRIGHT EYES – PERSONA NON GRATA

Afbeeldingsresultaat voor bright eyes

We leven in een hele rare bizarre tijd op dit moment. Het besef dat het dagelijkse leven zo op slot zit is een hele rare gewaarwording. Ook voor mijzelf. Normaal zou ik nu rond deze tijd mij het zweet voor de ogen lopen in de zon op een heerlijk terras in Amsterdam. Maar nee dat kan niet. En in de weekenden zou ik lekker staan draaien met mijn vrienden. Maar nee dat kan niet. Het leven wordt op zijn kop gegooid en het is wachten voor het licht aan het einde van de tunnel die Corona heet. Gelukkig is er altijd nog muziek. Ook al kunnen we het niet live bekijken, artiesten proberen de mensen een hart onder de riem te steken. En aangezien ik toch zoveel thuis zit, blijf ook ik doorschrijven.

Vandaag wil de aandacht graag vestigen op een artiest die ik erg dichtbij mij draag. Iemand waarvan ik weet die mij erg kan raken met zijn muziek maar mij ook heel hard kan doen laten glimlachen. Bright Eyes is de naam van deze band. Bright Eyes is het kindje van Conor Oberst. Waarvan verder de band bestaat uit Mike Mogis en Nathaniel Walcott. De band bracht in het verleden een aantal onwijs goede albums uit. Onder andere Fevers and Mirrors, Cassadega en vooral het in de hemel geprezen album: I’m Wide Awake, It’s Morning. Dat volgens de critici perfect de ondertoon aangaf van de Amerikaanse samenleving. Bright Eyes staat al begin jaren 90 bekend om heerlijke bombastische indiefolk nummers die toneel staan voor de kritische teksten van Oberst. Het laatste album komt uit 2011 en daarna was het bijna 9 jaar stil. Alhoewel Oberst niet echt stil gezeten heeft. Hij bracht verschillende soloplaten uit en was hij vorige jaar samen met Phoebe Bridgers, Better Oblivion Community Center. Wat trouwens ook een prachtige plaat was. Verder deed Mogis veel productiewerk en Walcott was studiomuzikant voor verschillende bands.

Maar na 9 jaar iets anders gedaan te hebben begon het toch weer onwijs te kriebelen bij de heren. Persona Non Grata zag het levenslicht en de band heeft bevestigd dat er ook weer een nieuwe plaat gaat komen! Jeej! Persona Non Grata klinkt weer als vanouds. Het is thuiskomen. Oberst klinkt wat ouder op de plaat maar op de vertrouwde manier van nonchalant zingen. Dit is Bright Eyes in topvorm. De stem van Oberst is breekbaar en brengt het nummer naar andere sferen. Het is een hartverwarmende single die als een warme arm op je schouder voelt. Er komt zelfs een doedelzak tevoorschijn in het refrein. Wat verrassend lekker klinkt! Al met al is de comeback van Bright Eyes een groot succes. 24 Augustus staan ze in Paradiso en ik bid op mijn blote knietjes dat het doorgaat.

#168 De jukebox van just luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Nieuwe nummers die het verdienen om in de spotlight te staan. In rare tijden heeft iedereen een beetje muziek nodig. Een daar bied ik de mogelijkheid aan.

Rhodes – This Shouldn’t Work

Afbeeldingsresultaat voor rhodes this shouldn't work

Bijna was RHODES van de radar verdwenen. Bijna! Maar tot vandaag. Onlangs kwam ik nog even langs zijn single met Birdy maar verder hebben we weinig van deze Brit gehoord. In 2015 stond ik nog op Lowlands in de ochtend te sniffen omdat het zo’n geweldige artiest is. Prachtige muziek met een ontwapende stem. Dit alles was te horen op zijn debuutalbum Wishes. Twee jaar later verscheen opeens er een single genaamd Sleep Is A Rose, en er was even hoop maar verder dan dat kwam het niet. Tot er van de week ineens iets online gebeurde rondom Rhodes en vandaag is het dan eindelijk zover: This Shouldn’t Work verscheen. En wat is die fijn!

De gitaar hangt Rhodes in dit nummer aan de muur en verruilt deze voor de piano. En dat maakt gelijk het nummer. Het is meeslepend en zeer goed geproduceerd. Niet iets wat zomaar de lucht in is gegooid. Ook in dit nummer is de stem van Rhodes zijn grootste kracht. Het nummer is een goede binnenkomer voor een nieuwe plaat en daar wacht ik met smart op. Zonder twijfel een hele fijne verrassing van RHODES.

Nothing But Thieves – Is Everybody Going Crazy?

Afbeeldingsresultaat voor Nothing But Thieves

Nou toepasselijker dan dit kan de titel van het nieuwe nummer van Nothing But Thieves niet zijn. Nogmaals het zijn rare tijden en dan is fijn dat er muziek is die je een beetje opvrolijken. Dat Nothing But Thieves een fijne band is hoef ik eigenlijk niet meer uit te leggen. De vijfkoppige band had al succes met nummers als Trip Switch, Wake Up Call en natuurlijk Amsterdam.

Met Is Everybody Going Crazy is de band terug na 2 jaar eigenlijk geen muziek uitgebracht te hebben. Het laatste album dateert alweer uit 2017 en de laatste EP uit 2018. Met deze single haakt NBT in op de chaos van de afgelopen tijd. En gaat over het gevoel van vervreemding in een maatschappij wat constant aan het veranderen is. Het nummer zelf is lekker dreigend en de gitaren sturen het nummer naar een hoge versnelling. Conor Mason is ook op dit nummer zoals altijd eigenlijk weer in topvorm. Nothing But Thieves doet echt mee met de grote jongens op dit moment en dat leveren ze met deze single. Benieuwd naar meer!

Holly Humberstone – Falling Asleep At The Wheel

https://greatescapefestival.com/wp-content/uploads/2020/03/HOLLY-35-725x1024-3.jpg

Ik hou er ontzettend van als ik artiest ontdek die eigenlijk nog niet bekend zijn bij het grote publiek en Holly Humberstone is zo’n talent. Wat een heerlijke naam trouwens. Voor iemand van 20 heeft Holly al wel wat bereikt. Van het uploaden van haar muziek op BBC Introducing (zeg maar het 3fm Talent van de Engelse radio) tot aan het spelen op festivals en clubshows. Verder kwam ze in de aandacht van de favoriete artiest van vele Engelse op dit moment: Lewis Capaldi. Hiermee ging zij mee op tour in Februari.

Inspiratie haalt zij uit Damien Rice, Lorde, Bon Iver en HAIM. En dat is zeker te horen in haar muziek. Ik moest zelf ook gelijk denken aan de begin dagen van Maggie Rogers. Het is eerlijk, misschien wat lief maar haar stem trekt je gelijk in het nummer. Zo’n heerlijke droomplaat is dit. En je hoort zeker de potentie in haar muziek. Vele meisjes op slaapkamers maken deze muziek op dit moment en het wachten is op de grote nieuwe ster. Komende mei staat ze op The Great Escape en als het aan mij ligt zien we haar graag terug op een festival als Down The Rabbit Hole of Lowlands.

The Shires – About Last Night

Dat ik een groot fan ben van country is al een paar keer voorbij gekomen maar voor de mensen die het nog niet weten, ik hou van het zoete en het op en top Amerikaanse. The Shires is een duo uit de UK. Aan dit duo zit een mooi verhaal wat gaat over doorzetten. Beide deden ze namelijk mee aan X Factor, maar faalde daar. Toch waren ze beide artiesten die een grote liefde hadden voor country muziek. Crissie deed eerst mee en daarna Ben in 2012 zonder dat ze dat van elkaar wisten. Maar via social media kwamen ze bij elkaar en de rest is geschiedenis. Prijs na prijs wonnen ze met hun country muziek en niet alleen in de UK maar ook in het walhalla van de country: Nashville wonnen ze verschillende prijzen. De laatste single van het duo is alweer 2 jaar geleden maar About Last Night is het wachten waard geweest.

Het nummer geeft mooi weer hoe het wij het hebben als volwassenen. Het gaat over de verbazing en de constante onzekerheid die je hebt als je een relatie hebt. Wat dit country duo zo goed maakt is dat ze het heel verhalend kunnen vertellen in het liedje. Je hoort het verhaal van 2 mensen die elkaar ontmoeten en daarna verliefd worden. En je volgt de intriges van begin tot eind. En dat gezongen door 2 mensen die het als de beste kunnen. Het is catchy en de samenzang is om van te smullen.

 

#167 De jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk! Normaal op zaterdag of vrijdag maar deze week op Woensdag, dit omdat er teveel is om te delen. 

Other Lives – Lost Day

Jaa eindelijk is er nieuwe muziek van Other Lives en hoe! Wat is dit weer godvergeten lekker. In 2011 kwam het laatste album van Other Lives uit en ik was eraan verknocht. Hij stond op repeat en tijdens hun concert in het toen nog Tivoli Oudegracht maakte mijn hart een sprongetje. Wat was dit goed zeg. Maar nu komen ze dan eindelijk weer met een nieuw album en het stroperige, meeslepende geluid van Other Lives zijn ze absoluut nog niet verleerd. Hmm lekker. Kijk ook zeker even de fenomenale clip af!

SeafretMost Of Us Are Strangers

Seafret is al jaren een van mijn favoriete duo’s als het gaat om singer-songwriter muziek. Seafret bestaat uit Jack Sedman en Harry Draper. De zee is een grote inspiratie van de heren zoals de naam al een beetje doet vermoeden. Ook hun grootste hit Oceans gaat over het golvende water. Seafret maakt enorm mooie bombastische muziek die je altijd mee trekken. Als ik Seafret op mijn koptelefoon heb dan is mijn omgeving niet veilig dat ik niet aan het meezingen ben. Most Of Us Are Strangers is ook weer zo’n lekkere meezinger. 18 februari staan ze in Paradiso Noord. Ik ben erbij!

Celeste – Stop This Flame

Winnaar van de befaamde Sound Of 2020 competitie van de BBC en dat is zeer terecht. Met Strange gooide zal hoge ogen en het typische stemgeluid van Celeste valt als een warme deken over je heen. Echt een prachtige soulstem. Ze wordt dan ook in het rijtje gegooid van Etta James, Ella Fitzgerald en Amy Winehouse. Wat een talent is dit 24 jarig meisje. Aankomend weekend staat ze ook op Eurosonic en ik durf mijn geld erop te zetten dat ze aankomend jaar op de grote festivals te zien is en er een gouden toekomst in het verschiet ligt voor deze dame.

Nathaniel RateliffAnd It’s Still Alright

Ja wie kan er eigenlijk niet van deze man houden? Zijn liedjes zijn lief. Je krijgt het gevoel alsof je iedereen wilt knuffelen als ik dit op mijn koptelefoon heb. Voel jij je even kut, luister dan even goed naar de rustgevende stem van Nathaniel. En alles is voor eventjes weer goed. Aankomend jaar komt hij weer eens met een solo plaat en dat zonder zijn Sweatdrips. Ook wel eens fijn. And I’ts Still Alright is echt een van mijn favoriete plaatjes van het moment en ik zal er alles aan doen om dat ook voor jou te laten gelden. Sluit deze knuffelbeer in je armen.

Kate Yeager – Troubled

Eigenlijk is niet heel erg veel over deze dame te vinden op het internet maar toch ben ik echt verslaafd aan dit nummer. Het begint heel rustig en laidback en ineens knalt Kate haar stem erin en dat is erg lekker. Kate heeft beetje een Janis Joplin achtige stijl van zingen. Lekker soulvol maar toch ook erg poppy. Ik blijf haar volgen. Kijken wat eruit komt. Troubled is ieder geval een erg leuke ontdekking.

Coin – Crash My Car

Crash My Car is geschreven voor de festivalweides. Wat een knaller is dit nummer. Coin komt oorspronkelijk uit Nashville en maakt hele aanstekelijke indiepop. Talk To Much was een hele grote jongen afgelopen jaar in het alternatieve circuit en bracht ze naar alle grote festivals in de USA. Crash My Car schreven ze nadat ze hoorde dat Talk To Much zo hard meegezongen werd door de crowd. Toen dachten zij, hee ja waarom ook niet: We maken nog een groter nummer die harder meegezongen kan worden. Nou dat is gelukt. Crash My Car is stadionwaardig.

Quinn XCII – Two 10’s

Oh oh Quinn XCII flikt het weer. De One Of Us zanger maakt ongelofelijke lekkere muziek en het is wachten op het moment totdat het grote publiek het ook gaat zien. Hij combineert pop, hiphop, elektronische muziek en soul tot een heel lekker eigen geluid. De liedjes gaan meestal over mislukte relaties en liefdesverdriet en laten wij dat nou elke maand of week wel een keer meemaken.

#166De Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk! Normaal op zaterdag of vrijdag maar deze week op Woensdag, dit omdat er teveel is om te delen. Vandaar een uitgebreide editie! Hebben jullie even mazzel.

Nomad – She’s Getting Away

Nomad is een band uit Nieuw Zeeland en is voor mij stiekem wel een schatkistje die ik niet graag deel met de rest. My My My was voor een van de leukste nummers van de afgelopen jaren en ook de nummers die volgde waren stuk voor stuk bangers die ik onder de douche het hardste meezong. Daarna werd het even rustiger rondom de band maar nu is er She’s Getting Away, een goede indieplaat die je na 3x luisteren echt wel een beetje mee kan zingen.

Declan J Donovan – Homesick

Making Waves: Declan J Donovan

Declan J Donovan is een jonge sinter-songwriter uit de UK. Op dit moment hangt er een hele buzz om deze jongen heen omdat zijn muziek raakt en de mensen in emotie brengt. Daarnaast heeft hij een paar hele goede nummers op zak. Waaronder Homesick. Voor mij een typisch winter nummer. Dikke trui aan, theetje erbij en dit soort muziek aan. Love it.

Kelsea Ballerini – Club

Kelsea Ballerini is geen danseres zoals de naam doet vermoeden maar een van de nieuwe sterren in het countrypop wereldje. Unapologically was haar vorige album en dit album bracht haar naar de top. Vooral in de USA was ze niet meer weg te denken uit de hitlijsten. In Europa is ze veel minder bekend maar toch maakt ze onwijs lekkere muziek. Club is haar nieuwe wapenfeitje en dit nummer zou zeker niet misstaan in de top 40 van nu.

Mighty Oaks – Forget Towmorrow

Toen de hype rondom folk muziek op zijn hoogtepunt was, toen lifte Mighty Oakes daar prima op mee. De eerste plaat van deze Duitse band heb ik van voor naar achter compleet grijs gedraaid. Daarna brachten ze nog een aantal steengoede platen uit maar de hype was minder dus verloren ze een beetje zicht. Toch maken ze nog steeds echt hele fijne muziek en Forget Towmorrow is voor mij echt een knaller. Ik krijgt het gewoon simpel weg niet uit mijn hoofd. Voor iedereen die toch een beetje de folkhype mist (waaronder mijzelf) is deze single de uitgelezen kans om er nog even naar toe te smachten.

The Howl And The Hum – The Only Boy Racer Left On The Island

The Howl And The Hum staat bekend om zijn prachtige nummers. Nog nooit kwam er uit York, toch een stad met ruim 200.000 inwoners een beroemde band. Of The Howl And The Hum dat is mag iedereen zelf weten maar de voortekenen zijn er. Zo was deze band een van de smaakmakers van afgelopen Lowlands en ook op SXSW en London Calling stegen ze boven zichzelf uit. Ook The Only Boy Racer Left On The Island is een pareltje en durf bijna wel te zeggen dat het sowieso in het lijstje komt van een van de mooiere plaatjes van dit jaar.

Dave Budha – Laat Me

Dave Budha is al een tijdje een favoriet van mij. Zijn afgelopen album was echt een plaatje en de rust die Dave Budha bezingt valt als een warme jas over mij heen. Naar aanleiding van de dood van Ramses Shaffy, 10 jaar geleden. Laat Me is natuurlijk prachtig in de versie van Ramses, onaantastbaar mooi. Maar Dave geeft de jonge generatie even een beetje Ramses mee, en dat is natuurlijk ook prachtig in het huidige muzieklandschap vol met autotune.

#165 Het-midden-in-de-week-liedje: PVRIS – hallicunations

PVRIS share trippy ‘Hallucinations’ visuals

Jaa het is weer woensdag dus dat betekend weer een nieuw liedje die je even wakker schudt in deze koude wereld op dit moment. Deze week is het de beurt aan de terugkeer van PVRIS.

PVRIS heeft ondertussen een aardige naam opgebouwd in de alternatieve muziek wereld. En dit komt vooral door hun enorm catchy sound. En als je daar de stem van Lynn Gunn erbij pakt is dit eigenlijk gewoon een hele goeie band. Het eerste album was hard en de gitaar speelde nog de overhand en ook live was het genieten van een goede punkband. Met de opvolger hoorde we al een stuk minder gitaargeweld dan dat we gewend waren van PVRIS en dat maakte deels eigenlijk ook niet uit. PVRIS knalde uit de speakers en ook de live optredens waren een genot om naar te kijken. Nu twee jaar later heeft de band ruim gesleuteld aan de sound van nu en dat is aardig gelukt.

Hallucinations is de tweede single van PVRIS. De fans van het eerste uur zullen enorm teleurgesteld worden met de nieuwe sound van PVRIS. De gitaar is nog meer verdwenen in de sound. Het is meer nu electronisch dan voorheen. Minder beukwerk, iets subtieler. Dat de band voor het poppad heeft gekozen is wel duidelijk. Al moet ik zeggen dat Hallucinations wel door je speakers beukt. Na een rustige opbouw knalt de bas er in en wordt je wakker geschud met een dansbeat. De vocals van Lynn Gunn vormen het leiddraad van de song en dat is absoluut geen straf. Het is al met al een fijne plaat en ik denk dat de fans er wel doorheen kunnen luisteren maar voor een willekeurige luisteraar is het gewoon een fijn popliedje. Zeg maar Halsey alleen dan met ballen. Nu is het uitkijken naar de nieuwe plaat, die er vast snel aan komt.

#164 De Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Duncan Laurence – Love Don’t Hate It

Jaa de grote favoriet van het moment is weer terug met een ongelofelijk sterk nummer. Iedereen kent zijn verhaal en als je dit niet kent heb je onder een steen geleefd de afgelopen maanden. Na heel wat schrijfsessies in LA heeft Duncan de ideale sound gevonden. Het is heel eigen met de typerende stem van Duncan. Echt een groot fan en dat met 2 nummers op zak. Lekker.

Badflower – The Jester

Zoals jullie weten hou ik wel van een potje gitaargeweld en Badflower heeft een van de fijnste en lekkerste gitaarliedjes die in The Jukebox staat. Badflower is een rockband uit LA en maakt steengoede liedjes. Hard, bruut en enorm catchy. The Jester is toch wel een noodbrief voor iedereen die toch maar een beetje hulp nodig heeft. De schreeuw naar iemand is hard nodig. Confronterende gedachtes komen naar boven als ik The Jester luister.

Dan August – A Woman’s Heart

Er is weer een leuk nieuw bandje uit Nederland op gestaan en deze heet Dan August. Op dit moment touren ze door het land met de Popronde en na dat gaan ze op pad met Van Dik Hout. De muziek? Heerlijke folkpop van Nederlandse bodem ala Douwe Bob. A Woman’s heart is een heerlijke track die snel plaats neemt in je koppie. Ik betrapte mij gister dat ik hem heel hard aan meezingen was onder de douche. Nou dan heb je het wel gemaakt hoor.

Hazlett – Suncats

De beste man komt uit Nieuw-Zeeland en maakt ongelofelijk fijne muziek die je heel snel omarmt. Vorige jaar maakte hij een van de meest beluisterde nummers op Spotify voor mij. Maar hij blijft schrijven en mooie nummers maken. Suncats is weer thuiskomen.