Indie

#81 Thank God It´s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God Its Friday! Met vandaag Hollow Coves met The Woods

Hollow Coves is een indiefolk groep uit het altijd fijne muziekland Australie. Met de muziek van Hollow Coves brengen ze de passie voor reizen en het zien van andere delen in de wereld samen met prachtige muziek. Hollow Coves is een project van Ryan Henderson en Matt Carins. Het doet een beetje denken aan Angus & Julia Stone & Ben Howard. Ze gooien de authentieke folksound door een blender met akoestische melodieën en harmonieën. Met deze muziek kwamen ze al in de top van The Hype Machine. The Woods is een ongelofelijk fijn liedje met een refrein die echt dagenlang in je koppie gaat zitten.

 

 

 

#78 My Favorite New Music

Na een hectische periode ben ik weer terug! Want ja het is weer zondag dus dat betekent nieuwe muziek! Met vandaag de aandacht voor deze pareltjes:

  1. The Aces – Touch
  2. Joseph and Maia – Pouring Rain
  3. Alma – Chasing Highs

The Aces – Touch

The Aces Debut New Track 'Touch'

Jaa eindelijk is daar weer nieuwe muziek van The Aces. Vorige jaar waren ze daar ineens met het aanstekelijke Stuck. Dat nummer heb ik min of meer grijs gedraaid. Ik was niet de enige want ze werden door meerdere mensen opgepikt en gebombardeerd tot een chart smash hit van 2017. Nou ze zijn dan ook terug met Touch. The Aces zijn 4 meiden uit Utah. Het mooiste is dat ze zusjes zijn. Maar wel 4 hele knappe zusjes, godsamme. Met dank aan de familie van de zusjes kwamen ze al op vroege leeftijd in aanraking met Earth, Wind, & Fire, Michael Jackson door de ouders en de oudere broer bracht wat punk en rock met The Misfits & Hendrix. Deze mix hoor je duidelijk terug in de muziek van de zusjes. Want het is ontzettend aanstekelijk met een mix van pop en rock. Touch is weer een nummertje die makkelijk op elke afspeellijst kan van iemand die aan het roadtrippen is door Europa of misschien ver buiten de EU. Op 23 juni komt dan ook de langverwachte EP uit in eigen beheer. Daarnaast werken ze aan een debuutplaat, iets waar ik erg naar uit kijk en tegen die tijd hier dan ook uitgebreid ga bespreken. Maar nu eerst genieten van Touch.

Joseph and Maia – Pouring Rain

Joseph & Maia - locatie: De Roode Bioscoop

Ik ben een al een tijdje fan van dit duo uit Nieuw Zeeland en elke keer als zij iets uitbrengen gaan er bij mij de alarmbellen af. Joseph & Maia maken hele charmante liedjes geïnspireerd door Ryan Adams en The Staves. In 2015 brachten zij al een debuutalbum uit dat vol staat met folkpop. Sindsdien zijn deze 2 rasmuzikanten eigenlijk altijd onderweg geweest. Ik zag ze voor het eerst op Festival The Brave en ze pakte mij echt volledig in. Nu zijn ze bezig met een tweede plaat en daar is Pouring Rain een voorloper van. Het doet mij een beetje denken aan het laatste album van Bears Den, en dat is zeker een goed teken want het is ongelofelijk fijn. Invloeden van de jaren 80 komen ook weer voorbij. Pouring Rain is een fijn liedje voor de eerste zomerdagen.

 

Alma – Chasing Highs

We hebben er weer eentje uit Scandinavië. Mijn god wat komt daar tegenwoordig goede muziek vandaan. Alma is de ster van dit moment in Finland. Ze deed mee aan Idols en strandde daar in de halve finale. Maar na Idols begon alles te rollen. Ze tekende een platencontract en haar eerste nummer Karma werd een enorme hit. Chasing Highs is het nieuwe werk en het gaat naar mijn mening een enorme zomerhit worden. Annie Mac van BBC Radio 1 is fan, Elton John is fan en zo won ze ook nog eens 2 EMMA Awards (zegmaar de 3FM awards bij ons). Alma´s ster is rijzende en dat mag niet onopgemerkt blijven.  De single heeft een enorme catchy hook, tropical beat en die geweldige stem van Alma. Chasing Highs is rauw en ik hou daar wel van. Het refrein zit al dagen in mijn hoofd vast.  Let op mijn woorden, dit gaat een enorme hit worden en dat zal Alma nog groter maken dan ze al is in haar eigen land.

 

 

 

 

 

 

 

#77 Thank God It´s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It´s Friday. Met vandaag de aandacht voor Sigrid – Don’t Kill My Vibe.

Jaja vandaag is het echt een kneitertje van een hit. Ik ben niet gauw onder de indruk van een pop artiest. Dan heeft het nummer wel echt iets nodig waardoor ik denk ja dit is het. Nou vandaag heb ik dat dus. Godjetering wat is dit goed zeg. Scandinavië heeft er weer een eentje, zo´n pareltje waar je gelijk enthousiast van wordt. De pas 20 jarige Sigrid dropte haar debuut single Don’t Kill My Vibe  en het is een stukje popmuziek wat goed in elkaar zit en het laat de songwriting skills zien van dit jonge meisje. Toen ze nog op de middelbare school zat had ze al veel succes lokaal. Op de nationale radio van Noorwegen is ze al een enorme hit en het wordt tijd dat ze gaat doorbreken internationaal. Over Don’t Kill My Vibe zegt Sigrid:  it may be a message to your cat, telling her that she’s not the master of the universe. Or maybe it’s just a really long DM saying you’re SO done with someone.” Sigrid komt uit een klein plaatsje in Noorwegen genaamd Ålesund, aan de west kust van Noorwegen.

Het nummer begint vrij rustig met een lief intro van het nummer met een piano. Daarna komt de fantastische stem van Sigrid erbij. Als Sigrid de titel van het nummer uit spuwt weet je dat het een goed nummer is. Het is aanstekelijk en enorm catchy. Sigrid dreigt een nieuwe alternatieve popqueen te gaan worden en ik zal vooraan staan om dit aan te kondigen. Een talent om in het oog te houden, want let op mijn woorden: Dit wordt er eentje.

 

 

 

 

 

#75 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag om even helemaal niks te gaan doen. Bijkomen van een zware werkweek of van een week waar je in de boeken bent gedoken voor studie. Zo fijn. Vandaag de aandacht voor:

  1. Altijd Onderweg – Altijd Onderweg
  2. Clouds And Thorns – Everything Is Possible Now

Altijd Onderweg – Altijd Onderweg

foto van Altijd Onderweg.

Persoonlijk ben ik helemaal niet van de hiphop. Toch springen er de laatste paar jaren een aantal groepen uit die mijn aandacht weten te trekken. Natuurlijk is daar het altijd vrolijke Typhoon die mij altijd op elk moment van de dag weer van down naar vrolijk kan krijgen. Via hem ben ik bij Opgezwolle gekomen en sindsdien luister ik graag ernaar. Ook weet Altijd Onderweg mij enorm te prikkelen. Ik kwam achter deze band toen ik op het web aan het rondneuzen was. Een jongen die ik ken speelt gitaar in deze band. Bij Altijd Onderweg hoor je verschillende stijlen namelijk van reaggae tot aan pop, alles komt wel een beetje voorbij. Maar het grondbeginsel is ligt bij hiphop. En godsamme wat werkt dat goed zeg. Het is enorm aanstekelijk. Sinds een paar dagen luister ik Altijd Onderweg op repeat. Het is vrolijk, maakt je aan het dansen en als hiphop leek (om mijzelf zo maar even te noemen) enthousiast. Deze formatie uit Nijmegen dropte ook gelijk hun EP erbij en ook deze klinkt enorm veelbelovend. Het zou mij niks verbazen dat deze band binnen een korte tijd een hele hoop zieltjes gaat winnen.

Clouds And Thorns – Everything Is Possible Now

Ik ben groot fan van een kanaal alexrainbirdmusic. Deze pionier in het zoeken van nieuwe muziek is een beetje een voorbeeld voor mij. Het is een ontzettend fijn kanaal voor een muziekgek als ik. Daarnaast heeft hij sinds een tijdje een eigen platenmaatschappij. Hulde! Want dan komt er meer onbekende muziek aan bod. Zijn eerste sighning van deze man is Clouds And Thorns. Het is het project van Rich Andruska, en komt uit New Jersey. Afgelopen week werd de eerste single van de EP gereleased namelijk Everything Is Possible Now. Het is een folkpop anthem waar je u tegen zegt. Wat een crowdpleaser om zo maar te noemen. Als je dit nummer op een festival zou horen dan sta je als publiek niet stil met je biertje in je hand denk ik. Dansen wil je en zul je. Na een paar keer luisteren zit het nummer steenvast in je hoofd. Wat ene goede track! En zeker voor de zomermaanden is dit nummer een blijvertje in mijn afspeellijst.

 

 

 

 

 

 

#72 Thank God it´s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It´s Friday met vandaag het ultieme relaxte Cigarettes After Sex met Each Time You Fall In Love.

Cigarettes After Sex is voor mij een van die bandjes waarbij ik elke keer kan wegdromen als ik het heb aanstaan. Dit zijn op momenten dat je er even doorheen zit of als je na een lange dag thuis komt en je even terugtrekt van alle drukte. Cigarettes After Sex is daarvoor hét medicijn. De Amerikaanse band is op dit moment bezig met een enorme veroveringstocht langs de hele wereld. Aan het einde van vorige jaar was deze band er ineens. De single Nothings Gonna Hurt You Baby werd op Youtube wel meer dan 50 miljoen keer bekeken en het nummer Affection ook meer dan 25 miljoen keer. Vergelijkingen met Beach House & Slowdrive vlogen ons om de oren. De dream pop die Cigarettes After Sex maakt pakte het grote publiek volledig in, waaronder ondergetekende.

Vorige week was daar de nieuwe single namelijk Each Time You Fall In Love en het is het dromerige wat we van Cigarettes After Sex kunnen verwachten. Je zou kunnen zeggen dat het dezelfde lijntjes en maniertjes zijn die hij toepast maar hij slaagt er elke keer weer in om je mee te trekken. Het meest verbazende is de stem van zanger Greg Gonzalez. Een hele eigenzinnige stem maar eentje die pakkend is. Je hoort hoe relaxed hij zingt en hoe fijn dit is. Each Time Yoy Fall I Love staat dan ook al een paar dagen aan in huize Sterk. Zo fijn. Op 9 juni verschijnt het langverwachte album van Cigarettes After Sex en dan gaat het hard waarschijnlijk. Maar geniet nu nog maar even na een lange werkdag.

 

 

 

 

#71 Thank God It´s Friday

Harry Styles

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It´s Friday met vandaag een special voor jullie lieve lezers. Namelijk een uitgebreid verslag van het album van Harry Styles.

Ik zat even te twijfelen om dit te doen maar ik ga het toch doen omdat ik eigenlijk wel beetje een sucker ben voor deze plaat. Het is namelijk niet zomaar een plaat. Je zou verwachten dat hij in het spoor blijft van One Direction maar dat gebeurd totaal niet. Invloeden van David Bowie, The Rolling Stones, Queen alles hoor je terug in de sound van Styles. De soft rock fetish zoals hij het zelf noemt is geen verassing voor de One Direction fans. Ik neem je vandaag mee door deze plaat.

Opener van de plaat is Meet Me In The Hallway. Op dit nummer zet Harry zichzelf weg als een LA singer-songwriter die zijn weg zoekt in alle gekte van Hollywood. Hij zing onder andere ¨just left your bedroom/Give me some morphine”. Een prachtig nummer met een heerlijke gitaarpartij eronder. Galmpje zoals John Lennon gebruikte erover en klaar. Een compliment moet er even gemaakt worden naar de co writers van deze plaat. Ze hebben enorm goed geluisterd naar de muziek van de jaren 60 & 70. Nadat we een beetje in een trance zijn geraakt komt er dan de eerste echte klapper van het album namelijk Sign Of The Times. Man wat is dit toch een fanatisch nummer. Het is bijna een ode aan David Bowie en Queen. Het mooie aan dit album is dat je na een tijdje niet meer denkt aan One Direction maar aan Harry als artiest opzich zelf. Na Sign Of The Times is er Carolina. Dit is een nummer die je makkelijk in je playlist zet voor een goede roadtrip in de zomer. Raampje open, wind door je haren en gaan. In de nummers Two Ghosts  & Sweet Creature bespeeld Styles zijn liefde voor country. Deze nummers hadden net zo makkelijk van Joni Mitchell of zijn ex Taylor Swift kunnen zijn.

En dan is daar echt de Rolling Stone plaat van het album. Only Angel heeft een koor, Cowbell en al het sappige en druipige van een goede Rolling Stone track. Het is echt een enorm lekker nummer. Hier zullen de meisjes wel wild van gaan worden. Hij zingt Couldn’t take you home to mother in a skirt that short,”. Dit zingt die voor een dame die de ¨Devil between the sheets is. Nou nou Harry. Wel een godslekkere plaat. Hij gaat nog even door op Kiwi, net zo´n stamper als Only Angel. Na het ruige pakt Harry even de versnelling terug met Ever Since New York. Een van de fijnste nummers op het album om even schaamteloos mee te zingen. Ever Since New York wordt de publiekslieveling van elk concert van Harry Styles & misschien we een enorme hit. Woman is een slow jam nummer die een liefdesbaby is van Prince. Harry vraagt aan de dame “Should we just search romantic comedies on Netflix and see what we can find?” In dit nummer beschrijft hij duidelijk de liefde voor vrouwen. From The Dining Table is een fijne afsluiter die net zo goed van Bon Iver had kunnen zijn. Rustig om mee af te sluiten.

Het naamloze album van Harry Styles is een alle opzichten niet een album dat het geluid van 2017 heeft maar een oud tintje eraan wat echt enorm fijn is. Maar Harry is opgegroeid, daarmee groeit zijn muziek ook mee.

#70 Het-midden-in-de-week-liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag de aandacht voor Juke Ross met Colour Me.

Soms hoor je een nummer dat je enorm overneemt en je voor een tijdje niet meer loslaat. Je slaat strak achterover over hoe mooi de muziek is en hoe mooi het nummer is. Dat is toch de kracht van muziek vind ik en maakt het een van de puurste vormen van de kunstvorm. Ik waarschuw je vast want wat ik nu aan je ga voorstellen is dat gevoel.
Maak kennis met Juke Ross, een 22 jarige muzikant uit Guyana. Nu hoor ik je denken waar? Ja ik moest ook even zoeken maar het blijkt een landje te zijn in Zuid Amerika. Maar wat Juke Ross zo bijzonder maakt is zijn wonderschone Colour Me.
Het liedje opzich is heel erg simpel, voor het grootste deel van het liedje is het Ross, zijn gitaar, een klein beetje piano en percussie maar wel zo goed in balans dat het nummer zoveel kracht mee geeft. Het simpele is juist wat Ross zo goed maakt. Uit zijn stem verteld een liefdes verhaal en je hoort de emotie door zijn stem heen, prachtig. Hij verteld erover: “It’s a love song. It’s also about heartbreak, but more than that it’s about the lasting impression someone made and how they brought me life.”Het is een nummer dat zijn pijlen richt op het hart van de luisteraar en Ross laat duidelijk zijn sporen achter bij iedere luisteraar. Ik ben fan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#69 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag om even helemaal niks te gaan doen. Bijkomen van een zware werkweek of van een week waar je in de boeken bent gedoken voor studie. Zo fijn. Vandaag de aandacht voor:

  1. Vinyl Theatre – Pull Your Weight
  2. The Wandering Hearts – Wish I Could
  3. Sam Fender – Play God

Vinyl Theatre – Pull Your Weight

Afgelopen week was ik een beetje online aan het zoeken naar leuke bands. Eigenlijk doe ik dit elke dag maar niet elke dag is een goede dag maar die dag was een voltreffer. Want ik leerde Vinyl Theatre kennen. Vinyl Theatre is een indie rock band met punk invloeden uit Milwaukee. Voordat ze getekend werden door het grote Fueled By Ramen brachten ze hun singles vooral uit op Soundcloud. Na de Chromatic EP kon Fueled By Ramen niet om hun heen en tekende de band in 2014. Een goede keuze want in 2014 brachten ze hun eerste te gekke plaat uit en mochten ze op tour met Twenty One Pilots. Sinds kort is daar Origami, het 2e album van de band en dit album moet hun naar grote hoogte brengen. Pull Your Weight staat op deze plaat is een indie-rock nummer met een ongelofelijk catchy refrein. Vergelijken doe ik met Twenty One Pilots, die in het soortgelijke traject kwamen. Fijn bandje en fijne muziek.

The Wandering Hearts – Wish I Could

The Wandering Hearts

Dat ik een grote liefde heb voor country en folk muziek is inmiddels niet meer een geheim en dan is het fijn om bands te ontdekken die ook daar onder vallen maar toch het grote publiek zouden kunnen bereiken. The Wandering Hearts is zo´n band. The Wandering Hearts werd ontdekt door het grote Decca Records met 1 demo online. Ja dit zijn van die sprookjes die je als band wilt mee maken. 1 nummer online en hatsee een recorddeal. De band verteld over het oprichten:  The Wandering Hearts say, “Tara and Tim met at a gig and were introduced soon after to AJ and Chess through mutual friends. Something between us all just clicked – we felt we had stumbled onto something special. We started writing together as a band and quickly developed The Wandering Hearts sound: a truthful lyric and lots of harmonies.”
Ze mixen folk met Americana maar behouden toch het Britse karakter in de muziek. Ze worden inmiddels ook vergeleken met Fleetwood Mac, wat geheel logisch is. Wish i Could werd gereleased op 5 mei en het is echt een heerlijk lief country liedje met harmonieën die je hart doen smelten.

Sam Fender – Play God

De pas 21 jarige singer-songwriter Sam Fender is klaar om de grote nieuwe held te worden. Zijn track Play God is een instant indie-rock anthem. Jesus wat een track is dit zeg. Je wilt ernaar luisteren, je wilt erop dansen en wat ik zelf heel erg graag doe op deze track is het heel gemeen meezingen. Voor de spiegel staan en vuil kijken en meezingen. Vocaal kan hij zich meten met Matt Corby & Hozier maar het heeft het sexy geluid van een vroege Catfish And The Bottlemen. Het is een track die je hypnotiseert en enorm explosief. Hij speelde al in het voorprogramma van Ben Howard en gaat de komende tijd grote stappen maken denk ik want dit is een nieuwkomer die we niet snel gaan vergeten.

 

 

 

 

 

 

 

#68 Het-midden-in-de-week-liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag is het tijd voor een prachtig nummer namelijk: PLESTED met Habits.

Echt een tijd geleden luisterde ik naar een duo die voor echt hadden mogen doorbreken namelijk Chasing Grace. Man/vrouw duo met enorm sterke liedjes. Dit kwam ook meer omdat ze bij Naughty Boy getekend waren en hij ze produceerde. Na een enorm lange stilte was daar ineens Plested. Na 1 luisterbeurt was ik ondersteboven, dit was geweldig. In een lange tijd heb ik niet zo´n goede song gehoord. Na wat speurwerk kwam ik erachter dat dit de mannelijke wederhelft was van Chasing Grace. Ik herkende zijn stem al maar kon het niet plaatsen. Nadat hij uit Chasing Grace gestapt was besefte hij dat hij het liefste nummers wou schrijven voor zichzelf. Na Chasing Grace stonden er echter een hoop grote artiesten in de rij om met hem te werken: Zayn Malik, Emili Sande, The Chainsmokers, Litte Mix en zo kan ik nog wel even doorgaan. 24 jaar pas deze jongen maar wat een geweldenaar. Toch verzamelde hij wat nummers voor zichzelf en Plested was geboren. Habits is intimiderend, soulful, een fragiele stem die je kriebels geeft met elke noot die hij zingt, het schuurt en het is een vlijmscherpe ode aan het hebben van een verkeerde liefde. Iets kleins opbouwen naar iets grootst. Als je Plested hoort denk je gelijk aan Rhodes, Amber Run. Komende staat hij geprogrammeerd op Barn On The Farm in de UK en ik denk dat hij langzaam in de spotlight begint te staan. Wat een artiest poeh, wat ben ik stiekem een beetje verliefd op deze artiest.

 

 

 

 

 

 

 

#67 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag om even helemaal niks te gaan doen. Bijkomen van een zware werkweek of van een week waar je in de boeken bent gedoken voor studie. Zo fijn. Vandaag de aandacht voor:

  1. HAIM – Right Now
  2. Joseph J. Jones  – Gospel Truth
  3. James Hersey – Everyone´s Talking

HAIM – Right Now

Afgelopen dagen waren een storm aan nieuwe releases. Echt voor een muziekgek zoals ik was dit echt een feestje voor het oor. Ik schreef natuurlijk al over A Blaze Of Feather die met een spectaculaire comeback kwam maar voor mij is de nieuwe single van de dames van HAIM ook interessant. Was ook dan eindelijk wel eens tijd voor een nieuwe single van deze dames. Days Are Gone stamt alweer uit 2014. Die plaat was voor mij een van de betere platen van dat jaar toen dus de verwachtingen voor een nieuwe plaat zijn hoog. Met Right Now maken ze dit al meer dan waard. De single is een live versie maar wel een prachtige. De single bouwt zich langzaam op naar een hoogtepunt. Het hele nummer lang hoor je alleen de zang van Este. Tussendoor hoor je de engelenzang van de andere 2 dames. Een groter hoogtepunt wordt bereikt als de drums erin vallen. Het is een prachtig liedje en een warm makertje voor het album wat eraan zit te komen. De nieuwe plaat verschijnt op 7 juli en gaat door het leven als Something To Tell You. Ik ben benieuwd!

Check de clip: HAIM – Right Now

Joseph J. Jones – Gospel Truth

joseph_j_jones_sept16

Al een tijdje ben ik fan van een label dat gevestigd zit in de UK. Namelijk Communion Records. Het is opgericht door een van de leden van Mumford And Sons & Bear´s Den. Ik ontvang dan ook elke week netjes de nieuwsbrief. De artiesten die bij dit label zitten staan ook vaak in mijn lijstje van favoriete muziek. Joseph J. Jones is een van deze artiesten. Wat een stem heeft deze man. Een hele zware diepe stem met ook nog eens prachtige muziek. Je hoort de invloeden van artiesten als Johnny Cash, Hurts en nog andere maar vooral Joseph J. Jones zelf. Hij groeide op met zijn opa die een jazzgitarist was bij de BBC en had een vader die bokser was. Een vechtertje met de goede hoop om te slagen. Gospel Truth is een prachtig nummer met grootste bombast en sluit makkelijk aan bij al het werk wat deze man al gemaakt heeft. Ik ben fan!

James Hersey – Everyone´s Talking

SONG OF THE DAY 'Everyone's Talking' by James Hersey

James Hersey is eigenlijk nog voor mij een grote onbekende. Ik kwam hem zoals vele mensen waarschijnlijk plotseling tegen op Youtube. Na wat research kwam ik erachter dat het een Oostenrijkse singer-songwriter is met 1 enkel hitje opzak in Italie. Maar ik hoop dat Everyone´s Talking daar verandering in gaat brengen. Het is een vrolijk folk pop nummer en het komt van een EP die van de zomer uit moet gaan komen. Voor dit nummer werkte hij samen met Will Hicks, die ook al samenwerkte met Ed Sheeran. Bij de single zit trouwens een geweldige clip die ook zeker de moeite waard is.