Canada

#81 Thank God It´s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God Its Friday! Met vandaag Hollow Coves met The Woods

Hollow Coves is een indiefolk groep uit het altijd fijne muziekland Australie. Met de muziek van Hollow Coves brengen ze de passie voor reizen en het zien van andere delen in de wereld samen met prachtige muziek. Hollow Coves is een project van Ryan Henderson en Matt Carins. Het doet een beetje denken aan Angus & Julia Stone & Ben Howard. Ze gooien de authentieke folksound door een blender met akoestische melodieën en harmonieën. Met deze muziek kwamen ze al in de top van The Hype Machine. The Woods is een ongelofelijk fijn liedje met een refrein die echt dagenlang in je koppie gaat zitten.

 

 

 

#78 My Favorite New Music

Na een hectische periode ben ik weer terug! Want ja het is weer zondag dus dat betekent nieuwe muziek! Met vandaag de aandacht voor deze pareltjes:

  1. The Aces – Touch
  2. Joseph and Maia – Pouring Rain
  3. Alma – Chasing Highs

The Aces – Touch

The Aces Debut New Track 'Touch'

Jaa eindelijk is daar weer nieuwe muziek van The Aces. Vorige jaar waren ze daar ineens met het aanstekelijke Stuck. Dat nummer heb ik min of meer grijs gedraaid. Ik was niet de enige want ze werden door meerdere mensen opgepikt en gebombardeerd tot een chart smash hit van 2017. Nou ze zijn dan ook terug met Touch. The Aces zijn 4 meiden uit Utah. Het mooiste is dat ze zusjes zijn. Maar wel 4 hele knappe zusjes, godsamme. Met dank aan de familie van de zusjes kwamen ze al op vroege leeftijd in aanraking met Earth, Wind, & Fire, Michael Jackson door de ouders en de oudere broer bracht wat punk en rock met The Misfits & Hendrix. Deze mix hoor je duidelijk terug in de muziek van de zusjes. Want het is ontzettend aanstekelijk met een mix van pop en rock. Touch is weer een nummertje die makkelijk op elke afspeellijst kan van iemand die aan het roadtrippen is door Europa of misschien ver buiten de EU. Op 23 juni komt dan ook de langverwachte EP uit in eigen beheer. Daarnaast werken ze aan een debuutplaat, iets waar ik erg naar uit kijk en tegen die tijd hier dan ook uitgebreid ga bespreken. Maar nu eerst genieten van Touch.

Joseph and Maia – Pouring Rain

Joseph & Maia - locatie: De Roode Bioscoop

Ik ben een al een tijdje fan van dit duo uit Nieuw Zeeland en elke keer als zij iets uitbrengen gaan er bij mij de alarmbellen af. Joseph & Maia maken hele charmante liedjes geïnspireerd door Ryan Adams en The Staves. In 2015 brachten zij al een debuutalbum uit dat vol staat met folkpop. Sindsdien zijn deze 2 rasmuzikanten eigenlijk altijd onderweg geweest. Ik zag ze voor het eerst op Festival The Brave en ze pakte mij echt volledig in. Nu zijn ze bezig met een tweede plaat en daar is Pouring Rain een voorloper van. Het doet mij een beetje denken aan het laatste album van Bears Den, en dat is zeker een goed teken want het is ongelofelijk fijn. Invloeden van de jaren 80 komen ook weer voorbij. Pouring Rain is een fijn liedje voor de eerste zomerdagen.

 

Alma – Chasing Highs

We hebben er weer eentje uit Scandinavië. Mijn god wat komt daar tegenwoordig goede muziek vandaan. Alma is de ster van dit moment in Finland. Ze deed mee aan Idols en strandde daar in de halve finale. Maar na Idols begon alles te rollen. Ze tekende een platencontract en haar eerste nummer Karma werd een enorme hit. Chasing Highs is het nieuwe werk en het gaat naar mijn mening een enorme zomerhit worden. Annie Mac van BBC Radio 1 is fan, Elton John is fan en zo won ze ook nog eens 2 EMMA Awards (zegmaar de 3FM awards bij ons). Alma´s ster is rijzende en dat mag niet onopgemerkt blijven.  De single heeft een enorme catchy hook, tropical beat en die geweldige stem van Alma. Chasing Highs is rauw en ik hou daar wel van. Het refrein zit al dagen in mijn hoofd vast.  Let op mijn woorden, dit gaat een enorme hit worden en dat zal Alma nog groter maken dan ze al is in haar eigen land.

 

 

 

 

 

 

 

#76 Het-midden-in-de-week-liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag de aandacht voor: Havelin met Closing Time

Havelin is de muzikale identiteit van de pas 18 jarige singer-songwriter Alex Zaichkowski, geboren in Alberta. Sinds dit jaar heb je het altijd fijne Spotify Discovery, ik was deze lijst op mijn maandag uurtje het aan het luisteren en ik kwam deze muzikant tegen en vooral het liedje is er eentje naar mijn hart. Zijn manier van muziek maken is ontzettend fijn. Een echte folk artiest die echt een verhaal verteld aan ons, de luisteraar. Hij streeft hier dan ook echt naar om een verhaal te vertellen. Geïnspireerd door Tom Waits en Father John Misty. Zijn muziek is simpel, eerlijk en catchy. Closing Time is een oorworm zoals ik dat graag noem, als je dit zou horen op de radio of je favoriete kledingzaak dan zou je het liefste gelijk je telefoon pakken en het op shazam opzoeken om het in je playlist je zetten. “‘Closing Time’ deals with the idea of losing someone and not being ready to let them go,” says Alex Zaichkowski. “It’s a song about the heart-wrenching feeling of watching someone leave and having nothing to convince them to stay. .” Fijn nummer!

 

 

 

 

#75 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag om even helemaal niks te gaan doen. Bijkomen van een zware werkweek of van een week waar je in de boeken bent gedoken voor studie. Zo fijn. Vandaag de aandacht voor:

  1. Altijd Onderweg – Altijd Onderweg
  2. Clouds And Thorns – Everything Is Possible Now

Altijd Onderweg – Altijd Onderweg

foto van Altijd Onderweg.

Persoonlijk ben ik helemaal niet van de hiphop. Toch springen er de laatste paar jaren een aantal groepen uit die mijn aandacht weten te trekken. Natuurlijk is daar het altijd vrolijke Typhoon die mij altijd op elk moment van de dag weer van down naar vrolijk kan krijgen. Via hem ben ik bij Opgezwolle gekomen en sindsdien luister ik graag ernaar. Ook weet Altijd Onderweg mij enorm te prikkelen. Ik kwam achter deze band toen ik op het web aan het rondneuzen was. Een jongen die ik ken speelt gitaar in deze band. Bij Altijd Onderweg hoor je verschillende stijlen namelijk van reaggae tot aan pop, alles komt wel een beetje voorbij. Maar het grondbeginsel is ligt bij hiphop. En godsamme wat werkt dat goed zeg. Het is enorm aanstekelijk. Sinds een paar dagen luister ik Altijd Onderweg op repeat. Het is vrolijk, maakt je aan het dansen en als hiphop leek (om mijzelf zo maar even te noemen) enthousiast. Deze formatie uit Nijmegen dropte ook gelijk hun EP erbij en ook deze klinkt enorm veelbelovend. Het zou mij niks verbazen dat deze band binnen een korte tijd een hele hoop zieltjes gaat winnen.

Clouds And Thorns – Everything Is Possible Now

Ik ben groot fan van een kanaal alexrainbirdmusic. Deze pionier in het zoeken van nieuwe muziek is een beetje een voorbeeld voor mij. Het is een ontzettend fijn kanaal voor een muziekgek als ik. Daarnaast heeft hij sinds een tijdje een eigen platenmaatschappij. Hulde! Want dan komt er meer onbekende muziek aan bod. Zijn eerste sighning van deze man is Clouds And Thorns. Het is het project van Rich Andruska, en komt uit New Jersey. Afgelopen week werd de eerste single van de EP gereleased namelijk Everything Is Possible Now. Het is een folkpop anthem waar je u tegen zegt. Wat een crowdpleaser om zo maar te noemen. Als je dit nummer op een festival zou horen dan sta je als publiek niet stil met je biertje in je hand denk ik. Dansen wil je en zul je. Na een paar keer luisteren zit het nummer steenvast in je hoofd. Wat ene goede track! En zeker voor de zomermaanden is dit nummer een blijvertje in mijn afspeellijst.

 

 

 

 

 

 

#70 Het-midden-in-de-week-liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag de aandacht voor Juke Ross met Colour Me.

Soms hoor je een nummer dat je enorm overneemt en je voor een tijdje niet meer loslaat. Je slaat strak achterover over hoe mooi de muziek is en hoe mooi het nummer is. Dat is toch de kracht van muziek vind ik en maakt het een van de puurste vormen van de kunstvorm. Ik waarschuw je vast want wat ik nu aan je ga voorstellen is dat gevoel.
Maak kennis met Juke Ross, een 22 jarige muzikant uit Guyana. Nu hoor ik je denken waar? Ja ik moest ook even zoeken maar het blijkt een landje te zijn in Zuid Amerika. Maar wat Juke Ross zo bijzonder maakt is zijn wonderschone Colour Me.
Het liedje opzich is heel erg simpel, voor het grootste deel van het liedje is het Ross, zijn gitaar, een klein beetje piano en percussie maar wel zo goed in balans dat het nummer zoveel kracht mee geeft. Het simpele is juist wat Ross zo goed maakt. Uit zijn stem verteld een liefdes verhaal en je hoort de emotie door zijn stem heen, prachtig. Hij verteld erover: “It’s a love song. It’s also about heartbreak, but more than that it’s about the lasting impression someone made and how they brought me life.”Het is een nummer dat zijn pijlen richt op het hart van de luisteraar en Ross laat duidelijk zijn sporen achter bij iedere luisteraar. Ik ben fan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#51 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag waar alles mogelijk is. Of je bent zaterdag lekker uit geweest en hebt een leuk feestje gehad en je denkt dat je vandaag helemaal niks meer kan vanwege de hoeveelheid drankjes of je hebt een zondag waar je lekker aan de studie bent. Wat is er dan fijner dan wat muzikale omlijsting? Vandaag de aandacht voor:

  1. MisterWives – Machine
  2. Matt Maeson – Cringe
  3. Warhola – Jewels

1. MisterWives – Machine

misterwives-press-image-photo-credit-mary-ellen-matthews

De MisterWives zijn terug! En ze komen met een enorm sterk nummer terug. Mijn god wat een track. De New York indie pop band maakt een enorm sterk nummer over dat je moet vieren wie je bent en op moet kunnen staan voor de rechten die je hebt als mens. Misschien een kleine sneer naar Trump? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat de frontvrouw van de band dit nummer naar een hoger niveau draagt. Het nummer heeft een prachtige opbouw. In de coupletten sta je bijna te dansen bij elke noot die ze zingt door het reggae achtige in het nummer. In het refrein barst alles los met blazers en de tekst geeft je kracht en zet je wel even aan het nadenken. Het is niet verschrikkelijk diep maar het heeft wel een bepaalde empowerment. Laat je niet meetrekken in de machine die de maatschappij heet. Ze zingt dan ook:
Not here to lose, not here for you to choose
How we should be
‘Cause we’re not part of your
machine
Ik ben enorm fan van het nummer en het zit al een paar dagen mega vast in mijn hoofdje.

 

2. Matt Maeson – Cringe

mattmaesonpromo

Er werd mij een suggestie gedaan of ik deze man even wou luisteren omdat ik erg hou van Rag ‘N’ Bone Man (JONGENS WAT EEN ALBUM). In het verlengde van hem ligt Matt Maeson. Een singer-songwriter met een hele rauwe stem. Ik hou ervan. Matt Maeson zit op dit moment op het zelfde label als Marina And The Diamonds en Tove Lo dus dat moet en artiest zijn met potentie. Cringe is een popliedje maar wel eentje met een enorm hoog catchyness gehalte. De sound die hij heeft komt van zijn ouders, 2 muzikanten die veel speelde in christelijke heavy metal bands. Rondreizend langs heel Amerika en ook wel wat gevangenissen gezien te hebben ontwikkelde Matt zich als muzikant. En dat is te horen op Cringe. Wat een track & wat een stem. Ergens in 2017 zal zijn debuut EP verschijnen en ik denk dat hij daarmee wel wat zieltjes zal gaan winnen.

 

3. Warhola – Jewels

1539491

Dat er op dit moment veel goede muziek uit België komt dat is een zekerheidje. Veel talenten uit Belgie maken dan ook de stap om naar Nederland te stappen en proeven aan de roem die zich meebrengt hier in Nederland. Het grootste voorbeeld daarvan is natuurlijk Bazart. Een van de grootste bands op dit moment in Belgie. Alles wat zij aanraken veranderd in goud. Toch proberen verschillende bandleden van deze band ook andere dingen en een van deze muzikale projecten heet Warhola. Het is het geestenkind van Oliver Symons. Een van de grootste muzikale talenten van de lage landen. Hij maakt elektronische muziek op een enorm melancholische manier. In 2016 kwam al zijn EP Aura uit en dit bracht hem grote roem in België. Ondertussen verkoopt hij de AB (grootte van de Paradiso) met grootste gemak uit. Jewels is bijna een dancetrack geworden maar wel op de manier die Oliver Symons fijn vind. Catchy en melancholisch.

 

 

 

 

 

 

#35 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Sinterklaas is weer in het land, de temperatuur is weer aan het dalen naar winterse temperaturen. De mutsen, sjaals, handschoenen worden langzaam weer uit de kast getoverd. Omdat de dagen langer en langer worden en de dagen dat je eerder een dagje in bed wilt liggen verleidelijker. Daarom heb ik weer een selectie gemaakt van de fijnste nieuwe liedjes van dit moment. Met vandaag de aandacht voor:

  1. Vacay – The Other Side
  2. Wildes – Bare
  3. We Bless, This Mess – Darling

1. Vacay – The Other Side

vacay

Vacay is het solo project van een jonge singer-songwriter uit Canada. Vacay gaat officieel door het leven als Levi Randall. Omdat het in andere bands niet lukte om door te breken dacht die laten we het over een andere boeg gooien en het op deze manier proberen. En met succes want The Other Side is een erg fijn nummer. The Other Side is een power liedje met een herkenbare falsetto in het refrein. In het liedje graaft hij diep in gebroken relaties en het bouwt zich mooi op. Het mooie aan het nummer is het zogeheten clap and stomp op de achtergrond. Op dit moment legt hij de laatste hand aan zijn EP.

Youtubelinkje: Vacay – The Other Side

2.Wildes – Bare

zw7x0sjl

Om te beginnen met een constatering die mij afgelopen week ineens te binnen schoot. Waar is London Grammar gebleven? De band die een paar jaar geleden de harten stal van verschillende muziekfans over de hele wereld en ook die van mij. Vooral de zang en looks van Hannah Reed (zucht). Ook was dit een begin van een tijdperk van bandjes die intens geïnspireerd zijn door London Grammar. Zo ook Wildes. Het is het solo project van Ella Walker zoals de zangeres in het echt heet. De naam Wildes komt van haar moeder af die haar muzikaal gevormd heeft, een leuk feitje. Ze groeide namelijk op met de muziek van Nick Cave, Fleetwood Mac en Joni Mitchell. Als muzikant realiseerde ze al snel dat de tekst van een nummer een belangrijk goed is. Dit hoor je ook zeker terug op Bare. Het is een soort mix van Daughter en het eerder genoemde London Grammar. Bare is dan ook de debuutsingle van deze dame en dit doet mijn heimwee naar London Grammar wel een beetje stillen.

Youtubelinkje: Wildes – Bare

3.We Bless, This Mess – Darling

nelson-graf-reis-we-bless-this-mess-ode-a-vida-em-forma-de-musica-1Ik ben al een tijdje fan van deze man. We Bless, This Mess is het soloproject van Nelson Graf Reis. Je zou denken dat hij uit een land als de USA zou komen maar dat is niet helemaal waar. Hij komt uit het zonnige Porto in Portugal. Als je naar hem luistert dan hoor je de invloeden die hij heeft opgedaan uit de punk muziek. Fans van hem zijn onder andere Frank Turner en je hoort daar ook invloeden van terug in zijn muziek. Over de muziek van We Bless, This Mess hangt een soort van positiviteit. En dat is maar al te fijn in de donkere dagen die eraan zitten te komen. Darling is een liedje waar je een glimlach op je gezicht van krijgt. Waar je spontaan op verliefd wordt. Zoals hij zelf zegt: We ademen, we leven en dat is een groot geschenk. Amen.

Youtubelinkje: We Bless, This Mess – Darling

~ Just Luuk ~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#11 Artist of The Week: Tobias Jesso JR

Het is weer maandag, een nieuwe studieweek of werkweek is weer begonnen dus het is tijd om weer een nieuwe artiest van de week te kiezen. Deze week staat in het teken van Tobias Jesso JR.

Sinds Adele zijn single ”How Could You Babe” tweette ging het ineens hard met deze singer-songwriter uit Canada. Wekenlang tot eigenlijk uitkomen van het album van Tobias waren er hoge verwachtingen en dit maakte hij driedubbeldwars waar. 

 Hier kom ik later nog op terug maar laten we eerst even beginnen met hoe het allemaal begon voor hem. Vanuit zijn geboortedorpje naar het grote LA om het daar helemaal als artiest te gaan maken. Zijn carriere raakte in LA raakte in een slop en toen werd ook nog eens zijn moeder ziek dus moest hij uit nog meer ellende terug naar Canada. Hij gaat daar werken om toch weer aan het geld te komen. Ondertussen is hij ook nog eens zijn gitaar kwijt geraakt dus schrijft hij zijn nummers maar op een oude piano in zijn geboortehuis. Hier schrijft hij droevige ballads over zijn tijd in LA. Hoe hij verliefd werd op een meisje en hoe dit meisje hem keihard weer liet vallen. Maar ook over de roem in Hollywood kwam voorbij. Hij deelde wat demo’s uit artiesten die hij kende. Natuurlijk zit er altijd een goed einde aan een verhaal en ook aan dit verhaal zit een prachtig einde. Onder de artiesten die hij deze demo’s gaf zat de bassist van het indiebandje ”Girls”. Toevallig kende hij wat mensen in de industrie en gaf de demo van Tobias aan een groot label en die vonden zijn muziek helemaal te gek en zo doende werd hij getekend door dit label en was een muzikale carrière gestart. Een film zou niet weerstaan voor dit verhaal, prachtig

 

Tobias werd gekoppeld aan een aantal producers die ontzettend graag met hem wouden werken, de meest bekende van dit stel producers is The Black Keys drummer Patrick Carney. Hij kreeg huiswerk mee naar huis om te beginnen met schrijven en goed te luisteren naar Randy Newman en John Lennon. Dit hoor je dan ook goed terug in het album. Goon is een plaat geworden die tijdloos is, somber, vernieuwend maar een kers op de taart voor elke muziekliefhebber. De liedjes bestaan vooral uit alleen wat piano, gitaar en de prachtig kwetsbare stem van Tobias. Dit zorgt voor mooie melodieën met een hele kwetsbare stem. Hij zegt zelf over zijn stem dat het voor de helft vaak goed op de noten zit maar vaak ook eventjes ernaast zit. Dit maakt het juist zo mooi en puur. ”Can We Still Be Friends” is zo’n nummer of zijn hitsingle ”How Could You Babe”.
Tobais Jesso JR keert terug naar de essentie van muziek, misschien wel op Beatlesactige wijze: herkenbare akkoordenschema’s op de piano en refreinen die je het liefste keihard mee zou willen zingen, tenminste ik wel! Hij zingt over herkenbare thema’s die voor iedereen gelden: eenzaamheid, liefde en opgroeien. Het is alsof Tobias bij elke stap die je maakt mee kijkt en er een liedje over zingt. En juist daarom wordt Goon spannend, prikkelend en zou je het liefste de hele dag deze plaat opzetten. De hoogtepunten van dit album zijn o.a ”How Could You Babe”, Hollywood (let op het outro met de blazers), Can’t stop Thinking About You(een liefdesliedje puur sang), Crocodile Tears(met Queen actige gitaar) en Leaving LA. Door dit album is hij voor mij artiest van de week!

~ Just Luuk ~