#134 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Afbeeldingsresultaat voor eves karydas

Het leuke aan muziek ontdekken is het gevoel dat je bij een nummer krijgt wanneer je het voor het eerst luistert. Die momenten zijn er om te koesteren. Het ene moment dan lach jezelf helemaal suf omdat het totaal niet je ding is maar er zitten ook momenten tussen waar je achterover gaat zitten in je stoel en er echt even de tijd voor neemt om alles lekker even te laten bezinken. Bij sommige nummers en artiesten zie je gelijk dat ze op het goede pad zitten. Een voorgevoel die ook niet meer weg gaat. Ik heb dat voorgevoel al vaak gehad en bij sommige artiesten werd het daadwerkelijk ook waargemaakt, bij andere misschien wat minder. Het voorgevoel van de aankomst van een nieuwe ster had ik vorige week weer met Eves Karydas. Een jong meisje uit Australië die onwijs lekker indie pop maakt. Ik stel haar daarom heel graag aan je voor met de single Damn Loyal.

 

Op een leeftijd van 13 jaar begon Hannah Karydas met optreden op de plek waar ze vandaan kwam, Cairns een tropische stad in het noorden van Australie. Op een leeftijd van 12 raakte ze verliefd op de muziek van haar ouders. Vooral de muziek van Joni Mitchell was haar favoriet en door haar begon ze met het schrijven van liedjes. Op haar 16e verhuisde ze naar het totaal andere Brisbane met haar ouders. Een cultuurshock want hier kwam ze weer in aanraking met de muziek wat destijds populair was: Taylor Swift was in opkomst en Hilary Duff was de koningin. Na de High school skipte ze universiteit om zich te gaan focussen op muziek. In Brisbane leerde ze haar eerste manager kennen en via deze manager kreeg ze een publishing deal en begon ze zelf muziek te produceren in haar kamertje. Op jonge leeftijd werd ze dus al voor de leeuwen gegooid en dat hoor je ook heel erg terug in haar muziek. De volwassenheid van toch een relatief jong meisje. Zoals vele artiesten is LA het walhalla om zich in de muziek te storten en het avontuur op te zoeken en zo deed Hannah het ook. Toch was LA niet helemaal wat ze ervan had verwacht. Vele feestjes vol met drugs en slechte productie sessies met producers die er niks om gaven. Toch zette ze door. Ze zegt over deze trip: “The air is just buzzing. People are sitting in cafes writing screenplays, and everyone feels like they’re part of the same crazy journey. Which I like being a part of because it feels like a no-judgment zone.”  Toch verhuisd ze naar de UK op haar 21e. Daar kwam ze in aanraking met Island Records. En niet op een manier als artiest maar ze zat vaak in een koffietentje waar de medewerkers van Island ook aan het werk waren. Ze werden vrienden maar ze vertelde hen niet dat ze een artiest was. Zo kwam ze in aanraking met verschillende mensen zoals Sam Dixon (producer van o.a Sia en Adele) & Chris Zane. Na een tijdje doorzetten werd ze getekend door Island Records en een droom was geboren.

 

Op 28 September brengt ze haar eerste album uit en ik denk dat het wel ergens een beetje gaat opvallen. Zeker in Australië is ze er eentje om rekening mee te houden. Er is een hype om haar heen die moeilijk los gelaten kan worden. Iedereen zit met smart te wachten op het album van dit meisje. De muziek van Eves Karydas is te beschrijven als catchy indie met een onwijs poppy randje. Beetje in het straatje van Sia en Lorde. Damn Loyal neemt je gelijk mee in de gedachte van Eves. De hele attitude van Eves hoor je goed terug in het nummer en het heeft een refrein die gelijk zich in je kop settelt: “You know that I’m damn loyal and I know how to turn you on. But don’t abuse my loyalty. If you want someone, then, you’re on”. In het nummer bezingt ze hoe belangrijk ze loyaliteit vind als ze zich settelt met iemand en dat je dan ook intens kwetsbaar kan zijn. En dat met een dromerige stem die mij alleen maar nieuwsgieriger maakt naar wat ze nog meer kan.  

 

Advertisements

#133 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Afbeeldingsresultaat voor Boston manor

Al vanaf jongs af aan ben ik bezig met muziek en het ontdekken van muziek. Nooit werd ik gestuurd door wat er gaande was in de top 40 of wat vrienden van mij luisterde. Mijn eerste bandjes die ik luisterde waren dan ook Panic! At The Disco, Fall Out Boy en Paramore. Heerlijke pop punk waarmee je door de hele kamer kon stuiteren en lekker kon meeblerren. In de afgelopen jaren ben ik toch meer naar de rustige kant van de muziek getrokken maar af en toe sijpelt er een weer een rockband tussendoor die ik dan kapot luister. Ik kan er nog steeds enorm van genieten. Een band die mijn aandacht de afgelopen jaren trok was Boston Manor. 7 September komt het debuutalbum uit van deze mannen maar de het warmmakertje is een onwijs strakke single: Bad Machine. Maak kennis met Boston Manor.

De van Boston Manor komen uit Blackpool en ze maken steengoede pop rock muziek. In 2013 dachten 5 vrienden laten we een band beginnen die niet zo standaard klinkt als alle andere pop rock bands die er in overvloede zijn. Boston Manor flikte het. In 2014 bracht de band 2 EP’s uit die gelijk door de grote muziekblogs opgepakt werden en ze bombardeerde tot een band om naar uit te kijken. Alles verliep zoals een jongensboek: de EP’s werden goed ontvangen, ze tekende een platencontract bij een groot indie label en brachten een debuutplaat uit. Echter bleef de muziek van Boston Manor steken bij de liefhebbers van pop rock. Helaas en jammer aangezien de band strak is, goede liedjes maakt en zanger Henry Cox een fantastische stem heeft. Tot 2 jaar geleden Boston Manor ineens op de afspeellijst van BBC Radio One kwam. Het nummer Laika werd opgepikt en ineens was er een heel mainstream publiek erbij die kennis maakte met Boston Manor. Ook ik kwam achter deze band door BBC Radio One. Laika stond hoog in mijn meest afgespeelde nummers van dat jaar.

Sindsdien ben ik de mannen blijven volgen en dus komende 7 september komt het tweede album uit en de voortekenen zijn goed, want naast Bad Machine kwam ook Halo ook. Een steengoed nummer dat laat horen dat Boston Manor in de afgelopen jaren een eigen sound heeft kunnen creëren en laat de enorme groei als band zien. Bad Machine is een duister nummer en zeker als je de videoclip bekijkt snap je waarom. De videoclip komt dan ook uit het geniale brein van zanger Henry Cox. Maar wat een nummer. Bij de eerste luisterbeurt werd ik als luisteraar weggeblazen. Bad Machine is een nummer met ballen. Daarnaast heeft het een refrein die je na een paar luisterbeurten keihard meezingt. Het is een anthem die ook voor de neutrale luisteraar genieten is geblazen. Kijk naar Nothing But Thieves die het ook flikte. Nu is het tijd voor Boston Manor.