#11 Artist of The Week: Tobias Jesso JR

Het is weer maandag, een nieuwe studieweek of werkweek is weer begonnen dus het is tijd om weer een nieuwe artiest van de week te kiezen. Deze week staat in het teken van Tobias Jesso JR.

Sinds Adele zijn single ”How Could You Babe” tweette ging het ineens hard met deze singer-songwriter uit Canada. Wekenlang tot eigenlijk uitkomen van het album van Tobias waren er hoge verwachtingen en dit maakte hij driedubbeldwars waar. 

 Hier kom ik later nog op terug maar laten we eerst even beginnen met hoe het allemaal begon voor hem. Vanuit zijn geboortedorpje naar het grote LA om het daar helemaal als artiest te gaan maken. Zijn carriere raakte in LA raakte in een slop en toen werd ook nog eens zijn moeder ziek dus moest hij uit nog meer ellende terug naar Canada. Hij gaat daar werken om toch weer aan het geld te komen. Ondertussen is hij ook nog eens zijn gitaar kwijt geraakt dus schrijft hij zijn nummers maar op een oude piano in zijn geboortehuis. Hier schrijft hij droevige ballads over zijn tijd in LA. Hoe hij verliefd werd op een meisje en hoe dit meisje hem keihard weer liet vallen. Maar ook over de roem in Hollywood kwam voorbij. Hij deelde wat demo’s uit artiesten die hij kende. Natuurlijk zit er altijd een goed einde aan een verhaal en ook aan dit verhaal zit een prachtig einde. Onder de artiesten die hij deze demo’s gaf zat de bassist van het indiebandje ”Girls”. Toevallig kende hij wat mensen in de industrie en gaf de demo van Tobias aan een groot label en die vonden zijn muziek helemaal te gek en zo doende werd hij getekend door dit label en was een muzikale carrière gestart. Een film zou niet weerstaan voor dit verhaal, prachtig

 

Tobias werd gekoppeld aan een aantal producers die ontzettend graag met hem wouden werken, de meest bekende van dit stel producers is The Black Keys drummer Patrick Carney. Hij kreeg huiswerk mee naar huis om te beginnen met schrijven en goed te luisteren naar Randy Newman en John Lennon. Dit hoor je dan ook goed terug in het album. Goon is een plaat geworden die tijdloos is, somber, vernieuwend maar een kers op de taart voor elke muziekliefhebber. De liedjes bestaan vooral uit alleen wat piano, gitaar en de prachtig kwetsbare stem van Tobias. Dit zorgt voor mooie melodieën met een hele kwetsbare stem. Hij zegt zelf over zijn stem dat het voor de helft vaak goed op de noten zit maar vaak ook eventjes ernaast zit. Dit maakt het juist zo mooi en puur. ”Can We Still Be Friends” is zo’n nummer of zijn hitsingle ”How Could You Babe”.
Tobais Jesso JR keert terug naar de essentie van muziek, misschien wel op Beatlesactige wijze: herkenbare akkoordenschema’s op de piano en refreinen die je het liefste keihard mee zou willen zingen, tenminste ik wel! Hij zingt over herkenbare thema’s die voor iedereen gelden: eenzaamheid, liefde en opgroeien. Het is alsof Tobias bij elke stap die je maakt mee kijkt en er een liedje over zingt. En juist daarom wordt Goon spannend, prikkelend en zou je het liefste de hele dag deze plaat opzetten. De hoogtepunten van dit album zijn o.a ”How Could You Babe”, Hollywood (let op het outro met de blazers), Can’t stop Thinking About You(een liefdesliedje puur sang), Crocodile Tears(met Queen actige gitaar) en Leaving LA. Door dit album is hij voor mij artiest van de week!

~ Just Luuk ~

Advertisements

#10 My favorite new music

Jaa! Daar zijn we weer met een flinke lading nieuwe muziek die ik helemaal te gek vind en dit heel erg graag met jullie wil delen. De afgelopen week is er een hoop nieuwe muziek uit gekomen waaronder de fantastische nieuwe single van Mumford And Sons, Believe. Deze komt niet terug in dit blog maar wel een nieuwe single van een andere folkband uit IJsland! Hier mijn tips van deze week:

1. Of Monsters And Men – Crystals 

Of Monsters and Men is terug! En hoe! Vanuit het niets werden er in de afgelopen weken foto’s geplaatst waarop te zien was hoe deze IJslandse band in de studio bezig was met wellicht een nieuwe plaat. En jahoor die bevestiging volgde als snel en niet veel later kwam de eerste single ”Crystals” uit. Zoals Mumford And Sons de banjo heeft als trademark (jammer dat het niet in de nieuwe single voorkomt) heeft Of Monsters And Men de aanstekelige samenzang met op de achtergrond blazers die een deuntje meeblazen. Dit hoor je dan ook goed terug in dit nieuwe nummer. Het nummer bouwt zich op en er zit een fantastisch refrein in, eentje die het gehalte Little Talks die evenaren. In Juni zal dan ook het langverwachte 2e album uitkomen met de naam: Beneath The Skin. Hopelijk wordt het net zo fijn als de vorige plaat, ik kan niet wachten! Oja een tip kijkt de clip hieronder met de geweldige rol van Siggi Sigurjóns, een acteur uit IJsland!

2. Marmozets – Captivate You

Ik hou heel erg punkmuziek, het mag hard zijn maar het mag ook pop-punk zijn. Marmozets is een van die bands waarop ik verliefd wordt. Vroeger hadden we Paramore, nu heeft die band een stap terug gedaan en heeft voor mij persoonlijk Marmazets die plek ingenomen. De zang van Becca Macintyre wordt afgewisseld met schreeuwen en daarna een hele zuivere zangstem. Prachtig. Het album ”The Weird and The Wonderfull staat vol met goeie hardcore punksongs. Een van deze singles is Captivate You.

3. Elle King – American’s Sweetheart

Elle King is een Amerikaanse zangeres afkomstig uit Los Angelos. King maakt ontzettend lekkere popmuziek met een vleugje country erdoor. Dit combineert ze met haar rauwe stem en dat maakt het zo ontzettend lekker! In 2012 kwam ik haar voor het eerst en sindsdien blijven volgen en in februari kwam haar eerste album: Love Stuff uit. Op dit album staat American’s Sweethearts. Een opzwepend nummer waarin ze zingt dat ze niet echt het lievelingetje is van Amerika maar toch ergens wel een poging doet tot. Ik hou ervan! Haar album is ook zeker het luisteren waard!

4. Meadowlark – Eyes Wide

Er is weinig bekend over deze Britse band. Het nummer Eyes Wide kwam ik tegen op verschillende collega blogs en raakte verslaafd aan het nummer. Vorige jaar was daar ineens London Grammar. Wat Meadowlark nu op dit moment doet lijkt heel erg in de lijn van London Grammar te liggen. Eyes Wide is een nummer dat heel erg steunt op de zang van Kate Mcgill en met een heerlijke beat eronder. Inmiddels al opgepikt door BBC 1 radio dus een doorbraak is een kwestie van tijd. Laten we het hopen! Stiekem wel benieuwd naar meer materiaal!

5. Tobias Jesso Jr – How Could You Babe

Een prachtig verhaal voor een prachtige zanger. In het kort: hij ging naar LA om liedjes te schrijven voor andere artiesten, hij maakte demo’tjes voor de artiesten die graag zijn muziek wilde maar in plaats van dat de artiesten de nummers zongen zeiden ze dat hij  prachtige nummers geschreven had en het zelf maar moest uitbrengen. Zo doende probeerde hij het en er ontstond een buzz om deze 30 jarige jongen heen. Hij maakt pijnlijk mooie pianoliedjes die vooral gaan over liefdesverdriet. Zo ook ”How Could You Babe”. Daarin zingt hij hoe zijn ex vrienden heb verliet en er met een andere man vandoor gaat en hij er niks aan kan doen. Het valt in het straatje van Randy Newman, John Lennon, Elton John zelf ook nog. Afgelopen week kwam zijn album ”Goon” uit. Luister zelf maar, genieten dit!

~Just Luuk~

#9 Artist of The Week: Jack Savoretti

Deze week ben ik gevallen voor een singer-songwriter met misschien wel een van de mooiste rauwe stemmen die ik ken. Soms raak je in de ban van een artiest, van zijn wonderschone liedjes die je de hele dag door zingt. Van de mooie teksten, die je als je in bed ligt tot je in laat werken en dan even moet slikken omdat het misschien toch wel erg dichtbij komt. Jack Savoretti is zo’n artiest die je bij de lurven pakt en je voor de komende tijd niet meer loslaat totdat je het album hebt grijsgedraaid. Mijn eerste kennismaking met Jack Savoretti was precies 2 jaar geleden in Tivoli Oudegracht. Ik ging daar heen voor Jake Bugg. Jake Bugg was helemaal hot op dat moment en was een enorme hype om deze knul. Toen snapte ik waarom, maar als ik er nu over na denk dan zeg ik van *gaap*. Maargoed terug naar Jack. Jack stond op dat moment in het voorprogramma van Jake Bugg en ik als bezoeker voor Jake Bugg kende hem niet. Tot dat hij zijn mond open trok en de haren rechtovereind gingen staan. Hij pakte mij op Dylan achtige wijze in: een scheurende stem met goeie liedjes. Ik als Bob Dylan fan vond het dus wel erg fijn. Helaas speelde hij maar 30 minuutjes en was toen weer weg. Aan het einde van de avond kwam ik tot de conclusie dat Jack Savorretti mij meer had gepakt dan Mister Bugg himself.

Maar wie is deze Jack Savoretti nou eigenlijk?

Als tiener deed Jack niet anders dan gedichten schrijven en lezen van gedichten. Als je Jack zocht zat hij onder een appelboom met zijn notitieboekje te dichten. Voor hem een manier om te communiceren met de wereld. Toe hij erachter kwam dat mensen het mooi vonden als hij zong en de gedichten zong, was er een brug geslagen en begon hij zelf muziek te schrijven. Op 9 oktober 2006 bracht Jack zijn allereerste single uit genaamd Without. Deze single kwam binnen in de UK Chart en was een klein succesje voor de nog jonge Jack Savoretti. Toen werd hij gespot door Corrrine Bailey Rae, weet je wel van Like A Star. Zij vroeg Jack mee op Europese tour als support act. Ondertussen was het eerste album: Between the Minds uitgeroepen tot Album van de week bij BBC2 radio. Voor de nog wat onbekende Singer-songwriters zijn Amerikaanse series een goudbron. Wanneer een nummer gedraaid word in een serie, levert dit toch altijd een hoop nieuwe fans op. Ook bij Jack gebeurde dit. Na Corrine Bailey Rae toerde hij samen met Gavin deGraw door Europa. Het echte doorbreek jaar van Jack was in 2012. Hij bracht zijn inmiddels al 3e album uit: Before The Storm. Met dit album toerde hij solo langs de vele zalen in Europa en toerde hij met Jake Bugg zoals bovengenoemde. Take Me Home werd een bescheiden hit in de UK en zijn album deed het goed in de singer-songwriter wereld van de UK en Europa. Dit te bedenken dat hij in 2010 bijna de hangdoek in de ring wou gooien omdat hij het wereldje spuugzat was. Toch vond hij godzijdank zijn liefde voor de muziek terug en maakte dit prachtige album. Op 3 februari 2015 kwam dan het langverwachte 4e album van Jack uit bij een groot label en dit album gaat Jack hopelijk nog een stapje verder zetten dan hij al deed bij Before The Storm. Het album bevat invloeden van Bob Dylan, Crosby, Still, Nash and Young, The Eagles maar ook het Italiaanse temperament hoor je er in terug. Met nummers als Tie Me Down, Home, Written in Scars en The Hunter maakt dit album een geweldig album die mij nu al een week in de ban houdt. Geniet ervan!

~ Just Luuk ~

#8 My favorite new music & news

Een nieuwe maand en met de lente (wat het stiekem al wel een beetje is) en zomer in aantocht dacht ik bij mijzelf, ik ga weer bloggen! En hier ben ik weer :). De wereld die muziek heet staat nooit stil en ook ik heb niet stilgezeten met het luisteren van de nieuwste nummers en talenten. Dit wil ik dus al te graag met jullie delen en even het meest opvallende nieuws even met jullie doornemen.

Mumford And Sons zijn terug!

Sinds vorige week weten we het. Misschien wel een van de grootste folkbands van dit moment kondigt zijn langverwachte 3e album aan genaamd: Wilder Mind. Na een jaar niks uitgebracht te hebben, op de solo dingentjes van zanger Marcus Mumford na, wordt er a.s maandag het nieuwste liedje van de band online gezet! Het album komt begin Mei uit.
Naast het album is er ook een show aangekondigd op 4 Juli in het Goffertpark in Nijmegen, de kaart verkoop reeds gestart en voor de festivalliefhebbers zullen ze ook Rock Werchter aan doen.

In de afgelopen tijd zijn er veel nieuwe nummers uitgebracht en ik heb voor jullie mijn favoriete nummers op een rijtje gezet:

1. The Dubarrys – Undress your Soul

Het mooie aan youtube is dat je uren lang kan zoeken naar nieuwe muziek en artiesten. Zoek op een willekeurige artiest en je bent een paar uur zoet met nieuwe muziek. Zo kwam deze band ook op mijn muzikale pad terecht en ik werd verslaafd aan dit prachtige liedje. The Dubarrys komen uit Brighton in de UK en maken atmosferische indie rock. In Oktober 2014 kwam de debuut EP uit en van dat moment ging het hard met deze jongens. Zo stonden ze op het befaamde Isle Of Wright festival en werd hun concert in Spanje uitgeroepen tot beste concert van dat jaar. In 2015 staat er een debuutplaat gepland en ik kijk uit naar die plaat. Het liedje Undress your Soul begint heel rustig en bouwt zich op naar een prachtig stuk muziek met de warme stem van Alex, de zanger van de band.

2.  Delta Rae – Chasing Twisters

Soms heb je van de nummers die je na 1x luisteren, nog 10x achter elkaar wilt luisteren. Nou Chasing Twisters is zo’n nummer. De opbouw van dit nummer maakt het nummer als een explosie van geluid en daarnaast de catchyness van deze band is om van te smullen. Delta Rae is een Amerikaanse folk band die gevestigd is in North Carolina. Ooit begonnen als een 4 mans band maar uitgelopen tot een 6 mans sterke band. Ze leerde elkaar kennen tijdens studie en sindsdien timmeren ze aardig op weg met deze fantastische muziek. Mijn eerste kennismaking met Delta Rae was het debuutalbum wat ze in 2012 maakte: Carry The Fire. Op dit album staan de nummers die de band het beste omschrijven: stampvoetende, country/folk, catchy en geweldige samenzang van de 3 zangeressen en zangers. In April zal het 2e album verschijnen met o.a Chasing Twisters.

3. Andreas Moe – Step Down From It

In het verleden kwamen er al veel goeie singer-songwriters uit de Scandinavische landen. Ook Andreas Moe is er zo’n eentje. En niet de minste naar mijn mening. Andreas begon zijn zangcarriere al op jonge leeftijd met het schrijven van nummers. Zijn grote voorbeelden zijn o.a Jeff Buckley, Stevie Ray Vaughan en Michael Jackson. Toen die gevraagd werd om voor Avicii een nummer in te zingen kon hij geen nee zeggen. Zo zingt hij ook een nummertje mee op het album van onze Nederlandse Hardwell. Begin dit jaar had hij een hitje met Ocean, die uitgebreid gedraaid werd op 3FM. Nu is hij terug met het meest heerlijke lente nummertje van 2015: Step Down From It. Een vrolijke folky nummer die makkelijk mee te zingen is. Het gaat over een meisje waarop die verliefd werd. Ik wil hem zelfs vergelijken met Riptide van Vance Joy van afgelopen zomer. Nou wat dat nummer deed, dat kan Andreas Moe ook wel bereiken!

Ps. Zijn cover van Say Something is wonderschoon.

4. The Brahms – She Moves

In Nederland loopt er ontzettend veel muzikaal talent rond. Ik heb gezeten op de Herman Brood Academie en ook daar kwam ik veel talenten tegen die nu doorgebroken zijn. Neem o.a Mister And Mississippi, Rondé, Emil Landman en zo kan ik nog wel even doorgaan. Wat mij betreft kan de Utrechtse band The Brahms hier ook aan toegevoegd worden. Wonnen al de Utrechtse Popprijs en stonden in voorprogramma’s en naprogramma’s van bands als The Kooks en Ok Go. Een prestatie als je het mij vraagt. Afgelopen week werd ook nog eens hun debuut EP gedropt genaamd Meraki. Daarop staan de afrikaanse ritmes en springerige indie die The Brahms maken. De Nederlandse Vampire Weekend?

5.  Jack Savoretti – Tie Me Down

Ik kwam voor het eerst in aanraking met de muziek van Jack Savoretti tijdens een concert van Jake Bugg in Tivoli. Daar speelde hij in het voorprogramma en deed dit misschien achteraf wel beter dan Jake Bugg zelf. Hij bleef hangen met zijn karaterstieke stem, te omschrijven als: Een oude kerel in het lichaam van deze jongeman. Een rasp op zijn stem die ontzettend lekker is. Ook in Tie Me Down maakt hij goed gebruik van dit rauwe randje. Ik kan er erg van genieten. Tie me Down staat op zijn album Written in Scars die uitkwam afgelopen maand.

6. Echosmith – Bright

Echosmith kennen de meeste vooral van Cool Kids, die het erg goed deed op de radio. Ik ken Echosmith vooral van het ijzersterke debuutalbum Taking Changes. Daarop staan springerige indiepop nummers zoals Cool Kids, Come Together en ook Bright. Voor mij is Bright het lenteliedje waarop we zaten te wachten. Wanneer zangeres Sydney Sierota begint te zingen breekt de hemel open, komt er een zonnetje door en iedereen word ineens verliefd op elkaar. Een vrolijk nummer die blijft hangen en wanneer je een klote dag gehad hebt, opvrolijkt. 2015 wordt het jaar van Echosmith wat mij betreft.

Luister ze! Of niet?

~ Just Luuk ~