Tag Archives: England

#125 Het-midden-in-de-week-liedje

Afbeeldingsresultaat voor lissie 2018

Deze week wil ik heel erg graag een keer een artiest onder de aandacht brengen die eigenlijk al een tijdje bezig is maar het maar niet wil lukken om door te breken en toch een keer de aandacht verdiend. Ik vind dat zij op dit moment en al een tijdje een van de mooiste stemmen heeft in het folk/americana genre. Op 23 maart komt haar nieuwe album uit en belooft een heel erg fijne plaat te worden. Vandaag hebben we het over Lissie met de single Love Blows.

Elisabeth Maurus is de echte naam van de singer-songwriter die wij kennen als Lissie. Ze is geboren en getogen in Rock Island, Illinois. In 2009 nam ze haar eerste EP op genaamd Why You Running en daarop laat ze goed haar talent zien voor het maken van goede, sterke folkliedjes met een poppyrandje. Lissie werd door veel mensen opgemerkt en stond in die tijd al in het voorprogramma van Lenny Kravitz en Ray Lamontagne. Na de goed ontvangen EP ging ze in zee met Columbia Records en bij dit platenlabel bracht ze haar debuutalbum uit, Catching a Tiger. Dit album kwam alweer uit in 2010. Dit is ook het album waar ik verliefd op ben geraakt. En voor verliefd op haar stem ben geworden. Dit komt ook door een van de singles van dit album, When I’m Alone, een grote indruk maakte op mij. Het was iets anders dan wat iedereen luisterde in die tijd. Terwijl de andere schooljongens gladde R&B luisterde, ging ik los op When I’m Alone. Een van de eerste aanrakingen met het genre Folk. When I’m Alone bleef nergens onopgemerkt en werd een regelrechte hit. Daarna werd het stil rondom Lissie. Met 2 albums die niet echt veel deden, zeker niet in Nederland. In de UK bleef ze een populaire artiest.

Een paar jaar geleden trok ze zich ook helemaal terug uit de muziekindustrie en kocht ze een boerderij in het westen van de VS en begon daar te settelen. Op deze boerderij bouwde ze een eigen studio en vanaf daar begon ze te werken aan haar inmiddels 4e album. Alles zelf geschreven en alles zelf opgenomen. Ze zegt zelf ook dat dit een van haar puurste albums gaat worden om dat het zo dicht bij haar staat. Ik kan dit alleen maar beamen. De eerdere singles die uitkwamen: Best Days, Blood and Muscle hebben dat randje waar ik zo van hou bij Lissie. Het is meer poppy dan de rest maar toch het eigen geluid van Lissie komt erin terug. Love Blows is een powerliedje en een liefdes anthem. Het is krachtig, bouwt goed op en heeft een onwijs lekker refrein. Op 12 april staat Lissie in een strak uitverkochte Bitterzoet in Amsterdam. Ik ben erbij.

 

Advertisements

#122 Het-midden-in-de-week-liedje

Dat er in Australië veel backpackers en kangoeroes zitten dat is een feit. Maar dat Australië een van de grootste muziekleveranciers is dat weten maar weinig mensen. Ik hou van dat land qua muziek en het is ook voor mij persoonlijk een van leukste landen om nieuwe muziek te ontdekken.

G Flip is de naam van de artiest die ik graag aan jullie wil voorstellen. En nee het is niet een of andere hiphop artiest maar het is een doodnormaal meisje uit Melbourne. Georgia Flipo is een Australische muzikante en spendeerde de laatste paar jaar als drummer en backing van de band EMPRA. Wanneer ze niet op tour was met de band gaf ze drum en gitaarles aan kinderen op de basisschool. Vorig jaar besloot ze om zelf te gaan schrijven in haar eigen kamertje. Met een heel arsenaal aan muziekinstrumenten sloot ze zichzelf op. Paar weken terug kwam daar uit het eerste wapenfeit tevoorschijn. About You werd geüpload bij Triple J Unearthed en een bom ontplofte. Voor de mensen die niet weten wat Triple J is. Het is een van de grootste radiostations in Australië en daar hebben ze een platform voor artiesten om hun muziek te laten horen. Als je geluk hebt breek je door in Australië en wordt je gedraaid op het grote Triple J. Artiesten als Vance Joy & Lorde begonnen hun succesreis op deze website. Maargoed About You werd snel na de upload opgepikt door Triple J en na een tijdje was About You overal te vinden. Op de playlist van Triple J en zelfs het grote Pitchfork pikte het op. Komende week staat ze zelfs op SXSW, het grote showcase festival in Texas. En dat is niet voor niks.

Op de debuutsingle van G Flip hoor en zie je elk instrument waar ze haar hand op kan leggen. Ook een aanrader is om de clip erbij te pakken en deze te bekijken (opgenomen in haar eigen slaapkamer). In deze clip zie je heel goed hoe het liedje is opgebouwd. Eerst legt ze wat akkoorden neer op een keyboard, daarna doet ze haar bass om en met wat gepluk aan de snaren komt er een fantastische bassline uit. En de vocals laat haar klinken als alle 3 de zusjes van HAIM tegelijkertijd. Dit in combinatie met haar gevoel voor ritme maakt het een heel spannend nummer om naar te luisteren. Aan het einde van het nummer stapt ze ook nog eens achter haar drumkit en sluit ze het liedje met vuurwerk af. Wie heeft er een band nodig als je het ook allemaal zelf kan doen en dan ook nog eens rete catchy kan laten klinken? Het gaat haar goed af alsof ze dit al honderd keer gedaan heeft. G Flip is er gekomen om de boel op stelten te zetten en ik denk dat ze dat ook echt gaat doen. Wat een fantastische muzikante.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#103 Het-midden-in-de-week-liedje

Ik ben weer terug van weggeweest! Ik ben even de zon op gaan zoeken in het prachtige Ibiza, om mijzelf even helemaal op te laden voor de wintermaanden. Ik kijk er naar uit om jullie te verblijden met een hele hoop nieuwe muziek! Vandaag is het woensdag dus laten we de week even keihard doormidden zagen met een talent waarvan ik denk dat hij komend jaar enorm hard gaat doorbreken. Ik dans al een paar weken door mijn kleine kamertje op Uilenstede (sorry onderburen) met de muziek van Yungblud. Vandaag de aandacht voor zijn 3e single: Tin Pan Boy!

Dominic Harrison, zo heet Yungblud in reallife is de nog maar 19 jaar oud en hij verraste ons al met 2 ijzersterke singles. I Love You, Will You Marry Me is een bescheiden hitje aan het worden op 3FM & Studio Brussel. Ik hou van die single. Echt een enorm fijn liedje. Maar het mooie is dat hij nu verder gaat met het zoeken naar de wereldfaam die hij eigenlijk verdiend.

Het nummer Tin Pan Boy is even verslavend als de rest van de eerder uitgebrachte nummers en het legt ook gelijk de sterke kanten van deze jonge jongen bloot: een kneiter strakke gitaar met zijn kenmerkende stem. Dus haal de luchtgitaar maar vast uit de kast om heerlijk door je kamer heen te springen. De teksten van Yungblud zijn voor een jongen van 19 enorm politiek geladen. Wij danken hier zijn ouders voor want die luisterde vroeger veel naar de platen van Bob Dylan en The Beatles. Dit hoor je dan ook goed terug. Waar mijn gedachte eerder naar uit gaan is dat ik het enorm vind lijken op de begin dagen van Arctic Monkeys. Lekker rauw en beuken. Zoals op de eerste platen van Alex Turner en consorten. Echter is het ego van Yungblud nog iets groter dan van Alex Turner, ja het kan dames en heren! Maar dat houd het ook weer een beetje spannend. Dat Europa en de USA warm aan het lopen zijn voor Yungblud is een feit, laat dat debuutalbum maar komen want ik kan niet wachten!

 

 

 

#102 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Premiere: Slowly Slowly go from strength to strength on new single/video, Aliens

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft.  Vandaag de aandacht voor Slowly Slowly met Aliens.

Dat er goede muziek uit Australië komt dat is al heel erg lang bekend maar dat ze ook echt doorbreken in het buitenland is niet altijd een zeker feitje. In Australie is er een heel mooi platform voor dit soort artiesten namelijk die van Tripje J Unhearted. Daar kunnen artiesten uit Australië zich opgeven en zo krijgen ze de promotie die ze verdienen. En er zitten pareltjes tussen. O.a Lorde kwam er vandaan. Ook een artiest die ik een hart toe draag is Slowly Slowly. De rockers uit Melbourne maken hele zoete poprock met een punky randje eraan. Vooral de frontman Ben Steward is een fascinerend figuur. Een soort teddybeer van de Australische muziekscene. Maar vooral een fantastische songwriter die mooie liedjes maakt die je in vervoering maakt. Dit alles is uitgebracht in eigen beheer. Echter denk ik dat het niet heel lang gaat duren voordat ze een platencontract krijgen want deze muziek moet gehoord worden. In 2018 komt de plaat uit van Slowly Slowly dus dat is weer een reden om uit te kijken naar dit album. Aliens is een lieve punkplaat met een catchy randje.

 

 

 

 

#99 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Afbeeldingsresultaat voor young in the city annie meaning

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Met vandaag de aandacht voor Young In The City met het dromerige Annie.

Jaaa Young In The City is het side project van Noah Gundersen, die vooral naam maakte met zijn liedje Family. Dit nummer werd gedraaid in eigenlijk alle grote Amerikaanse series. Daarna bracht hij een album uit, wat zijn doorbraak is geweest. Nu houdt hij ervan om wel eens wat uitstapjes te doen naar verschillende zij projecten en Young In The City is dus zo eentje. En wat voor een! Eigenlijk is YITC alles wat je wilt van een singer-songwriter: goede teksten & een voortpompende beat die je voeten niet doet stil staan. Ik moest gelijk een beetje denken aan The War On Drugs toen ik het hoorde. Annie is het perfecte liedje met een heel fris geluid. En laat je vooral pakken op het einde door de magische saxofoon. Oh oh wat fijn. Annie gaat over een meisje die ergens heen vertrekt en de jongen probeert er achteraan te gaan. Zo lees ik de tekst:

Have you seen my baby?
She’s been out there on her own
I’ve been goin’ crazy

Trying to get her on the phone
I got all this money
Under the ground
When I get out Sunday (?)
We can quit this town
And I Call you on my way back home
And I Call you on my way back home

 

 

 

#98 Thank God It’s Friday

Mansionair © Charlie Hardy

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! Met vandaag het woest mooie Mansonair.

Godjetering dit is eventjes een ontdekking. Ik kwam ze toevallig tegen en begon ze te luisteren en ze pakte mij met 1 luister beurt in. Mansoniar is een band uit Sydney bestaande uit Multi-instrumentalisten Jack Froggatt, Lachlan Bostock en Alex Nicholls. Ze maken enorm mysterieuze indie pop. Het zijn bijna schilderijen die ze maken alleen dan met muziek. Soundscapes waar je u tegen zegt met een woest geluid. Je wordt ingepakt en je kan amper stilzitten, iedergeval ik. Hun track Hold Me Down behaalde miljoenen streams op Spotify en bladen en blogs als NME, The Guardian en Stereogun gaven ze lovende kritieken. Verder stonden ze al in het voorprogramma van bands als Florence And The Machine en The Temper Trap. Easier is een groots nummer met een prachtige opbouw en grootse bombast. De dreun van de bass, die elke keer losbarst en de piano die de beat stuwt. Het nummer sluit met het woord Easier maar de echo van het nummer dreunt nog lekker door in mijn hoofd. Tegen jezelf zeggen dat het alles wel makkelijker wordt is dan ook wel de juiste boodschap van dit nummer. Ergens in 2017 komt het langverwachte album uit. Maar mijn god wat is dit een prachtig nummer. Dus laat je leiden door de prachtige tonen van dit nummer.

 

 

 

 

 

 

#96 Thank God It’s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! En vandaag de comeback van The Brahms!

De Utrechtse band is terug! De jongens van The Brahms leerde elkaar kennen op de Herman Brood Academie en scoorde in 2015 al een grote hit met Golden. Vanaf dat moment ging het hard. Ze speelde verschillende festivals plat en mochten door het hele land touren langs alle poppodia die ons kikkerlandje kent. De band kenmerkt zich door de aanstekelijke en vrolijke indiepop/rock en dat hoor je ook goed terug in Sleep, de nieuwste single van deze mannen. Na een hele lange tijd weggeweest te zijn is dit het eerste wapenfeitje van de nieuwe plaat en ik ga zeggen dat Sleep wel eens Golden zou kunnen overtreffen. In een studio een London werd gezocht naar het nieuwe geluid van The Brahms. Ze werden hierin geholpen door Larry Hibbit, de producer van Nothing But Thieves en Sundara Karma. 18 dagen later lag er een album op tafel. Sleep gaat over de druk van presteren die er in de maatschappij heerst en hoe de sociale media kanalen je dwingt om alleen the good sides van jezelf te laten zien. Sleep is een noodkreet, David de zanger van The Brahms zingt ook: You’d better start figuring out your life now. Before it’s much too late.”  Door Sleep zit ik weer op het puntje van mijn stoel om The Brahms weer te gaan volgen, want die nieuwe sound is fucking lekker.