Tag Archives: #gracecarter

#158 De Jukebox van just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Inhaler – My Honest Face

Godverdomme zeg. Sorry dat ik scheld maar deze mannen zijn goud. Een van de heetste tracks in De Jukebox van dit moment. Na het slagen op de middelbare school brengen de schoffies uit Dublin onwijs veel tijd door in de oefenruimte en daar is o.a My Honest Face een wapenfeit van. The Killers meets Kings Of Leon maar zeker ook een eigen geluid. Ik denk dat Inhaler op dit moment nog een ruwe diamand is maar durf te zeggen dat deze schoffies heel snel gaan uitgroeien tot een prachtig blikkende diamand. Damn wat een track.

Grace Carter – Wicked Game

Chris Isaak zijn nummer Wicked Game is ontelbare keren gecoverd. De ene cover wat mooier dan de andere maar het is niet te ontkennen dat Wicked Game een pareltje is. Wie ook een pareltje is, dat is Grace Carter. Een van de artiesten die boven aan mijn lijst stond voor de artiesten van 2019. Inmiddels heb ik haar ook live mogen zien. Wat een talent. Ook de uitvoering van Wicked Game is erg mooi en je hoort de potentie van Grace. Een geslaagde Wicked Game. Het wachten op een album heeft nog nooit zo lang geduurd.

Quinn XCII – Stacy

Quinn XCII flikt het elke keer weer. Zijn album heb ik inmiddels wel kapot geluisterd en U And Us was een van mijn meest beluisterde nummers van 2018. Dus Quinn XCII kan het alleen maar verknallen door een slechte single te releasen maar dat doet hij niet. Stacy is een regelrechte hartbreker en denk ik een bekend verhaal voor iedere puber of ieder persoon die denkt een eindelijk een liefde gevonden maar dat helemaal niet waar blijkt te zijn. Na 2x luisteren zong ik het al vol mee op de fiets. Wat een lekker nummer weer hoor.

Sons – Waiting On My Own

Soms hou ik enorm van het hardere werk. De band SONS heeft inmiddels wel mijn hart gestolen. Het debuutalbum Family Diner is net uit en op deze plaat laat SONS niks heel. Het ramt door, al het servies vliegt door de ronde. Ik hou ervan. Waiting On My Own is dan ook een rammer van een plaat. Lekker vuig, want dat moet af en toe. SONS gaat een goede zomer tegemoet met een hele hoop festivals en verwacht ook dat ze deze festivalweides helemaal kapot gaan spelen.

City And Colour – Strangers

Als je het hebt over veteranen die je hart kunnen breken dan is City And Colour daar wel eentje van. Dallas Green was eerst een zanger bij Alexisonfire. Een nogal harde post-punkband. Maar gooide het roer om en maakt sindsdien prachtige folkmuziek met een punkyrandje. Sleeping Sickness is al jaren een van mijn lievelingsnummers om keihard in de woonkamer mee te zingen. Strangers is het nieuwe wapenfeit van City And Colour. En ook deze track is weer thuisgekomen. De stem van Dallas en de productie zijn onwijs sterk. Ik doe echt heel veel om hem een keer live te mogen horen want zijn stem is echt om door een ringetje te halen.


Advertisements