Month: November 2016

#37 My favorite new music

Jaa het is weer zondag! Een dag waar alles mogelijk is. Of je bent zaterdag lekker uit geweest en hebt een leuk feestje gehad en je denkt dat je vandaag helemaal niks meer kan vanwege de hoeveelheid drankjes of je hebt een zondag waar je lekker aan de studie bent. Wat is er dan fijner dan wat muzikale omlijsting? Vandaag aandacht voor:

  1. Joseph J. Jones – Whisper To A Hurricane
  2. Banfi – Happy When You Go
  3. Vallis Alps – Fading

1.Joseph J. Jones – Whisper To A Hurricane

joseph_j_jones_sept16

Al een tijdje ben ik fan van een label dat gevestigd zit in de UK. Namelijk Communion Records. Het is opgericht door een van de leden van Mumford And Sons & Bear´s Den. Ik ontvang dan ook elke week netjes de nieuwsbrief. De artiesten die bij dit label zitten staan ook vaak in mijn lijstje van favoriete muziek. Vorige week las ik dan ook de nieuwsbrief en hierin werd de EP van Joseph J. Jones aangekondigd. Ik luisteren en ik was om. Wat een stem heeft deze man. Een hele zware diepe stem met ook nog eens prachtige muziek. Je hoort de invloeden van artiesten als Johnny Cash, Hurts en nog andere maar vooral Joseph J. Jones zelf. Hij groeide op met zijn opa die een jazzgitarist was bij de BBC en had een vader die bokser was. Een vechtertje met de goede hoop om te slagen. En met een nummer als dit komt die er wel. Erg fijn.

Youtubelinkje: Joseph J. Jones – Whisper To A Hurricane

2.Banfi – Happy When You Go

banfi_communion_site_2000x684

En weer zo´n pareltje van Communion Records. Ooit begonnen als een singer-songwriter maar uiteindelijk overstag gegaan naar een toch hele fijne manier van pop. Happy When You Go is zoals ik het altijd noem een flinke oorworm. Een liedje die wordt gedragen door het fijne geluid van de zanger en met een pingelgitaartje eronder is het echt heel erg fijn. Onder aanvoering van o.a de producer van Two Door Cinema Club, Honne en de Kaiser Chiefs komt er in 2016/2017 de debuutplaat. Banfi wordt live ook wel vergeleken met de energie die The Police ooit overbracht. Ik vind je dat je Banfi ook wel kan vergelijken met Alt J, en als je weet hoe dat is afgelopen dan is de reis van Banfi nog een grote.

Youtubelinkje: Banfi – Happy When You Go

3.Vallis Alps – Fading

vallisalpshappy

Afgelopen jaren is deze band uitgegroeid tot een van de fijnste ontdekkingen uit Australie. Met hun single Young braken ze internationaal door en gingen ze naar alle hoeken van de wereld om hun wonderschone muziek te laten horen. Ook in Nederland had de band succes met een uitverkochte show in Bitterzoet. Nu zijn ze terug met weer een pareltje. Namelijk Fading. Met de vocalen wordt je in een andere sfeer gebracht en de productie is heel erg fijn. Het gat dat London Grammar heeft achtergelaten kan nu eventjes opgevuld worden door Vallis Alps. In een interview met Triple J zeiden ze: We want ‘Fading’ to make people happy; to be an escape from the negativity that surrounds us and a reminder of the beauty that is always present – but sometimes hidden.” Ik kan mij daar helemaal in vinden. Op een zondag zoals deze wil je niks anders dan even kunnen wegdromen en genieten van wat je hebt.

Youtubelinkje: Vallis Alps – Fading

 

 

 

 

 

 

#36 My favorite new music

Jaa het is weer zondag! Sinterklaas is inmiddels een week in het land en we zijn steeds meer aan het wennen aan het koude herfstweer. November is wel een supermaand qua liedjes die uitgebracht worden en de albums van de grote sterren vliegen je om de oren. Gelukkig komen er ook pareltjes uit die je hart stelen. Vandaag aandacht voor:

  1. Matthew And The Atlas – Elijah (Acoustic version)
  2. Lewis Watson – Little Light
  3. Mona – In The Middle

1.Matthew And The Atlas – Elijah(Acoustic version)

matthew-and-the-atlas-e1457512294717

Vorige week zaterdag ging ik naar het concert van Bears Den in de Melkweg en het was een geweldig concert van Bears Den. Wat hou ik van die band! Maar wat het affiche nog even een mooie wending gaf was dat Matthew And The Atlas als voorprogramma stond. Matthew And The Atlas is het kindje van Matthew Hegraty. Een klein stil mannetje die heel beleefd en wat schuchter is maar wat een stem heeft deze man. Een stem die met wishkey en sigaretten is gemaakt maar zo mooi. De teksten die hij schrijft trek je al gauw op jezelf en de emoties die met zich meebrengen. Temple is een album dat in April is uitgebracht maar hij brengt de nummers nu op een pure manier opnieuw uit. Elijah brengt je in vervoering en het laat je meevoeren met de doorleefde stem van Hegraty. Prachtig.

Youtubelinkje: Matthew and the atlas-Elijah

2.Lewis Watson – Little Light

6069922

Afgelopen zomer was ik op The Brave, een heel klein festival in Amsterdam West. Op dat festival staan de wat minder bekendere singer-songwriters en folkybandjes. Ik hou er enorm van! Tijdens dit festival beklom ook Lewis Watson het podium. Hij speelde een goede set en het mooie was dat die geen geld had om zijn band mee te nemen. En het grappige is dat hij nu terug is met een sound waar je u tegen zegt. Zoals vele singer-songwriters begon Lewis met een youtube kanaal. Dit leverde hem enorm veel fans op en deze fans blijven hem ook erg volgen. Afgelopen week werd Little Light gedropt en man wat een nummer is dit zeg. Invloeden van Ben Howard, Ed Sheeran en Bon Iver vliegen je om de oren en hij zet een hele dromerige sfeer neer met een catchy refrein. Lewis is back.

Youtubelinkje: Lewis Watson – Little Light

3.Mona – In The Middle

324_mona_general1_colin-lane

Mona is een band die afkomstig is uit het hart van de countrymuziek namelijk Nashville. De band is vernoemd naar de frontman Nick Brown. Een klein mannetje maar met een strot waar je u tegen zegt. De energie van de band is enorm fijn en je hoort dat terug In The Middle. Rauw, charismatisch maar alles vol passie. Inmiddels lijken ze de ¨voorprogramma¨ status een beetje te verliezen want dat hebben ze veel gedaan o.a van Kings Of Leon. Het is enorm fijn om je even te laten gaan in de muziek van Mona.

Youtubelinkje: Mona – In The Middle

~ Just Luuk ~

 

 

 

 

 

 

 

#35 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Sinterklaas is weer in het land, de temperatuur is weer aan het dalen naar winterse temperaturen. De mutsen, sjaals, handschoenen worden langzaam weer uit de kast getoverd. Omdat de dagen langer en langer worden en de dagen dat je eerder een dagje in bed wilt liggen verleidelijker. Daarom heb ik weer een selectie gemaakt van de fijnste nieuwe liedjes van dit moment. Met vandaag de aandacht voor:

  1. Vacay – The Other Side
  2. Wildes – Bare
  3. We Bless, This Mess – Darling

1. Vacay – The Other Side

vacay

Vacay is het solo project van een jonge singer-songwriter uit Canada. Vacay gaat officieel door het leven als Levi Randall. Omdat het in andere bands niet lukte om door te breken dacht die laten we het over een andere boeg gooien en het op deze manier proberen. En met succes want The Other Side is een erg fijn nummer. The Other Side is een power liedje met een herkenbare falsetto in het refrein. In het liedje graaft hij diep in gebroken relaties en het bouwt zich mooi op. Het mooie aan het nummer is het zogeheten clap and stomp op de achtergrond. Op dit moment legt hij de laatste hand aan zijn EP.

Youtubelinkje: Vacay – The Other Side

2.Wildes – Bare

zw7x0sjl

Om te beginnen met een constatering die mij afgelopen week ineens te binnen schoot. Waar is London Grammar gebleven? De band die een paar jaar geleden de harten stal van verschillende muziekfans over de hele wereld en ook die van mij. Vooral de zang en looks van Hannah Reed (zucht). Ook was dit een begin van een tijdperk van bandjes die intens geïnspireerd zijn door London Grammar. Zo ook Wildes. Het is het solo project van Ella Walker zoals de zangeres in het echt heet. De naam Wildes komt van haar moeder af die haar muzikaal gevormd heeft, een leuk feitje. Ze groeide namelijk op met de muziek van Nick Cave, Fleetwood Mac en Joni Mitchell. Als muzikant realiseerde ze al snel dat de tekst van een nummer een belangrijk goed is. Dit hoor je ook zeker terug op Bare. Het is een soort mix van Daughter en het eerder genoemde London Grammar. Bare is dan ook de debuutsingle van deze dame en dit doet mijn heimwee naar London Grammar wel een beetje stillen.

Youtubelinkje: Wildes – Bare

3.We Bless, This Mess – Darling

nelson-graf-reis-we-bless-this-mess-ode-a-vida-em-forma-de-musica-1Ik ben al een tijdje fan van deze man. We Bless, This Mess is het soloproject van Nelson Graf Reis. Je zou denken dat hij uit een land als de USA zou komen maar dat is niet helemaal waar. Hij komt uit het zonnige Porto in Portugal. Als je naar hem luistert dan hoor je de invloeden die hij heeft opgedaan uit de punk muziek. Fans van hem zijn onder andere Frank Turner en je hoort daar ook invloeden van terug in zijn muziek. Over de muziek van We Bless, This Mess hangt een soort van positiviteit. En dat is maar al te fijn in de donkere dagen die eraan zitten te komen. Darling is een liedje waar je een glimlach op je gezicht van krijgt. Waar je spontaan op verliefd wordt. Zoals hij zelf zegt: We ademen, we leven en dat is een groot geschenk. Amen.

Youtubelinkje: We Bless, This Mess – Darling

~ Just Luuk ~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#34 Het-midden-in-de-week-liedje

 

dan-owen-4-e1440948800699Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Deze week de aandacht voor een jonge singer-songwriter die door het leven gaat als Dan Owen met het liedje Made To Love You.

Dan Owen is een jongen van 23 maar als je hem hoort zingen dan zou je denken dat het een ongelofelijke oude man is. De doorleefde stem die vast zijn gevormd door sigaretten of iets in die richting klinkt hij als iemand die de meest verschrikkelijke tijd heeft doorgemaakt maar klinkt hij op Made To Love You als een oude man. Ik durf eigenlijk wel een beetje te zeggen dat hij klinkt als Jeff Buckley. Aan de persoon Dan Owen hangt wel een bijzonder verhaal aan. Hij droomde er altijd van om een professionele gitaarspeler te worden en hij speelde daarom elke dag in zijn kamertje op dichterbij deze droom te komen. Op jonge leeftijd gebeurde er dan ook iets wat zijn leven voorgoed op zijn kop zette. Hij kreeg een ongeluk waardoor hij dieptezicht verloor. Even dacht hij dat hij zijn carrière op kon zeggen, maar niks is minder waar. Hij ging ervoor. Pakte zijn gitaar op en ging spelen in elke stad die dicht in de buurt van hem was. Al snel had hij ongeveer 200 concerten in een jaar wat die speelde. Prachtig verhaal die mij persoonlijk kippenvel geeft en als je dat terug hoort in zijn muziek dan al helemaal.

Het liedje Made To Love You heeft eigenlijk alles in huis om een hit te worden. Een krachtige pianoballad met een iet wat hese stem van Owen. Hoe hij het liedje zingt, je voelt de pijn en laat niemand onberoerd achter. Het liedje gaat over een jongen die zich op dit moment een heftige relatie bevind. Over hoe liefde een pijnlijk iets kan zijn. Nogmaals je voelt de pijn in het liedje terug. Het is een liedje voor de koude winterdagen die komen gaan of de gure herfstdagen. Het is prachtig.

Youtubelinkje: Dan Owen – Made To Love You

~ Just Luuk ~

#33 My Favorite New Music

Zondag een dag dat je het liefst je rust pakt en een dag dat je het liefst met een dikke deken om je heen op de bank zit. Vooral een dag om niks te doen. En wat fijn is het dan dat er weer nieuwe muziek voor je klaarstaat in deze herfstachtige dagen. Mijn opleiding is fantastisch maar af en toe is het ook wel even aanpoten. De afgelopen weken had en heb ik tentamens, vandaar dat het ook eventjes stil was rondom Just Luuk. Met nog 1 tentamen te gaan dacht ik dat er wel weer een blogje uit kon. Dus geniet en vandaag de aandacht aan:

  1. You Me At Six – Give
  2. Leo Stannard – Oceans
  3. Johnossi – Air is Free

1. You Me At Six – Give

youmeat62

De afgelopen jaren heb ik een voorliefde opgebouwd voor deze band. Eigenlijk als er nieuwe muziek uit is van You Me At Six dan ben ik er als de smiezen bij. Afgelopen jaren was het dan ook verdacht stil rondom deze band. Ze hadden een goed album afgeleverd met Cavalier Youth maar dit was in 2014. Een enige tijd terug. Maargoed ik was even bang dat ze van de radar waren verdwenen. Maar toen was er opeens Night People en een aankondiging dat er in Januari een nieuwe plaat aankomt. Op Night People zullen ze waarschijnlijk een ander grootser gelijk gaan neerzetten dan de vorige platen maar toch zal het die energieke powerpop zijn die we gewend zijn van deze band. Give is daarin tegen een rustige knaller van het album en voor mij een reden om weer keihard mee te zingen met You Me At Six. Zo fijn.

Youtubelinkje: You Me At Six – Give

2. Leo Stannard – Oceans

leostannard_1500x1000-1500x1000

Het maken van liedjes die keihard door je huid heen gaan en in je kruipen dan kun je deze taak wel weggeven aan Leo Stannard. Hij geeft je altijd een momentje voor jezelf om na te denken over de woorden die net uit zijn mond zijn gekomen. Afgelopen zomer heb ik hem live mogen zien op festival The Brave en toen maakte die indruk. Een multi instrumentalist die ook zijn gitaar als een drum gebruikt. Het was fantastisch om te zien in zo´n intieme setting. Hij is nu bezig met zijn debuutplaat en Oceans is daar een voorloper op. Oceans gaat over het spijt hebben van iets dat je hebt laten gaan en je daar schuldig over gaat voelen. Vervolgens ga je weer opzoek naar iets nieuws. Soms je al het beste wat je kan hebben maar moeilijk zo gezien wordt. Searching oceans for something better, had it all i didn´t know zingt Leo dan ook.

Leo Stannard – Oceans

3. Johnossi – Air is Free

johnossi

Het is altijd fascinerend om te zien dat een band in hun eigen land al zo enorm is en in de landen eromheen zo´n kleine speler nog is. Tuurlijk breken bands uit de US en UK makkelijker door hier dan bands uit Zweden. Maar deze Johnossi is in Zweden enorm. Platina albums, meerdere grammys al op zak en uitverkochte tours. Maar dat kan allemaal veranderen want met Air is Free hebben ze een wapenfeitje in handen waar je u tegen zegt. Nondeju wat is dit een fijn plaatje zeg! Johnossi ligt muzikaal ergens tussen The Black Keys en Mumford and Sons. Een plaatje die niet zo misstaan op de afspeellijst van menig indiefan of ergens in een reclame van Nike bijvoorbeeld. De boodschap in Air is Free vind ik nog mooier: De wereld is een open plek en doe wat je wilt. Zoek een uitdaging en laat je niet leiden door mensen. Fijne boodschap!

Youtubelinkje: Johnossi – Air is Free

~ Just Luuk ~