#165 Het-midden-in-de-week-liedje: PVRIS – hallicunations

PVRIS share trippy ‘Hallucinations’ visuals

Jaa het is weer woensdag dus dat betekend weer een nieuw liedje die je even wakker schudt in deze koude wereld op dit moment. Deze week is het de beurt aan de terugkeer van PVRIS.

PVRIS heeft ondertussen een aardige naam opgebouwd in de alternatieve muziek wereld. En dit komt vooral door hun enorm catchy sound. En als je daar de stem van Lynn Gunn erbij pakt is dit eigenlijk gewoon een hele goeie band. Het eerste album was hard en de gitaar speelde nog de overhand en ook live was het genieten van een goede punkband. Met de opvolger hoorde we al een stuk minder gitaargeweld dan dat we gewend waren van PVRIS en dat maakte deels eigenlijk ook niet uit. PVRIS knalde uit de speakers en ook de live optredens waren een genot om naar te kijken. Nu twee jaar later heeft de band ruim gesleuteld aan de sound van nu en dat is aardig gelukt.

Hallucinations is de tweede single van PVRIS. De fans van het eerste uur zullen enorm teleurgesteld worden met de nieuwe sound van PVRIS. De gitaar is nog meer verdwenen in de sound. Het is meer nu electronisch dan voorheen. Minder beukwerk, iets subtieler. Dat de band voor het poppad heeft gekozen is wel duidelijk. Al moet ik zeggen dat Hallucinations wel door je speakers beukt. Na een rustige opbouw knalt de bas er in en wordt je wakker geschud met een dansbeat. De vocals van Lynn Gunn vormen het leiddraad van de song en dat is absoluut geen straf. Het is al met al een fijne plaat en ik denk dat de fans er wel doorheen kunnen luisteren maar voor een willekeurige luisteraar is het gewoon een fijn popliedje. Zeg maar Halsey alleen dan met ballen. Nu is het uitkijken naar de nieuwe plaat, die er vast snel aan komt.

#164 De Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Duncan Laurence – Love Don’t Hate It

Jaa de grote favoriet van het moment is weer terug met een ongelofelijk sterk nummer. Iedereen kent zijn verhaal en als je dit niet kent heb je onder een steen geleefd de afgelopen maanden. Na heel wat schrijfsessies in LA heeft Duncan de ideale sound gevonden. Het is heel eigen met de typerende stem van Duncan. Echt een groot fan en dat met 2 nummers op zak. Lekker.

Badflower – The Jester

Zoals jullie weten hou ik wel van een potje gitaargeweld en Badflower heeft een van de fijnste en lekkerste gitaarliedjes die in The Jukebox staat. Badflower is een rockband uit LA en maakt steengoede liedjes. Hard, bruut en enorm catchy. The Jester is toch wel een noodbrief voor iedereen die toch maar een beetje hulp nodig heeft. De schreeuw naar iemand is hard nodig. Confronterende gedachtes komen naar boven als ik The Jester luister.

Dan August – A Woman’s Heart

Er is weer een leuk nieuw bandje uit Nederland op gestaan en deze heet Dan August. Op dit moment touren ze door het land met de Popronde en na dat gaan ze op pad met Van Dik Hout. De muziek? Heerlijke folkpop van Nederlandse bodem ala Douwe Bob. A Woman’s heart is een heerlijke track die snel plaats neemt in je koppie. Ik betrapte mij gister dat ik hem heel hard aan meezingen was onder de douche. Nou dan heb je het wel gemaakt hoor.

Hazlett – Suncats

De beste man komt uit Nieuw-Zeeland en maakt ongelofelijk fijne muziek die je heel snel omarmt. Vorige jaar maakte hij een van de meest beluisterde nummers op Spotify voor mij. Maar hij blijft schrijven en mooie nummers maken. Suncats is weer thuiskomen.

#163 The Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Tors – Empty Hands

Het is bij Tors onmogelijk om ze op een slechte track te betrappen want ook met Empty Hands neemt Tors je weer mee naar een groots refrein, een goede herkenbare tekst die voor iedereen met een gebroken hart doet ontroeren en vooral het talent van de jongens. Ze gingen al mee op tour met o.a Dermot Kennedy maar het is nu wel echt tijd dat Tors zelf in de schijnwerper gaat staan. Ik ben fan van deze jongens. En man man man wat is Empty Hands een verslavende track!

Josiah And The Bonnevilles – Oh No!

Een band die altijd weet te leveren dat is wat Josiah And The Bonnevilles is. Ze maakte een paar jaar geleden een van de mooiste nummers ooit: Back To Tennessee. Een prachtig nummer, als je hem niet kent zoek hem ook even op. In de wat mindere periodes luister ik vaak dat nummer, zo mooi. Na een paar jaar te moeten wachten kwam vrijdag ineens een nieuwe single: Oh No! En ook deze zet de countryfolk traditie door maar toch ook met een heerlijke poppy randje eraan vast. Potentieliedje die zomaar eens kan doorbreken.

Raynes – Lemon Drop

Totaal onbekende band voor mij maar ze maken misschien wel een van de leukste nummers van de afgelopen maanden. Eentje die al dagen in mijn hoofd vast blijft zitten. Zelfs als ik in bed lig, zing ik hem nog mee. En dat is een goed teken. Raynes is een band uit LA en in Lemon Drop wordt het wilde leven beschreven maar dat ze als band beloven er nooit aan toe te geven. Het is een regelrechte oorworm en ik denk dat dat de meeste mensen als ze hem horen hem na de eerste keer heerlijk meezingen.

Waterparks – Easy To Hate

Ik ben gek op deze band. Waterparks is een ouderwetse punkpop band. Hun vorige album heb ik plat gedraaid. Vooral het nummer Royal is geweldig. Maar nu zijn ze terug met een nieuwe plaat en ook deze plaat staat vol met heerlijke liedjes die je vrolijk maken. Eerlijkheid betreft wel dat je er van moet houden. Easy To Hate is net zoals Lemon Drop een oorworm. Ik ben lichtelijk verslaafd aan het album en Easy To Hate is het moment dat er keihard, maar dan ook keihard meegezongen kan worden. Komende februari staan ze in de Melkweg en deze jongen is daar zeker bij!

JP Saxe – If The World Was Ending (ft Julia Michaels)

Dit nummer kwam vanochtend ineens voorbij in mijn YouTube tijdlijn. En na 1x luisteren was ik verliefd. Wat een mooie track is dit. Het is niet spectaculair maar het raakt mij wel. De mooie stem van JP Saxe en daarbij de stem van Julia Michaels die je in een soort rust periode raakt. Prachtige track en eentje die ik jullie niet wou onthouden.

#162 Het-midden-in-de-week-liedje: Broken Bells

Afbeeldingsresultaat voor broken bells good luck

Een paar jaar geleden waren zij een van de leukste samenwerkingen en nog steeds maken ze onwijs fijne muziek. Het was misschien wel een beetje de doorbraak van Danger Mouse als producer die al een succes combi was met Cee Lo Green als Gnarls Barkley (bekend van de monsterhit Crazy). Nu pakte hij de muziek weer op met James Mercer van The Shins.

Een jaar geleden kregen we weer plots iets te horen van Broken Bells. Shelter was een plaat waar je u tegen zegt maar helaas was het valse hoop want we moesten weer wachten op een nieuw nummer. Er ging een jaar overheen en toen was er de nieuwe single Good Luck er. En ook dit is weer een kneiter van een nummer. Wanneer het derde album er komt dat is nog een groot vraagteken maar Broken Bells laat ons watertanden naar meer.

De baslijn zet het nummer in en je wordt meteen in een soort van trance gebracht. Het trekt je mee en je bent meteen onder hypnose van het nummer. De zachte stem van Mercer houd je stiekem een nog beetje op de grond. Wat al op eerder platen opviel is dat Broken Bells enorm goed doordacht is en er zitten onwijs veel ontdekkingen die je na een paar keer luisteren nog steeds ontdekt. Want dat het nummer er als soep in gaat dat is wel echt een feit. Wat een track!