#126 Easy Sunday

Afbeeldingsresultaat voor hazlett first world problems

Je hebt soms van die artiesten die je dan tegenkomt en hem dan gelijk af zet doordat je weer ergens verder op klikt.Zeker met een doorklikgedrag dat ik heb op YouTube. Maar soms heb je van die artiesten die je vastgrijpen en je niet meer loslaten. Dan is er nergens meer een reden toe om door te klikken. Ik had dat deze week met Hazzlet. Dus daarom stel ik jullie deze week voor aan deze ruwe diamant.

Na jaren het werk achter de schermen te hebben geleverd als ghostwriter voor vele artiesten en als tour muzikant meegereist te hebben over de hele wereld vond Hazlett het wel eens tijd om zelf in de spotlight te gaan staan. En mijn god wat ben ik blij dat hij dit gedaan heeft want het resultaat is een pareltje. De muzikant uit Brisbane heeft een van die stemmen die je eens per jaar tegenkomt. Denk aan Ben Howard, James Vincent Mcmorrow en Rag ‘N’ Bone Man die ook kwamen aanwaaien met een heel uniek stemgeluid en die daarin uit blonken in combinatie met de prachtige muziek die ze maakte. Hazlett heeft een hele eerlijke zangstem, je wilt hem geloven in alles wat deze man zingt. Eerlijk en toch echt prachtig.

First World Problems is een mix van indie en synthpop en dat gemixt met  een hele softie tekst. Zo zingt Hazzlet, “I’m usually not the talking type,I guess I just save it up and I write it down in a song” Nou wat ben ik blij dat hij op deze manier liedjes schrijft. Het liedje voelt heel fijn aan. Alsof je een trui past en dat deze dan echt perfect zit. De stem van Hazzlet maakt het liedje en je droomt verder in de tekst als je even je ogen dicht doet. First World Problems is een van eerste liedjes die hij gedeeld heeft en als dit het niveau is dan kunnen we nog een hele hoop verwachten van deze man uit Brisbane.

 

 

Advertisements

#125 Het-midden-in-de-week-liedje

Afbeeldingsresultaat voor lissie 2018

Deze week wil ik heel erg graag een keer een artiest onder de aandacht brengen die eigenlijk al een tijdje bezig is maar het maar niet wil lukken om door te breken en toch een keer de aandacht verdiend. Ik vind dat zij op dit moment en al een tijdje een van de mooiste stemmen heeft in het folk/americana genre. Op 23 maart komt haar nieuwe album uit en belooft een heel erg fijne plaat te worden. Vandaag hebben we het over Lissie met de single Love Blows.

Elisabeth Maurus is de echte naam van de singer-songwriter die wij kennen als Lissie. Ze is geboren en getogen in Rock Island, Illinois. In 2009 nam ze haar eerste EP op genaamd Why You Running en daarop laat ze goed haar talent zien voor het maken van goede, sterke folkliedjes met een poppyrandje. Lissie werd door veel mensen opgemerkt en stond in die tijd al in het voorprogramma van Lenny Kravitz en Ray Lamontagne. Na de goed ontvangen EP ging ze in zee met Columbia Records en bij dit platenlabel bracht ze haar debuutalbum uit, Catching a Tiger. Dit album kwam alweer uit in 2010. Dit is ook het album waar ik verliefd op ben geraakt. En voor verliefd op haar stem ben geworden. Dit komt ook door een van de singles van dit album, When I’m Alone, een grote indruk maakte op mij. Het was iets anders dan wat iedereen luisterde in die tijd. Terwijl de andere schooljongens gladde R&B luisterde, ging ik los op When I’m Alone. Een van de eerste aanrakingen met het genre Folk. When I’m Alone bleef nergens onopgemerkt en werd een regelrechte hit. Daarna werd het stil rondom Lissie. Met 2 albums die niet echt veel deden, zeker niet in Nederland. In de UK bleef ze een populaire artiest.

Een paar jaar geleden trok ze zich ook helemaal terug uit de muziekindustrie en kocht ze een boerderij in het westen van de VS en begon daar te settelen. Op deze boerderij bouwde ze een eigen studio en vanaf daar begon ze te werken aan haar inmiddels 4e album. Alles zelf geschreven en alles zelf opgenomen. Ze zegt zelf ook dat dit een van haar puurste albums gaat worden om dat het zo dicht bij haar staat. Ik kan dit alleen maar beamen. De eerdere singles die uitkwamen: Best Days, Blood and Muscle hebben dat randje waar ik zo van hou bij Lissie. Het is meer poppy dan de rest maar toch het eigen geluid van Lissie komt erin terug. Love Blows is een powerliedje en een liefdes anthem. Het is krachtig, bouwt goed op en heeft een onwijs lekker refrein. Op 12 april staat Lissie in een strak uitverkochte Bitterzoet in Amsterdam. Ik ben erbij.

 

#123 Het-midden-in-de-week-liedje

Afbeeldingsresultaat voor mt joy

Sinds de komst van artiesten als Mumford And Sons, The Lumineers en Of Monsters And Men is de komst van folkbandjes met een groot bereik en stadionachtige proporties een beetje ingezakt. Tot mijn grote spijt. Want ik hou er ontzettend van. Afgelopen zondag zag ik Vance Joy (ga deze man checken) in de Melkweg en zag hem overwinnen. Uitverkochte zaal en het publiek at uit zijn hand. Een band die deze succes formule ook toepast is Mt.Joy. Ik zou jullie graag willen voorstellen aan een van de fijnste indiefolk bands van dit moment met het prijsnummer Silver Lining.

De leden van Mt. Joy begonnen de band al tijdens High School. Ze zaten bij elkaar op school en ze deelde een grote liefde voor muziek. Toen ze afgestudeerd waren op High School en ze uit elkaar gingen om naar verschillende colleges te gaan stond de band een hele tijd helaas op de tweede plaats. Uiteindelijk kwamen de bandleden toch weer bij elkaar en begonnen ze met schrijven van de muziek die we nu kennen van Mt.Joy. In 2017 hadden ze al een een goed jaar met de single Sheep die terecht kwam in de Spotify Viral en ook op blogs deed de song het goed. Ook bij mij viel de band op, ook omdat Emil Landman een tijdje meegespeeld heeft met deze band.

In Februari kwam het debuutalbum van Mt. Joy uit en dit album staat vol met stampende, prachtige folkliedjes. Grootse refreinen waarmee een publiek heel hard mee kan zingen. Zet een stel fans in een kamer met de band en ik kan je garanderen dat na het concert iedereen alles kan meezingen. Ook Silver Lining staat op dit album, de song die de potentie heeft om te exploderen. Het liedje is er eentje met een tekst waar mensen zich aan kunnen relativeren. Een heftig verhaal wat er op papier is gezet door gitarist en leadzanger Matt Quinn. Het nummer gaat over hoe hij vrienden heeft verloren aan de gevolgen van drugsgebruik en daarbij de chaos die ontstaat na een verlies van vrienden. Het is een open brief naar mensen om te waarschuwen voor de gevolgen van drugs. Silver Lining is een fantastisch stukje songwriting en het liedje geeft goed weer waarom Mt.Joy zo’n grote following heeft op kunnen bouwen in het kleine jaar wat ze bestaan. Laat de uitverkochte zalen maar komen!

 

#122 Het-midden-in-de-week-liedje

Dat er in Australië veel backpackers en kangoeroes zitten dat is een feit. Maar dat Australië een van de grootste muziekleveranciers is dat weten maar weinig mensen. Ik hou van dat land qua muziek en het is ook voor mij persoonlijk een van leukste landen om nieuwe muziek te ontdekken.

G Flip is de naam van de artiest die ik graag aan jullie wil voorstellen. En nee het is niet een of andere hiphop artiest maar het is een doodnormaal meisje uit Melbourne. Georgia Flipo is een Australische muzikante en spendeerde de laatste paar jaar als drummer en backing van de band EMPRA. Wanneer ze niet op tour was met de band gaf ze drum en gitaarles aan kinderen op de basisschool. Vorig jaar besloot ze om zelf te gaan schrijven in haar eigen kamertje. Met een heel arsenaal aan muziekinstrumenten sloot ze zichzelf op. Paar weken terug kwam daar uit het eerste wapenfeit tevoorschijn. About You werd geüpload bij Triple J Unearthed en een bom ontplofte. Voor de mensen die niet weten wat Triple J is. Het is een van de grootste radiostations in Australië en daar hebben ze een platform voor artiesten om hun muziek te laten horen. Als je geluk hebt breek je door in Australië en wordt je gedraaid op het grote Triple J. Artiesten als Vance Joy & Lorde begonnen hun succesreis op deze website. Maargoed About You werd snel na de upload opgepikt door Triple J en na een tijdje was About You overal te vinden. Op de playlist van Triple J en zelfs het grote Pitchfork pikte het op. Komende week staat ze zelfs op SXSW, het grote showcase festival in Texas. En dat is niet voor niks.

Op de debuutsingle van G Flip hoor en zie je elk instrument waar ze haar hand op kan leggen. Ook een aanrader is om de clip erbij te pakken en deze te bekijken (opgenomen in haar eigen slaapkamer). In deze clip zie je heel goed hoe het liedje is opgebouwd. Eerst legt ze wat akkoorden neer op een keyboard, daarna doet ze haar bass om en met wat gepluk aan de snaren komt er een fantastische bassline uit. En de vocals laat haar klinken als alle 3 de zusjes van HAIM tegelijkertijd. Dit in combinatie met haar gevoel voor ritme maakt het een heel spannend nummer om naar te luisteren. Aan het einde van het nummer stapt ze ook nog eens achter haar drumkit en sluit ze het liedje met vuurwerk af. Wie heeft er een band nodig als je het ook allemaal zelf kan doen en dan ook nog eens rete catchy kan laten klinken? Het gaat haar goed af alsof ze dit al honderd keer gedaan heeft. G Flip is er gekomen om de boel op stelten te zetten en ik denk dat ze dat ook echt gaat doen. Wat een fantastische muzikante.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#121 Het-midden-in-de-week-liedje

 

Dat ik een fan ben van liedjes die als een verhaal verteld worden dat steek ik niet onder banken of stoelen. Ik ben opgegroeid met Bob Dylan & Fleetwood Mac, deze 2 legendes voor mij stonden vaak thuis aan of in de auto naar vakantie. Daarom hou ik ook enorm veel van artiesten die anno 2018 ook dit soort muziek maken. Leo Stannard is zo’n artiest.

Leo Stannard begon al op 9 jarige leeftijd met gitaar spelen en zijn eerste liedje die hij ooit maakte was toen hij 10 jaar oud was. De inmiddels 22 jarige Stannard is geboren en getogen in Leicester. Hij laat zich inspireren door Damien Rice, Paolo Nutini en heeft een typische gitaarroffel (wat live fantastisch is) geïnspireerd door Ben Howard. Zijn gitaarspel wordt op een hele percussieve manier gespeeld. Mooie, gevoelige songs met een verhaal dat is wat Stannard goed maakt. Tijdens live optredens van deze jonge Engelsman kijk je je ogen uit. 2 jaar geleden heb ik hem ook live mogen bewonderen op Festival The Brave, op de achtergrond een ondergaande zon en dan de muziek van Stannard. Het was een mooi moment.

Nu is Leo Stannard terug naar een rustig 2017 met zijn nieuwe single Home. Home is alles wat ik verwachtte van Leo. Een nummer dat gedragen wordt door een heel fijn gitaarloopje en de prachtige stem van Leo Stannard houdt je als luisteraar stevig vast. Zoals de vele nummers van Stannard luister je dit met glimlach of je laat je meeslepen waardoor er een traantje over je wang zijn weg naar beneden vindt. Home verteld het verhaal van een jongen of meisje die terecht komt op een nieuwe plek waar hij of zij nog een plekje moet vinden maar zich toch open moet stellen om het thuis te kunnen noemen. Het is een fantastische comeback te noemen van Stannard. Komend jaar gaat Leo Stannard ook weer optreden en ik verwacht wel een show in Nederland. Hij heeft al bewezen dat er een enorme following in Nederland is voor deze talentvolle singer-songwriter met uitverkochte shows in Bitterzoet en de Melkweg.

 

 

 

 

 

 

 

#120 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

In Frankrijk loopt er een band rond die naar mijn mening een pareltje genoemd mag worden. Het Franse Her is een band die van muziek een verhaal maakt. Dit deden ze dan ook met het debuutalbum Her Tape No.1. Op dit album wordt er verteld over een derde persoon genaamd ‘her’. Het is sensueel en stiekem een beetje spannend alsof je er zelf bij bent. Dat is de kracht van Her. Op het debuutalbum beginnen ze met Quite Like over het dromen en verlangen naar een vrouw en het album eindigt met Union. Met Five Minutes hadden ze al een kleine hit te pakken en kwamen ze bij mij op de radar terecht. Vorige jaar kwam Her Tape No.2 uit en deze plaat was weer net zo spannend als de debuutplaat van Her. Soulvol met een indiepop randje.

Afgelopen week was daar Neighborhood, de nieuwe single van Her en het is de voorloper van het gelijknamige album. Her heeft er een heftige tijd op zitten. In de zomer van 2017 verloor Her bandlid en vriend Simon Carpentier aan kanker. Dit sloeg in als een bom bij de band. Samen met Viktor Solf startte hij namelijk in 2015 het hele avontuur dat Her heet. Viktor Solf had het er zo moeilijk mee dat hij het verlies van zijn vriend in het emotionele kippenvel nummer We Choose verwerkte. Neighborhood klinkt iedergeval een stuk opgewekter en vrolijker. Het is funky en heeft een beat waarop je uit je luie stoel wilt stappen en en een dansje wilt maken door je kamer. Daarnaast zingt Viktor met zijn kenmerkende falsettostem het koele nummer goed bij elkaar. De drumbeat houdt het hele nummer staande. Het is enorm catchy. In Maart staat Her in Paradiso en in deze zelfde maand komt het album Neighborhood uit. In gedachte dat We Choose en Neighborhood erop staan doet mij zeer deugd en smachtend naar het album.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#119 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Dat ik gek ben op country is een feit maar dat het in de hedendaagse vooral Europese muziekmarkt geaccepteerd wordt is nog maar de vraag en daarom wil ik vandaag de lans breken voor een artiest die uit dit genre komt maar als je het zou horen zou je denken dat het iets anders is.

Jade Bird is de naam en ze is pas 20 jaar maar een groot talent. Toen zij 12 jaar oud was gingen haar ouders uit elkaar en dat zou het begin betekenen voor Jade om te beginnen met schrijven van liedjes. Op jonge leeftijd luisterde ze veel naar Johnny Cash, Bob Dylan, Alanis Morrisette en Patti Smith. Je kan het dan ook op een bordje mee geven dat ze hier ontzettend goed naar geluisterd heeft want dit hoor je dan ook terug in haar muziek. Vorige jaar kwam Something American uit. Een EP die op mij een grote indruk heeft achtergelaten vanwege de veelzijdigheid van de liedjes van Bird. Verder springt daar haar stemgeluid ver boven uit. Een betoverende warme stem. Bird probeert veel andere genres te pakken op deze EP maar Americana en Country blijven de boventoon voeren. Haar nieuwste single Lottery heeft wel iets meer een poppyrandje.

Het nummer is een oorworm, het blijft ontzettend hangen en dat is naar mijn mening ook de kracht van Bird. Een compleet liedje maken die goed in het gehoor ligt en eentje die gelijk blijft hangen na de eerste luisterbeurt. Muzikaal zit het goed in elkaar en een tekst om van te smullen. Vooral het refrein zing je na een paar keer luisteren gelijk mee. Ook raakt ze makkelijk de hoge noten en blijft het zuiver klinken. Jade Bird ademt het gevoel van een millennial. Bird heeft de zachtheid van de liedjes maar als het moet geeft ze even vol gas. Ik hou ervan. Ik blijf Bird goed in de gaten houden.

 

\