#121 Het-midden-in-de-week-liedje

 

Dat ik een fan ben van liedjes die als een verhaal verteld worden dat steek ik niet onder banken of stoelen. Ik ben opgegroeid met Bob Dylan & Fleetwood Mac, deze 2 legendes voor mij stonden vaak thuis aan of in de auto naar vakantie. Daarom hou ik ook enorm veel van artiesten die anno 2018 ook dit soort muziek maken. Leo Stannard is zo’n artiest.

Leo Stannard begon al op 9 jarige leeftijd met gitaar spelen en zijn eerste liedje die hij ooit maakte was toen hij 10 jaar oud was. De inmiddels 22 jarige Stannard is geboren en getogen in Leicester. Hij laat zich inspireren door Damien Rice, Paolo Nutini en heeft een typische gitaarroffel (wat live fantastisch is) geïnspireerd door Ben Howard. Zijn gitaarspel wordt op een hele percussieve manier gespeeld. Mooie, gevoelige songs met een verhaal dat is wat Stannard goed maakt. Tijdens live optredens van deze jonge Engelsman kijk je je ogen uit. 2 jaar geleden heb ik hem ook live mogen bewonderen op Festival The Brave, op de achtergrond een ondergaande zon en dan de muziek van Stannard. Het was een mooi moment.

Nu is Leo Stannard terug naar een rustig 2017 met zijn nieuwe single Home. Home is alles wat ik verwachtte van Leo. Een nummer dat gedragen wordt door een heel fijn gitaarloopje en de prachtige stem van Leo Stannard houdt je als luisteraar stevig vast. Zoals de vele nummers van Stannard luister je dit met glimlach of je laat je meeslepen waardoor er een traantje over je wang zijn weg naar beneden vindt. Home verteld het verhaal van een jongen of meisje die terecht komt op een nieuwe plek waar hij of zij nog een plekje moet vinden maar zich toch open moet stellen om het thuis te kunnen noemen. Het is een fantastische comeback te noemen van Stannard. Komend jaar gaat Leo Stannard ook weer optreden en ik verwacht wel een show in Nederland. Hij heeft al bewezen dat er een enorme following in Nederland is voor deze talentvolle singer-songwriter met uitverkochte shows in Bitterzoet en de Melkweg.

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

#120 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

In Frankrijk loopt er een band rond die naar mijn mening een pareltje genoemd mag worden. Het Franse Her is een band die van muziek een verhaal maakt. Dit deden ze dan ook met het debuutalbum Her Tape No.1. Op dit album wordt er verteld over een derde persoon genaamd ‘her’. Het is sensueel en stiekem een beetje spannend alsof je er zelf bij bent. Dat is de kracht van Her. Op het debuutalbum beginnen ze met Quite Like over het dromen en verlangen naar een vrouw en het album eindigt met Union. Met Five Minutes hadden ze al een kleine hit te pakken en kwamen ze bij mij op de radar terecht. Vorige jaar kwam Her Tape No.2 uit en deze plaat was weer net zo spannend als de debuutplaat van Her. Soulvol met een indiepop randje.

Afgelopen week was daar Neighborhood, de nieuwe single van Her en het is de voorloper van het gelijknamige album. Her heeft er een heftige tijd op zitten. In de zomer van 2017 verloor Her bandlid en vriend Simon Carpentier aan kanker. Dit sloeg in als een bom bij de band. Samen met Viktor Solf startte hij namelijk in 2015 het hele avontuur dat Her heet. Viktor Solf had het er zo moeilijk mee dat hij het verlies van zijn vriend in het emotionele kippenvel nummer We Choose verwerkte. Neighborhood klinkt iedergeval een stuk opgewekter en vrolijker. Het is funky en heeft een beat waarop je uit je luie stoel wilt stappen en en een dansje wilt maken door je kamer. Daarnaast zingt Viktor met zijn kenmerkende falsettostem het koele nummer goed bij elkaar. De drumbeat houdt het hele nummer staande. Het is enorm catchy. In Maart staat Her in Paradiso en in deze zelfde maand komt het album Neighborhood uit. In gedachte dat We Choose en Neighborhood erop staan doet mij zeer deugd en smachtend naar het album.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#119 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Dat ik gek ben op country is een feit maar dat het in de hedendaagse vooral Europese muziekmarkt geaccepteerd wordt is nog maar de vraag en daarom wil ik vandaag de lans breken voor een artiest die uit dit genre komt maar als je het zou horen zou je denken dat het iets anders is.

Jade Bird is de naam en ze is pas 20 jaar maar een groot talent. Toen zij 12 jaar oud was gingen haar ouders uit elkaar en dat zou het begin betekenen voor Jade om te beginnen met schrijven van liedjes. Op jonge leeftijd luisterde ze veel naar Johnny Cash, Bob Dylan, Alanis Morrisette en Patti Smith. Je kan het dan ook op een bordje mee geven dat ze hier ontzettend goed naar geluisterd heeft want dit hoor je dan ook terug in haar muziek. Vorige jaar kwam Something American uit. Een EP die op mij een grote indruk heeft achtergelaten vanwege de veelzijdigheid van de liedjes van Bird. Verder springt daar haar stemgeluid ver boven uit. Een betoverende warme stem. Bird probeert veel andere genres te pakken op deze EP maar Americana en Country blijven de boventoon voeren. Haar nieuwste single Lottery heeft wel iets meer een poppyrandje.

Het nummer is een oorworm, het blijft ontzettend hangen en dat is naar mijn mening ook de kracht van Bird. Een compleet liedje maken die goed in het gehoor ligt en eentje die gelijk blijft hangen na de eerste luisterbeurt. Muzikaal zit het goed in elkaar en een tekst om van te smullen. Vooral het refrein zing je na een paar keer luisteren gelijk mee. Ook raakt ze makkelijk de hoge noten en blijft het zuiver klinken. Jade Bird ademt het gevoel van een millennial. Bird heeft de zachtheid van de liedjes maar als het moet geeft ze even vol gas. Ik hou ervan. Ik blijf Bird goed in de gaten houden.

 

\