All posts by justluuk

#165 Het-midden-in-de-week-liedje: PVRIS – hallicunations

PVRIS share trippy ‘Hallucinations’ visuals

Jaa het is weer woensdag dus dat betekend weer een nieuw liedje die je even wakker schudt in deze koude wereld op dit moment. Deze week is het de beurt aan de terugkeer van PVRIS.

PVRIS heeft ondertussen een aardige naam opgebouwd in de alternatieve muziek wereld. En dit komt vooral door hun enorm catchy sound. En als je daar de stem van Lynn Gunn erbij pakt is dit eigenlijk gewoon een hele goeie band. Het eerste album was hard en de gitaar speelde nog de overhand en ook live was het genieten van een goede punkband. Met de opvolger hoorde we al een stuk minder gitaargeweld dan dat we gewend waren van PVRIS en dat maakte deels eigenlijk ook niet uit. PVRIS knalde uit de speakers en ook de live optredens waren een genot om naar te kijken. Nu twee jaar later heeft de band ruim gesleuteld aan de sound van nu en dat is aardig gelukt.

Hallucinations is de tweede single van PVRIS. De fans van het eerste uur zullen enorm teleurgesteld worden met de nieuwe sound van PVRIS. De gitaar is nog meer verdwenen in de sound. Het is meer nu electronisch dan voorheen. Minder beukwerk, iets subtieler. Dat de band voor het poppad heeft gekozen is wel duidelijk. Al moet ik zeggen dat Hallucinations wel door je speakers beukt. Na een rustige opbouw knalt de bas er in en wordt je wakker geschud met een dansbeat. De vocals van Lynn Gunn vormen het leiddraad van de song en dat is absoluut geen straf. Het is al met al een fijne plaat en ik denk dat de fans er wel doorheen kunnen luisteren maar voor een willekeurige luisteraar is het gewoon een fijn popliedje. Zeg maar Halsey alleen dan met ballen. Nu is het uitkijken naar de nieuwe plaat, die er vast snel aan komt.

#164 De Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Duncan Laurence – Love Don’t Hate It

Jaa de grote favoriet van het moment is weer terug met een ongelofelijk sterk nummer. Iedereen kent zijn verhaal en als je dit niet kent heb je onder een steen geleefd de afgelopen maanden. Na heel wat schrijfsessies in LA heeft Duncan de ideale sound gevonden. Het is heel eigen met de typerende stem van Duncan. Echt een groot fan en dat met 2 nummers op zak. Lekker.

Badflower – The Jester

Zoals jullie weten hou ik wel van een potje gitaargeweld en Badflower heeft een van de fijnste en lekkerste gitaarliedjes die in The Jukebox staat. Badflower is een rockband uit LA en maakt steengoede liedjes. Hard, bruut en enorm catchy. The Jester is toch wel een noodbrief voor iedereen die toch maar een beetje hulp nodig heeft. De schreeuw naar iemand is hard nodig. Confronterende gedachtes komen naar boven als ik The Jester luister.

Dan August – A Woman’s Heart

Er is weer een leuk nieuw bandje uit Nederland op gestaan en deze heet Dan August. Op dit moment touren ze door het land met de Popronde en na dat gaan ze op pad met Van Dik Hout. De muziek? Heerlijke folkpop van Nederlandse bodem ala Douwe Bob. A Woman’s heart is een heerlijke track die snel plaats neemt in je koppie. Ik betrapte mij gister dat ik hem heel hard aan meezingen was onder de douche. Nou dan heb je het wel gemaakt hoor.

Hazlett – Suncats

De beste man komt uit Nieuw-Zeeland en maakt ongelofelijk fijne muziek die je heel snel omarmt. Vorige jaar maakte hij een van de meest beluisterde nummers op Spotify voor mij. Maar hij blijft schrijven en mooie nummers maken. Suncats is weer thuiskomen.

#163 The Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Tors – Empty Hands

Het is bij Tors onmogelijk om ze op een slechte track te betrappen want ook met Empty Hands neemt Tors je weer mee naar een groots refrein, een goede herkenbare tekst die voor iedereen met een gebroken hart doet ontroeren en vooral het talent van de jongens. Ze gingen al mee op tour met o.a Dermot Kennedy maar het is nu wel echt tijd dat Tors zelf in de schijnwerper gaat staan. Ik ben fan van deze jongens. En man man man wat is Empty Hands een verslavende track!

Josiah And The Bonnevilles – Oh No!

Een band die altijd weet te leveren dat is wat Josiah And The Bonnevilles is. Ze maakte een paar jaar geleden een van de mooiste nummers ooit: Back To Tennessee. Een prachtig nummer, als je hem niet kent zoek hem ook even op. In de wat mindere periodes luister ik vaak dat nummer, zo mooi. Na een paar jaar te moeten wachten kwam vrijdag ineens een nieuwe single: Oh No! En ook deze zet de countryfolk traditie door maar toch ook met een heerlijke poppy randje eraan vast. Potentieliedje die zomaar eens kan doorbreken.

Raynes – Lemon Drop

Totaal onbekende band voor mij maar ze maken misschien wel een van de leukste nummers van de afgelopen maanden. Eentje die al dagen in mijn hoofd vast blijft zitten. Zelfs als ik in bed lig, zing ik hem nog mee. En dat is een goed teken. Raynes is een band uit LA en in Lemon Drop wordt het wilde leven beschreven maar dat ze als band beloven er nooit aan toe te geven. Het is een regelrechte oorworm en ik denk dat dat de meeste mensen als ze hem horen hem na de eerste keer heerlijk meezingen.

Waterparks – Easy To Hate

Ik ben gek op deze band. Waterparks is een ouderwetse punkpop band. Hun vorige album heb ik plat gedraaid. Vooral het nummer Royal is geweldig. Maar nu zijn ze terug met een nieuwe plaat en ook deze plaat staat vol met heerlijke liedjes die je vrolijk maken. Eerlijkheid betreft wel dat je er van moet houden. Easy To Hate is net zoals Lemon Drop een oorworm. Ik ben lichtelijk verslaafd aan het album en Easy To Hate is het moment dat er keihard, maar dan ook keihard meegezongen kan worden. Komende februari staan ze in de Melkweg en deze jongen is daar zeker bij!

JP Saxe – If The World Was Ending (ft Julia Michaels)

Dit nummer kwam vanochtend ineens voorbij in mijn YouTube tijdlijn. En na 1x luisteren was ik verliefd. Wat een mooie track is dit. Het is niet spectaculair maar het raakt mij wel. De mooie stem van JP Saxe en daarbij de stem van Julia Michaels die je in een soort rust periode raakt. Prachtige track en eentje die ik jullie niet wou onthouden.

#162 Het-midden-in-de-week-liedje: Broken Bells

Afbeeldingsresultaat voor broken bells good luck

Een paar jaar geleden waren zij een van de leukste samenwerkingen en nog steeds maken ze onwijs fijne muziek. Het was misschien wel een beetje de doorbraak van Danger Mouse als producer die al een succes combi was met Cee Lo Green als Gnarls Barkley (bekend van de monsterhit Crazy). Nu pakte hij de muziek weer op met James Mercer van The Shins.

Een jaar geleden kregen we weer plots iets te horen van Broken Bells. Shelter was een plaat waar je u tegen zegt maar helaas was het valse hoop want we moesten weer wachten op een nieuw nummer. Er ging een jaar overheen en toen was er de nieuwe single Good Luck er. En ook dit is weer een kneiter van een nummer. Wanneer het derde album er komt dat is nog een groot vraagteken maar Broken Bells laat ons watertanden naar meer.

De baslijn zet het nummer in en je wordt meteen in een soort van trance gebracht. Het trekt je mee en je bent meteen onder hypnose van het nummer. De zachte stem van Mercer houd je stiekem een nog beetje op de grond. Wat al op eerder platen opviel is dat Broken Bells enorm goed doordacht is en er zitten onwijs veel ontdekkingen die je na een paar keer luisteren nog steeds ontdekt. Want dat het nummer er als soep in gaat dat is wel echt een feit. Wat een track!

#161 Het-midden-in-de-week-liedje: momokimono – Noorderzon + een kleine ode aan spinvis

Afbeeldingsresultaat voor monokimono

Misschien is het een straf om te zeggen, of eigenlijk ook weer niet maar Nederlandstalige muziek is af en toe zo wonderschoon. Ik had laatst een gesprek bij een optreden over de schoonheid van Nederlandstalige muziek. We waren het er beide mee eens dat zo’n simpel taaltje zoveel mooie woorden had. En dat klopt! En als je dan ook nog eens deze woorden met muziek verpakt dan komt dat regelrecht binnen.

Spinvis is voor mij een enorme held en een van de aanjagers als het gaat om de Nederlandstalige muziek die volgestopt zitten met mooie worden en zinnen met daarnaast een onwijs goede productie. Dat Spinvis een grote inspiratiebron is, dat merken we de laatste paar jaar enorm. Door de invloeden van Spinvis zijn naar mijn mening een Eefje De Visser & Bazart groot geworden en zonder hem niet de kracht van het Nederindie geluid nog even wat verder gestuurd naar een grotere doelgroep. Want Spinvis moet je liggen of niet liggen. De manier waarop Spinvis zijn muziek brengt raakt mij als persoon diep in mijn ziel. Maar goed dit is was even een kleine liefdesbrief naar Spinvis. Nu over naar de orde van de dag en dat is nieuwe muziek.

Monokimono is niet een of andere nieuw sushi restaurant maar de naam van Ben Tanghe. Hij maakt op dit moment gebruik om de Nederindie weer een stukje mooier te maken met heerlijke laiback muziek. In Juli kwam al zijn eerste plaat IJsjes uit, een zomersnummer over ja je raad het al de liefde voor ijsjes. Ik werd er enorm vrolijk van. Zo’n moment dat in je hoofd afspeelt dat je met een ijsje door het weiland huppelt, nou zo voelde IJsjes aan. Toch prikkelde het mij enorm om meer van hem te horen en kijken of er meer in zat dan alleen het zingen over IJsjes. En ja hoor want afgelopen week bracht hij Noorderzon uit.

Het warme geluid van monokimono voelt als een warme jas aan in de herfst. Ook op het Noorderzon brengt hij de gemoedelijkheid over naar de luisteraar. Noorderzon laat mij nog even de zonnestralen voelen die we waarschijnlijk zoveel geen missen in de herfst. De stem van Tanghe neemt je mee op reis met zijn warme en diepe stem. Eigenlijk is Noorderzon gewoon niet te weerstaan, voor de leek klinkt het misschien wat te dromerig maar prik daar doorheen want het is echt wel een heel lekker nummer. En de potentie die monokimono heeft mag eigenlijk wel duidelijk zijn. Erg lekker.

#160 Het-midden-van-de-week-liedje: George Alice – Circles

Afbeeldingsresultaat voor george alice circles

Wanneer ik als blogger bezig ben met het zoeken van allerlei nieuwe muziekjes dan ga ik zoals jullie misschien wel weten eerst kijken naar Australie. Wat daar rondloopt op dit moment is echt niet normaal. Het is zo bruisend van talent, daar wordt je bijna bang van. Elke keer komt er wel weer een artiest op de radar waar ik denk van die zou wel eens wat potten kunnen breken.

Paar weken geleden kwam er weer zo’n artiest op de radar. George Alice is haar naam. 16 jaar oud pas en ze komt uit Adelaide. Afgelopen week werd bekend dat ze Tripje J HighUnhearted gewonnen had. Een prijs die zijn doen onder scholieren en om talent een kans te geven. Maar George Alice heeft enorm veel potentie. Schrijft al vanaf haar 11e liedjes en als je dan al zo’n lekker nummer als Circles kan schrijven dan heb je een hele fijne toekomst voor je.

Circles is de perfecte introductie voor George Alice als een songwriter, muzikant en een naam om in de gaten te houden. Ze verpakt heel fijn indie-folk met een electronisch randje en dat stuwt haar naar voren om de popscene van Australie te vertegenwoordigen de komende maanden, misschien jaren. Het nummer is lekker upbeat met een onwijs lekker poprandje eraan vast. Zeg maar een beetje Maggie Rogers, ik denk ook dat ze goed daar naar geluisterd heeft.

Over het schrijven van een liedje zegt ze: “I was obsessed with country music and had trouble writing anything. So I guess I went with the stereotype, if you sing country music you’re usually singing about war. I watched a few movies about war and love, put myself into the position of losing a loved one at war and just went from there. I wanted the whole thing to be twisted with metaphors and lyrics to make people feel exactly how this person would feel if they were real. I’d never experienced loss at this point in my life so I guess I wanted to know how someone would feel and their thoughts,” she says on her early beginnings. While Circles isn’t exactly as heavy as war, it’s still marked by an incomparable emotiveness that sets her ahead of the pack, writing about early relationships and the confusion that comes with playing that game in your teens. “The message behind this song was falling for someone you probably shouldn’t have, or being in an “on and off” relationship I guess,” she explains. “Every conversation ends with the same outcome, everything goes around in circles.

Een artiest om zeker goed in de gaten te houden dus en een meisje die weet wat ze wil. Australie eet op dit moment uit haar hand met Circles. Nu wij nog.

#159 De jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Dave Budha & Josephine Zwaan – Mooie Droom

Mijn god wat een album heeft Dave Budha afgeleverd. Mooie Droom is het meest pure Nederlandstalige album van dit moment. De teksten die Dave neerlegt voor de luisteraar zijn intens maar dan ook echt intens mooi beschreven. De track met Josephine Zwaan is de openingstrack van het album en het grijpt mij ieder geval naar de strot en de tranen springen in de ogen. Dave verdiend een groot publiek, want deze man heeft enorm veel talent.

Sam Fender – The Borders

Sam Fender is weer terug! En daar maakt mijn hart graag een sprongetje voor. The Borders is weer een geweldige track van een enorm talent. In de afgelopen tracks die hij uitgebracht heeft hoor je steeds meer de invloed van Bruce Springsteen terug maar in The Border is het een 1 op 1 kopie en dat is zeker niet slecht. Het bizarre aan Sam Fender is dat zijn tracks gewoon elke keer beter en beter worden. The Borders is weer een track om aan een meisje of jongen te denken, deze vast te pakken en door de kamer te jiven.

Kelsea Ballerini – Homecoming Queen?

Ik denk dat de meeste mensen haar niet kennen maar Kelsea Ballerini is de koning van de countrypop. Ze maakt enorm fijne country met een heerlijk poppy randje. Ze won al heel veel prijzen met haar muziek waaronder een grammy. Homecoming Queen is een zoetnummer waar de glazuur van je tanden wordt geblazen maar het is wel lekker en ik kan het zeker waarderen.

Kim Churchill – See You Soon

Kim Churchill is echt een typische surfer singer-songwriter. Zijn muziek weerspiegelt precies de levensstijl van Kim. Zijn manier van leven bij de oceaan, je voelt de connectie met de zee. Ik hou er echt van. Dit soort muziek gaat er in als koek bij mij. Het is eerlijk, het is puur en vooral heel erg mooi. See You Soon is gewoon een mooi nummer die je even doet wegdwalen naar de levensstijl van Kim Churchill.