Category Archives: Luuk’s Jukebox

#160 Het-midden-van-de-week-liedje: George Alice – Circles

Afbeeldingsresultaat voor george alice circles

Wanneer ik als blogger bezig ben met het zoeken van allerlei nieuwe muziekjes dan ga ik zoals jullie misschien wel weten eerst kijken naar Australie. Wat daar rondloopt op dit moment is echt niet normaal. Het is zo bruisend van talent, daar wordt je bijna bang van. Elke keer komt er wel weer een artiest op de radar waar ik denk van die zou wel eens wat potten kunnen breken.

Paar weken geleden kwam er weer zo’n artiest op de radar. George Alice is haar naam. 16 jaar oud pas en ze komt uit Adelaide. Afgelopen week werd bekend dat ze Tripje J HighUnhearted gewonnen had. Een prijs die zijn doen onder scholieren en om talent een kans te geven. Maar George Alice heeft enorm veel potentie. Schrijft al vanaf haar 11e liedjes en als je dan al zo’n lekker nummer als Circles kan schrijven dan heb je een hele fijne toekomst voor je.

Circles is de perfecte introductie voor George Alice als een songwriter, muzikant en een naam om in de gaten te houden. Ze verpakt heel fijn indie-folk met een electronisch randje en dat stuwt haar naar voren om de popscene van Australie te vertegenwoordigen de komende maanden, misschien jaren. Het nummer is lekker upbeat met een onwijs lekker poprandje eraan vast. Zeg maar een beetje Maggie Rogers, ik denk ook dat ze goed daar naar geluisterd heeft.

Over het schrijven van een liedje zegt ze: “I was obsessed with country music and had trouble writing anything. So I guess I went with the stereotype, if you sing country music you’re usually singing about war. I watched a few movies about war and love, put myself into the position of losing a loved one at war and just went from there. I wanted the whole thing to be twisted with metaphors and lyrics to make people feel exactly how this person would feel if they were real. I’d never experienced loss at this point in my life so I guess I wanted to know how someone would feel and their thoughts,” she says on her early beginnings. While Circles isn’t exactly as heavy as war, it’s still marked by an incomparable emotiveness that sets her ahead of the pack, writing about early relationships and the confusion that comes with playing that game in your teens. “The message behind this song was falling for someone you probably shouldn’t have, or being in an “on and off” relationship I guess,” she explains. “Every conversation ends with the same outcome, everything goes around in circles.

Een artiest om zeker goed in de gaten te houden dus en een meisje die weet wat ze wil. Australie eet op dit moment uit haar hand met Circles. Nu wij nog.

Advertisements

#159 De jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Dave Budha & Josephine Zwaan – Mooie Droom

Mijn god wat een album heeft Dave Budha afgeleverd. Mooie Droom is het meest pure Nederlandstalige album van dit moment. De teksten die Dave neerlegt voor de luisteraar zijn intens maar dan ook echt intens mooi beschreven. De track met Josephine Zwaan is de openingstrack van het album en het grijpt mij ieder geval naar de strot en de tranen springen in de ogen. Dave verdiend een groot publiek, want deze man heeft enorm veel talent.

Sam Fender – The Borders

Sam Fender is weer terug! En daar maakt mijn hart graag een sprongetje voor. The Borders is weer een geweldige track van een enorm talent. In de afgelopen tracks die hij uitgebracht heeft hoor je steeds meer de invloed van Bruce Springsteen terug maar in The Border is het een 1 op 1 kopie en dat is zeker niet slecht. Het bizarre aan Sam Fender is dat zijn tracks gewoon elke keer beter en beter worden. The Borders is weer een track om aan een meisje of jongen te denken, deze vast te pakken en door de kamer te jiven.

Kelsea Ballerini – Homecoming Queen?

Ik denk dat de meeste mensen haar niet kennen maar Kelsea Ballerini is de koning van de countrypop. Ze maakt enorm fijne country met een heerlijk poppy randje. Ze won al heel veel prijzen met haar muziek waaronder een grammy. Homecoming Queen is een zoetnummer waar de glazuur van je tanden wordt geblazen maar het is wel lekker en ik kan het zeker waarderen.

Kim Churchill – See You Soon

Kim Churchill is echt een typische surfer singer-songwriter. Zijn muziek weerspiegelt precies de levensstijl van Kim. Zijn manier van leven bij de oceaan, je voelt de connectie met de zee. Ik hou er echt van. Dit soort muziek gaat er in als koek bij mij. Het is eerlijk, het is puur en vooral heel erg mooi. See You Soon is gewoon een mooi nummer die je even doet wegdwalen naar de levensstijl van Kim Churchill.


#158 De Jukebox van just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Inhaler – My Honest Face

Godverdomme zeg. Sorry dat ik scheld maar deze mannen zijn goud. Een van de heetste tracks in De Jukebox van dit moment. Na het slagen op de middelbare school brengen de schoffies uit Dublin onwijs veel tijd door in de oefenruimte en daar is o.a My Honest Face een wapenfeit van. The Killers meets Kings Of Leon maar zeker ook een eigen geluid. Ik denk dat Inhaler op dit moment nog een ruwe diamand is maar durf te zeggen dat deze schoffies heel snel gaan uitgroeien tot een prachtig blikkende diamand. Damn wat een track.

Grace Carter – Wicked Game

Chris Isaak zijn nummer Wicked Game is ontelbare keren gecoverd. De ene cover wat mooier dan de andere maar het is niet te ontkennen dat Wicked Game een pareltje is. Wie ook een pareltje is, dat is Grace Carter. Een van de artiesten die boven aan mijn lijst stond voor de artiesten van 2019. Inmiddels heb ik haar ook live mogen zien. Wat een talent. Ook de uitvoering van Wicked Game is erg mooi en je hoort de potentie van Grace. Een geslaagde Wicked Game. Het wachten op een album heeft nog nooit zo lang geduurd.

Quinn XCII – Stacy

Quinn XCII flikt het elke keer weer. Zijn album heb ik inmiddels wel kapot geluisterd en U And Us was een van mijn meest beluisterde nummers van 2018. Dus Quinn XCII kan het alleen maar verknallen door een slechte single te releasen maar dat doet hij niet. Stacy is een regelrechte hartbreker en denk ik een bekend verhaal voor iedere puber of ieder persoon die denkt een eindelijk een liefde gevonden maar dat helemaal niet waar blijkt te zijn. Na 2x luisteren zong ik het al vol mee op de fiets. Wat een lekker nummer weer hoor.

Sons – Waiting On My Own

Soms hou ik enorm van het hardere werk. De band SONS heeft inmiddels wel mijn hart gestolen. Het debuutalbum Family Diner is net uit en op deze plaat laat SONS niks heel. Het ramt door, al het servies vliegt door de ronde. Ik hou ervan. Waiting On My Own is dan ook een rammer van een plaat. Lekker vuig, want dat moet af en toe. SONS gaat een goede zomer tegemoet met een hele hoop festivals en verwacht ook dat ze deze festivalweides helemaal kapot gaan spelen.

City And Colour – Strangers

Als je het hebt over veteranen die je hart kunnen breken dan is City And Colour daar wel eentje van. Dallas Green was eerst een zanger bij Alexisonfire. Een nogal harde post-punkband. Maar gooide het roer om en maakt sindsdien prachtige folkmuziek met een punkyrandje. Sleeping Sickness is al jaren een van mijn lievelingsnummers om keihard in de woonkamer mee te zingen. Strangers is het nieuwe wapenfeit van City And Colour. En ook deze track is weer thuisgekomen. De stem van Dallas en de productie zijn onwijs sterk. Ik doe echt heel veel om hem een keer live te mogen horen want zijn stem is echt om door een ringetje te halen.


#150 Het-midden-in-de-week-liedje

Afbeeldingsresultaat voor bailen band

Jaa het is eindelijk zover! 150 mooie postjes heb ik inmiddels geschreven. Wilskracht om door te blijven gaan en jullie te voorzien van elke week weer de fijnste liedjes. Je hebt liedjes voorbij zien komen waar je gelijk op verliefd werd of liedjes die je toch liever niet hoort, dat kan. Daarom is Just Luuk voor iedereen. Mezelf een beetje bloot geven en de emotie beschrijven bij een liedje. Ik ben er trots op. Dus ook vandaag weer een nieuw liedje en vandaag is het aan de beurt voor Bailen met I Was Wrong.

Bailen is een band uit New York is een rasechte familie band bestaande uit de tweeling Daniel & David Bailen en het jongere zusje Julia. Ze maken niet zo zeer folkpop maar het is meer een mix van folk, R&B en pop. Bij deze band vliegen de harmonien je om de oren en dat is wat Bailen zo sterk maakt. Je voelt de connectie van het zijn van familie in de muziek. Het zijn werkelijk waar prachtige liedjes. Niet voor niets dat Communion Records ze inmiddels opgepikt heeft en ze een platform geven. Simpele uitgeklede liedjes die mij gegarandeerd kippenvel op mijn armen op leveren.

I Was Wrong is een van de eerste wapenfeitjes van deze geweldige band. Het begint als een soort western nummer. Je ziet de woestijn voorbij je komen met een cowboy op een paard. Maar wanneer het refrein erin komt wordt het ontzettend catchy. Zijn stem klinkt een beetje als Paul Simon terwijl haar stem zo HAIM had kunnen zijn. Heerlijk tijdloze muziek die heel erg blijft hangen in mijn hoofd. 26 april komt het debuutalbum uit van Bailen en ik ben benieuwd of het een beetje opgepikt wordt maar in huize Luuk gaat die op standje 10.

#149 De Jukebox van Just luuk

Na een weekje vakantie ben ik er weer :). Even het hoofd leeg maken in Lissabon.

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Speciaal vandaag omdat ik op vakantie ben geweest een paar nummers uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn.

Noah Kahan – Mess

Een van mijn favoriete singer-songwriters van dit moment dropt de ene single na de ander. Maar Mess is echt een lijflied geworden. In Lissabon stond die op repeat. Een oorwormpje in de dop. Noah Kahan flikt het weer.

Chet Faker/Nick Murphy – Sanity

Een paar jaar geleden was daar ineens Chet Faker. De man met een gouden strot en een enorm slim neusje voor goede liedjes. Bracht Talk Is Cheap uit en je kon niet meer om hem heen. Vorig jaar bracht hij onder zijn eigen naam Nick Murphy een album uit en ook die was weer fijn. Vandaag kwam Sanity uit. Een swingend plaatje mijn god. Laat de lente maar komen! Ik ga hier heel goed op.

Sons Of The East – Silver Lining

Het folktrio uit Australie is enorm populair. Afgelopen tour verkochten ze de ene zaal na de ander uit en speelde ze alsof hun leven ervan af hing. En dat in combinatie met geweldige folk muziek. Folk hoe folk moet zijn. Silver Lining is wederom weer een prachtig liedje waar ik echt geen genoeg van kan krijgen.

Duncan Laurence – Arcade

Onze afzending naar het songfestival heeft eigenlijk een verrassend goed liedje. Een mix tussen Coldplay en *ugh* Dotan. Een erg mooie stem en het liedje zit uitzonderlijk goed in elkaar. Hoe vaker ik luister, hoe beter die begint te vallen. Erg Lekker. Douze points.

#148 De Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos.

Eves Karydas – Wildest Ones 

Eves Karydas is een meisje uit Australie. Een enorm talent en zeer geliefd door onze Aussie vrienden en vriendinnen. Wildest Ones staat op het debuutalbum van Eves. Enorm poppy maar enorm lekker.

Mansionair – We Could Leave

Een andere grote belofte uit Australie. Mansionair heeft vorige jaar echt mijn hart gestolen. Goede indie met een elektronisch randje. De naam Alt J vliegt in het rond maar deze jongens kunnen er wat van. We Could Leave is dan ook weer een hele fijne track.

Lizzo – Cuz I Love You

Deze vrouw is een fenomeen in wording. Ik was om bij Boys. Werd verliefd bij Juice en maak een staande ovatie bij Cuz I Love You. De invloeden van verschillende genres zijn fantastisch. Lizzo is een pop fenomeen in wording.

Caamp – Strawberries

Countryliedjes met het hart op de tong. Caamp uit Ohio staat daar bekend om. En dat doen ze met verve. Strawberry is een prachtig mooi liedje. De eerste keer dat ik hem luisterde biggelde de tranen over mijn wang. Het raakte mij, en als je dat doet als artiest of band dan doe je iets goed.

#147 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Afbeeldingsresultaat voor quinn xcii

De zonnestralen laten zich voor het eerst in een lange tijd weer eens goed zien. Het is onwijs lekker buiten en het zonnetje doet goed zijn werk. De winterdip die iedereen wel gehad heeft wordt langzamerhand verjaagd door het lekkere weer. Ook de welbekende winterdip die ik gehad heb is inmiddels aan het verdwijnen. Het is dan ook weer tijd op zielige winterliedjes en de liedjes waar de deken nog net iets meer over je heen trekt opzij te zetten. Oke, ik moet toegeven dat ik het nog wel blijf luisteren en in zekere mate nog wel door naar jullie stuur want jullie weten inmiddels wel dat ik een sucker ben voor dat soort nummers. Ook vandaag. Maak kennis met Quinn XCII.

Quinn XCII is een zekere zin een rare vogel. Hij propt pop, hiphop, elektronische muziek en soul in een geheel eigen jasje. En dat doet hij met verve. Met zijn liedjes raakt hij de gevoelige snaar van menig mens en mensen kunnen zich makkelijk relativeren aan de ervaringen van Quinn. De liedjes gaan dan ook voor het grootste deel over mislukte relaties en liefdesverdriet. Maar dan wel op een vrolijke manier met zijn zonnige producties en liedjes waar de zon spontaan gaat schijnen. Quinn komt officieel uit Detroit en de artiesten naam verwijst naar zijn geboortejaar namelijk 1992. In de Verenigde Staten is Quinn XCII al best een grote jongen en vaste waarden op de grote festivals daar zoals Lollapalooza en Coachella. Zijn debuutalbum werd in de USA dan ook goed ontvangen en scoorde een enorme hit met het nummer Straightjacket. Met dit album reisde hij rond in de USA en het was ook zijn regelrechte doorbraak.

Vorige week bracht hij zijn 2e plaat uit genaamd From Michigan With Love. Een enorme fijne plaat waar hij laat horen dat hij de juiste formule in handen heeft. De mix van de verschillende stijlen maken het enorm aangenaam om naar te luisteren. Natuurlijk weer een hoop liedjes over gebroken harten en liefjes die vertrokken zijn. Kortom gezegd het leven van een gemiddelde millennial op dit moment. Op de plaat staat het heerlijke U & Us. Dit nummer staat al meer dan een week op repeat. Het gaat over iemand met een gebroken hart. Misschien is het wat cliché maar ik vind het heerlijk. De akoestische gitaar, de wanhoop om het liefje terug te krijgen en de violen op de achtergrond. Een beter nummer dan dit krijg je niet om je liefdesverdriet mee te verdrinken. Origineel is het niet maar het is wel lekker en rete verslavend. Een plekje op Lowlands zie ik eigenlijk wel zitten. De perfecte artiest om de India te openen.