Tag Archives: Indie

#110 Dé JUSTLUUKtalenten van 2018

Elk jaar is het weer zover. Begin december maken we de balans op voor het nieuwe jaar. Elk jaar is het weer een traditie van mij om te voorspellen welke artiesten het helemaal gaan maken in 2018. Dit door verschillende blogs af te gaan en mijn oren & ogen maximaal te spreiden en door mijn voorgevoel te laten spreken voor deze artiesten. Vorige jaar waren Bazart & Rag ‘N’ Bone Man de grote winnaars die toch een indrukwekkend jaar achter de rug hebben. Dit jaar ga ik weer een poging doen om in de glazenbol te kijken der muziek. Welke talenten worden er in 2018 de nieuwe Bazart & Rag ‘N’Bone Man? De volgende talenten maken kans:

  1. Sigrid
  2. Tom Walker
  3. Dakota
  4. Sam Fender
  5. Lewis Capaldi
  6. Ella Vos
  7. Jillian Jacqueline
  8. Billy Raffoul
  9. Nathan Ball

1. Sigrid

Sigrid is alles wat we op dit moment nodig hebben. Sigrid is vrolijk, catchy, maakt onwijs lekkere muziek en voor mij heel belangrijk het is niet nep. Een sensatie is het aan het worden. Neem het eerste nummer van haar Don’t Kill My Vibe, gaat over een studiosessie met een control freak van een producer die op haar zenuwen werkte. Sinds dat nummer gaat het onwijs hard met Sigrid en binnen een paar maanden tijd is de naam Sigrid van onbekend naar een van de rijzende sterren binnen het muzieklandschap en niks staat haar in de weg, want daar walst ze overheen. De nieuwe scandipop koningin staat klaar voor je, bring it on!

2.Tom Walker

Een van de spannendste artiesten voor mij in dit lijstje. Ik ben een onwijs fan van deze man. Tom Walker combineert hiphop beats met het klassieke singer-songwriter skills en dat gecombineerd met een geweldige stem. Vooral die stem is echt massive. 2 jaar geleden alweer hadden we Hozier, afgelopen jaar Rag ‘N’ Bone Man en dit jaar mag Tom Walker het stokje overnemen. Indrukwekkend en elk liedje van Tom Walker is spannend om naar te luisteren. Je wordt geprikkeld en het laat je niet los. Live is het trouwens een sensatie dus als die in de buurt staat, ga het zien dames en heren! Komend jaar komt waarschijnlijk zijn debuutplaat uit en dan zullen we dan naam Tom Walker vaak gaan horen vallen.

3.Dakota

Zoals elk jaar moet er een Nederlands talent in en elk jaar is de keuze moeilijk maar dit jaar was het makkelijk. Ik schreef al een paar weken geleden een hele mooie ode aan deze band uit Amsterdam. Dit jaar is de eer aan Dakota. Dromerige, melancholische indiepop dat is wat Dakota is en ik hoop dat ze in 2018 in de eredivisie van het Nederlandse muzieklandschap mogen gaan meespelen want dat verdienen ze. Ik werd weggeblazen tijdens hun aftershow in de AFAS, maar laat jij je ook wegblazen? Ik hoop het!

4.Sam Fender

Afbeeldingsresultaat voor sam fender

Een groot talent klopt aan! De 21 jarige Sam Fender was er al vroeg bij, hij werd ontdekt door de manager van Ben Howard en die nam hem op sleeptouw. Speelde onwijs veel shows als voorprogramma en nu is het tijd om zelf in de spotlight te treden want daar is deze jongen echt rijp voor. Afgelopen jaar bracht die in eigen beheer al een pareltje van een single uit namelijk Play God. Bij de BBC zijn ze fan en Nederland begint ook langzaam te vallen voor dit mannetje. Ik denk dat deze man nog veel meer op de plank heeft liggen en in 2018 gaat die dat laten zien met zijn innemende, gevoelige liedjes die een als botsauto’s tegen het euforische en hartbrekende liggen.

5.Lewis Capaldi

Een van de vele grote talenten die aan de deur kloppen. Voor mij is Lewis Capaldi een hele speciale. Dit zijn van die singer-songwriters die je in je hart sluit door de prachtige nummers die ze maken en achterlaten. Zijn nummers gaan dwars door je heen met een van de meest mooie stemmen die ik in tijden gehoord heb. Een oude ziel in een piepjong hartje. Maar het raakt mij. Elke keer weer. Ik wacht met smart tot hij een keer in Nederland voet aan wal zet. Zijn muziek heeft de potentie om stadions te kunnen vullen en dat iedereen meezingt. Ja dit is een speciale.

6. Ella Vos

Nee ze is niet Nederlands, haar naam doet anders denken maar helaas niet. Ella Vos een een synth pop muzikante met liedjes waar veel mensen jaloers op kunnen zijn. Best wel catchy maar ook heel erg dromerig. Bij Ella Vos haar muziek gaat een hele nieuwe wereld voor je open. Het zijn hele persoonlijke liedjes en ze schrijft ook over persoonlijke dingen wat mensen meegemaakt hebben of zij zelf heeft meegemaakt. Zo gaat prijsnummer White Noise over een depressie. Ze spreekt in haar liedjes de waarheid en dat in een poppieverpak papiertje. Daarnaast weet ze al goed wat ze wil en dat is doorbreken in Europa en ik denk dat het dit jaar wel moet gaan lukken. De persoonlijkheid heeft ze mee.

7. Jillian Jacqueline

Natuurlijk moet er ook dit jaar weer een countrymuzikant erin. Dit jaar is het de eer aan Jillian Jacqueline. Waar de coolkids van de country hangen in Nashville strijd Jillian Jacqueline al een tijdje om haar plekje en dat doet ze met verve. Ze is inmiddels 29 jaar oud, wat jong is voor countrybegrippen. Je hoort duidelijk de passie voor de muziek in haar muziek terug en het is echt heel catchy. Vorige jaar was het Marren Morris die ik in mijn lijstje had, ze is inmiddels een van de rijzende sterren in de USA. Die passie die zij heeft hoor je ook bij Jillian. En ik vind het fijn. Het is een soort country dat je niet vaak hoort, als je zou zeggen dat het niet zo was had je het ook gelooft. Het is puur en ik denk dat veel mensen buiten de country dit ook snel zullen oppakken. Kom maar door, de ster is rijzende en gaat in 2018 nog veel hoger.

8. Billy Raffoul

De pas 22 jarige Raffoul is een onwijs talent. Paar maanden geleden tekende hij een contract bij Interscope Records, een van de grotere platenmaatschappijen die er bestaat. Raffoul is de zoon van Jody Raffoul. Billy heeft een ontzettend rauwe stem, eentje die in het rijtje past van Jeff Buckley & Joe Cocker. Enorm vol soul en je kan goed horen dat hij aardig wat sigaretjes heeft weg gepaft maar het raakt je wel. Zijn nummers zitten vol met diepe teksten. Afgelopen zomer mocht hij openen voor Kings Of Leon in Hyde Park in London en die kant lijkt Raffoul ook op te gaan. Wat een stem.

9. Nathan Ball

Nathan Ball maakt Alternatieve folkmuziek met een zomers maar lekker donker randje. Iets waar ik ontzettend van hou. Mooi soundscapes van een groot talent die bij vlagen aan de gloriedagen van Ben Howard doet denken. Ook de vergelijk met Bon Iver, Daughter en The War On Drugs zijn gauw gemaakt. Regelmatig brengt hij een nieuwe single uit en dan wordt ik gegrepen door zijn sound. Ik zet hoog in voor hem dat 2018 zijn jaar gaat worden. Perfecte muziek voor een festival waar je met je biertje in de hand staat te genieten in het zonnetje.

~ Just Luuk 2017 ~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

#102 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Premiere: Slowly Slowly go from strength to strength on new single/video, Aliens

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft.  Vandaag de aandacht voor Slowly Slowly met Aliens.

Dat er goede muziek uit Australië komt dat is al heel erg lang bekend maar dat ze ook echt doorbreken in het buitenland is niet altijd een zeker feitje. In Australie is er een heel mooi platform voor dit soort artiesten namelijk die van Tripje J Unhearted. Daar kunnen artiesten uit Australië zich opgeven en zo krijgen ze de promotie die ze verdienen. En er zitten pareltjes tussen. O.a Lorde kwam er vandaan. Ook een artiest die ik een hart toe draag is Slowly Slowly. De rockers uit Melbourne maken hele zoete poprock met een punky randje eraan. Vooral de frontman Ben Steward is een fascinerend figuur. Een soort teddybeer van de Australische muziekscene. Maar vooral een fantastische songwriter die mooie liedjes maakt die je in vervoering maakt. Dit alles is uitgebracht in eigen beheer. Echter denk ik dat het niet heel lang gaat duren voordat ze een platencontract krijgen want deze muziek moet gehoord worden. In 2018 komt de plaat uit van Slowly Slowly dus dat is weer een reden om uit te kijken naar dit album. Aliens is een lieve punkplaat met een catchy randje.

 

 

 

 

#99 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Afbeeldingsresultaat voor young in the city annie meaning

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Met vandaag de aandacht voor Young In The City met het dromerige Annie.

Jaaa Young In The City is het side project van Noah Gundersen, die vooral naam maakte met zijn liedje Family. Dit nummer werd gedraaid in eigenlijk alle grote Amerikaanse series. Daarna bracht hij een album uit, wat zijn doorbraak is geweest. Nu houdt hij ervan om wel eens wat uitstapjes te doen naar verschillende zij projecten en Young In The City is dus zo eentje. En wat voor een! Eigenlijk is YITC alles wat je wilt van een singer-songwriter: goede teksten & een voortpompende beat die je voeten niet doet stil staan. Ik moest gelijk een beetje denken aan The War On Drugs toen ik het hoorde. Annie is het perfecte liedje met een heel fris geluid. En laat je vooral pakken op het einde door de magische saxofoon. Oh oh wat fijn. Annie gaat over een meisje die ergens heen vertrekt en de jongen probeert er achteraan te gaan. Zo lees ik de tekst:

Have you seen my baby?
She’s been out there on her own
I’ve been goin’ crazy

Trying to get her on the phone
I got all this money
Under the ground
When I get out Sunday (?)
We can quit this town
And I Call you on my way back home
And I Call you on my way back home

 

 

 

#98 Thank God It’s Friday

Mansionair © Charlie Hardy

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! Met vandaag het woest mooie Mansonair.

Godjetering dit is eventjes een ontdekking. Ik kwam ze toevallig tegen en begon ze te luisteren en ze pakte mij met 1 luister beurt in. Mansoniar is een band uit Sydney bestaande uit Multi-instrumentalisten Jack Froggatt, Lachlan Bostock en Alex Nicholls. Ze maken enorm mysterieuze indie pop. Het zijn bijna schilderijen die ze maken alleen dan met muziek. Soundscapes waar je u tegen zegt met een woest geluid. Je wordt ingepakt en je kan amper stilzitten, iedergeval ik. Hun track Hold Me Down behaalde miljoenen streams op Spotify en bladen en blogs als NME, The Guardian en Stereogun gaven ze lovende kritieken. Verder stonden ze al in het voorprogramma van bands als Florence And The Machine en The Temper Trap. Easier is een groots nummer met een prachtige opbouw en grootse bombast. De dreun van de bass, die elke keer losbarst en de piano die de beat stuwt. Het nummer sluit met het woord Easier maar de echo van het nummer dreunt nog lekker door in mijn hoofd. Tegen jezelf zeggen dat het alles wel makkelijker wordt is dan ook wel de juiste boodschap van dit nummer. Ergens in 2017 komt het langverwachte album uit. Maar mijn god wat is dit een prachtig nummer. Dus laat je leiden door de prachtige tonen van dit nummer.

 

 

 

 

 

 

#96 Thank God It’s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! En vandaag de comeback van The Brahms!

De Utrechtse band is terug! De jongens van The Brahms leerde elkaar kennen op de Herman Brood Academie en scoorde in 2015 al een grote hit met Golden. Vanaf dat moment ging het hard. Ze speelde verschillende festivals plat en mochten door het hele land touren langs alle poppodia die ons kikkerlandje kent. De band kenmerkt zich door de aanstekelijke en vrolijke indiepop/rock en dat hoor je ook goed terug in Sleep, de nieuwste single van deze mannen. Na een hele lange tijd weggeweest te zijn is dit het eerste wapenfeitje van de nieuwe plaat en ik ga zeggen dat Sleep wel eens Golden zou kunnen overtreffen. In een studio een London werd gezocht naar het nieuwe geluid van The Brahms. Ze werden hierin geholpen door Larry Hibbit, de producer van Nothing But Thieves en Sundara Karma. 18 dagen later lag er een album op tafel. Sleep gaat over de druk van presteren die er in de maatschappij heerst en hoe de sociale media kanalen je dwingt om alleen the good sides van jezelf te laten zien. Sleep is een noodkreet, David de zanger van The Brahms zingt ook: You’d better start figuring out your life now. Before it’s much too late.”  Door Sleep zit ik weer op het puntje van mijn stoel om The Brahms weer te gaan volgen, want die nieuwe sound is fucking lekker.

 

 

 

 

#95 Het-Midden-De-Week-Liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag de aandacht voor: Mitch King en zijn prachtige nummer Burning

Voor sommige mensen is het maken van een goed folk liedje een hele simpele opdracht, toch slaat verveling dan ook gauw toe met vaak hetzelfde akkoorden schema of bepaalde zanglijntjes. Daarom is het zo belangrijk dat er soms wat variatie zit in de artiesten en daar is Mitch King om eventjes die verfrissende mix toe te voegen. Burning is een heel erg lief & opbeurend liedje. De gitaarnoten die je hoort laten je even wanen op een strand waar een heerlijk zomersbriesje blaast. En op de achtergrond hoor je golven die het ritme van de nacht aangeven. De stem van Mitch nemen je mee naar de bluesy folk tot alternative 80’s folk en altijd overtuigend. De tekst van het liedje raakt je op een of andere manier altijd. Mitch zegt over Burning: “Recording ‘Burning’ was the most enjoyable experience I’ve had in the studio so far. It was a whole lot of fun working together with Blake Malone and I felt my passion, as an artist was equalled by his passion as a producer. I’m very content with this track and it’s an accurate interpretation of my thoughts at the moment. We’ve brought new ideas to the table and I’m chuffed with the way this one’s turned out.

 

 

 

#90 Thank God It’s Friday

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! Met vandaag Every Day Is A Weekend van Alex Lahey

Een van fijnste jams van deze zomer staat voor mij op de naam van Alex Lahey. Ze schrijft ontzettend gevatte liedjes over het dagelijkse leven van iedere meid van begin twintig. Hedendaagse dingen maar wel op een manier waar je u tegen zegt. De vergelijking naar Courtney Barnett zijn heel snel te maken want die doet het ook op deze manier maar Barnett haalt het meer uit de hoek van garagerock en 90’s rock zo kiest Lahey ervoor om het te houden op pop maar met een mix van punk, synthpop en shoegaze. Deze manier van liedjes maken vind ik echt heel fijn. Het ligt ontzettend goed in het gehoor en ik kan echt niet wachten op de debuutplaat van Lahey, I Love You Like A Brother genaamd.  Officieel studeerde ze sax op de universiteit van Melbourne maar door haar manier van leven en het ontdekken van nieuwe dingen werd die sax als snel in een hoekje gegooid en werd de gitaar opgepakt. Maar goed dat ze dat deed want anders hadden we niet deze Alex leren kennen. Zoals ze al zingt Every Day Is A Weekend, met deze quote komen we het leven wel door.