Tag Archives: Japan

#102 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Premiere: Slowly Slowly go from strength to strength on new single/video, Aliens

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft.  Vandaag de aandacht voor Slowly Slowly met Aliens.

Dat er goede muziek uit Australië komt dat is al heel erg lang bekend maar dat ze ook echt doorbreken in het buitenland is niet altijd een zeker feitje. In Australie is er een heel mooi platform voor dit soort artiesten namelijk die van Tripje J Unhearted. Daar kunnen artiesten uit Australië zich opgeven en zo krijgen ze de promotie die ze verdienen. En er zitten pareltjes tussen. O.a Lorde kwam er vandaan. Ook een artiest die ik een hart toe draag is Slowly Slowly. De rockers uit Melbourne maken hele zoete poprock met een punky randje eraan. Vooral de frontman Ben Steward is een fascinerend figuur. Een soort teddybeer van de Australische muziekscene. Maar vooral een fantastische songwriter die mooie liedjes maakt die je in vervoering maakt. Dit alles is uitgebracht in eigen beheer. Echter denk ik dat het niet heel lang gaat duren voordat ze een platencontract krijgen want deze muziek moet gehoord worden. In 2018 komt de plaat uit van Slowly Slowly dus dat is weer een reden om uit te kijken naar dit album. Aliens is een lieve punkplaat met een catchy randje.

 

 

 

 

Advertisements

#81 Thank God It´s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God Its Friday! Met vandaag Hollow Coves met The Woods

Hollow Coves is een indiefolk groep uit het altijd fijne muziekland Australie. Met de muziek van Hollow Coves brengen ze de passie voor reizen en het zien van andere delen in de wereld samen met prachtige muziek. Hollow Coves is een project van Ryan Henderson en Matt Carins. Het doet een beetje denken aan Angus & Julia Stone & Ben Howard. Ze gooien de authentieke folksound door een blender met akoestische melodieën en harmonieën. Met deze muziek kwamen ze al in de top van The Hype Machine. The Woods is een ongelofelijk fijn liedje met een refrein die echt dagenlang in je koppie gaat zitten.

 

 

 

#73 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag om even helemaal niks te gaan doen. Bijkomen van een zware werkweek of van een week waar je in de boeken bent gedoken voor studie. Zo fijn. Vandaag de aandacht voor:

  1. Alan Walker ft Gavin James – Tired
  2. Canyon City – Paper Airplanes
  3. Roxeanne Hazes – Ik Was Toch Je Meisje

Alan Walker ft Gavin James – Tired

Dit jaar is het jaar van Alan Walker. Ik heb zelf een beetje een zwak voor deze producer uit Noorwegen. Het is ontzettend poppy en catchy en dat is soms ook wel eens erg welkom naast alle andere dingen die gemaakt worden en waar ik van hou. De pas 19 jarige breekt de afgelopen jaren alle streaming nummers. 1,5 biljoen streams op Youtube en 1 biljoen op Spotify. En dat alles met maar 3 singles uit. Knap werk. Hij brak natuurlijk door met Faded. Gister kwam er dan de 4e single uit genaamd Tired, en het sluit gelijk aan bij zijn winnende streak. God wat een nummer. Voor dit nummer werkt die samen met Gavin James, die wij natuurlijk kennen van The Book Of Love en als sympathieke singer-songwriter die eigenlijk iedereen wel in zijn hart genomen heeft. Het nummer heeft een refrein waar je u tegen zegt en je hoort de fijne stem van James er doorheen knallen. Melodisch, hard en enorm radio vriendelijk. Maar het is en blijft een Alan Walker productie. Ben benieuwd wat dit jaar nog meer op pad komt van Alan Walker maar als het nu eruit ziet gaat het een nog beter jaar worden. En dat op zijn 19e….

 

Canyon City – Paper Airplanes

Afbeeldingsresultaat voor canyon city band

Toen ik voor het eerst dit nummer hoorde was ik een beetje verliefd. Je wordt meegedragen door het lieve zingen van de zanger van Canyon City, Paul Johnson. Het is geniale brein achter deze band. Maar wat is Paper Airplanes een ongelofelijk lief liedje waar je gewoon niet chagrijnig van kan worden. De tekst, zijn stem en de melodieën het past perfect bij elkaar. Het is zo opvallend dat hij bij elke strum op zijn gitaar en elk woord wat hij zingt met zoveel emotie kan zingen. Het draagt je weg op een papieren vliegtuigje voor een paar minuten. Dit is indie-folk op zijn best.

3. Roxeanne Hazes – Ik Was Toch Je Meisje

Ja je leest het goed. Het is inderdaad de dochter van Andre Hazes. Verwacht geen smartlappen zoals haar broertje zingt en haar vader maar een hele fijne sound. Net als haar broer droomt Hazes van een succesvolle solocarrière. Later dit jaar zal er een album uitkomen en voor dit album werkte ze samen met Arno Krabman. Twee jaar geleden begon ze met het schrijven van haar eigen muziek. Ze tekende dan ook een contract bij Top Notch, het label van haar verloofde Erik Zwennes.  Over het nummer zegt ze: ,Ik merkte dat het begon te kriebelen. Dat ik behoefte kreeg aan een nieuwe creatieve uitlaatklep waarin ik mijn ideeën, gevoelens en creativiteit kwijt kan. Mijn vaders muziek is en blijft altijd de basis, en met mijn eigen muziek kan ik nu ook een andere kant laten zien”. Ik vind het een ontzettend lekker nummer en ik hoop dat ze er een beetje een doorbraak mee kan forceren.

 

 

 

 

 

 

 

 

#72 Thank God it´s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It´s Friday met vandaag het ultieme relaxte Cigarettes After Sex met Each Time You Fall In Love.

Cigarettes After Sex is voor mij een van die bandjes waarbij ik elke keer kan wegdromen als ik het heb aanstaan. Dit zijn op momenten dat je er even doorheen zit of als je na een lange dag thuis komt en je even terugtrekt van alle drukte. Cigarettes After Sex is daarvoor hét medicijn. De Amerikaanse band is op dit moment bezig met een enorme veroveringstocht langs de hele wereld. Aan het einde van vorige jaar was deze band er ineens. De single Nothings Gonna Hurt You Baby werd op Youtube wel meer dan 50 miljoen keer bekeken en het nummer Affection ook meer dan 25 miljoen keer. Vergelijkingen met Beach House & Slowdrive vlogen ons om de oren. De dream pop die Cigarettes After Sex maakt pakte het grote publiek volledig in, waaronder ondergetekende.

Vorige week was daar de nieuwe single namelijk Each Time You Fall In Love en het is het dromerige wat we van Cigarettes After Sex kunnen verwachten. Je zou kunnen zeggen dat het dezelfde lijntjes en maniertjes zijn die hij toepast maar hij slaagt er elke keer weer in om je mee te trekken. Het meest verbazende is de stem van zanger Greg Gonzalez. Een hele eigenzinnige stem maar eentje die pakkend is. Je hoort hoe relaxed hij zingt en hoe fijn dit is. Each Time Yoy Fall I Love staat dan ook al een paar dagen aan in huize Sterk. Zo fijn. Op 9 juni verschijnt het langverwachte album van Cigarettes After Sex en dan gaat het hard waarschijnlijk. Maar geniet nu nog maar even na een lange werkdag.

 

 

 

 

#70 Het-midden-in-de-week-liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag de aandacht voor Juke Ross met Colour Me.

Soms hoor je een nummer dat je enorm overneemt en je voor een tijdje niet meer loslaat. Je slaat strak achterover over hoe mooi de muziek is en hoe mooi het nummer is. Dat is toch de kracht van muziek vind ik en maakt het een van de puurste vormen van de kunstvorm. Ik waarschuw je vast want wat ik nu aan je ga voorstellen is dat gevoel.
Maak kennis met Juke Ross, een 22 jarige muzikant uit Guyana. Nu hoor ik je denken waar? Ja ik moest ook even zoeken maar het blijkt een landje te zijn in Zuid Amerika. Maar wat Juke Ross zo bijzonder maakt is zijn wonderschone Colour Me.
Het liedje opzich is heel erg simpel, voor het grootste deel van het liedje is het Ross, zijn gitaar, een klein beetje piano en percussie maar wel zo goed in balans dat het nummer zoveel kracht mee geeft. Het simpele is juist wat Ross zo goed maakt. Uit zijn stem verteld een liefdes verhaal en je hoort de emotie door zijn stem heen, prachtig. Hij verteld erover: “It’s a love song. It’s also about heartbreak, but more than that it’s about the lasting impression someone made and how they brought me life.”Het is een nummer dat zijn pijlen richt op het hart van de luisteraar en Ross laat duidelijk zijn sporen achter bij iedere luisteraar. Ik ben fan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#69 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag om even helemaal niks te gaan doen. Bijkomen van een zware werkweek of van een week waar je in de boeken bent gedoken voor studie. Zo fijn. Vandaag de aandacht voor:

  1. Vinyl Theatre – Pull Your Weight
  2. The Wandering Hearts – Wish I Could
  3. Sam Fender – Play God

Vinyl Theatre – Pull Your Weight

Afgelopen week was ik een beetje online aan het zoeken naar leuke bands. Eigenlijk doe ik dit elke dag maar niet elke dag is een goede dag maar die dag was een voltreffer. Want ik leerde Vinyl Theatre kennen. Vinyl Theatre is een indie rock band met punk invloeden uit Milwaukee. Voordat ze getekend werden door het grote Fueled By Ramen brachten ze hun singles vooral uit op Soundcloud. Na de Chromatic EP kon Fueled By Ramen niet om hun heen en tekende de band in 2014. Een goede keuze want in 2014 brachten ze hun eerste te gekke plaat uit en mochten ze op tour met Twenty One Pilots. Sinds kort is daar Origami, het 2e album van de band en dit album moet hun naar grote hoogte brengen. Pull Your Weight staat op deze plaat is een indie-rock nummer met een ongelofelijk catchy refrein. Vergelijken doe ik met Twenty One Pilots, die in het soortgelijke traject kwamen. Fijn bandje en fijne muziek.

The Wandering Hearts – Wish I Could

The Wandering Hearts

Dat ik een grote liefde heb voor country en folk muziek is inmiddels niet meer een geheim en dan is het fijn om bands te ontdekken die ook daar onder vallen maar toch het grote publiek zouden kunnen bereiken. The Wandering Hearts is zo´n band. The Wandering Hearts werd ontdekt door het grote Decca Records met 1 demo online. Ja dit zijn van die sprookjes die je als band wilt mee maken. 1 nummer online en hatsee een recorddeal. De band verteld over het oprichten:  The Wandering Hearts say, “Tara and Tim met at a gig and were introduced soon after to AJ and Chess through mutual friends. Something between us all just clicked – we felt we had stumbled onto something special. We started writing together as a band and quickly developed The Wandering Hearts sound: a truthful lyric and lots of harmonies.”
Ze mixen folk met Americana maar behouden toch het Britse karakter in de muziek. Ze worden inmiddels ook vergeleken met Fleetwood Mac, wat geheel logisch is. Wish i Could werd gereleased op 5 mei en het is echt een heerlijk lief country liedje met harmonieën die je hart doen smelten.

Sam Fender – Play God

De pas 21 jarige singer-songwriter Sam Fender is klaar om de grote nieuwe held te worden. Zijn track Play God is een instant indie-rock anthem. Jesus wat een track is dit zeg. Je wilt ernaar luisteren, je wilt erop dansen en wat ik zelf heel erg graag doe op deze track is het heel gemeen meezingen. Voor de spiegel staan en vuil kijken en meezingen. Vocaal kan hij zich meten met Matt Corby & Hozier maar het heeft het sexy geluid van een vroege Catfish And The Bottlemen. Het is een track die je hypnotiseert en enorm explosief. Hij speelde al in het voorprogramma van Ben Howard en gaat de komende tijd grote stappen maken denk ik want dit is een nieuwkomer die we niet snel gaan vergeten.

 

 

 

 

 

 

 

#43 Het-midden-in-de-week-liedje

sturgill_simpson_photo_2016

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag weer een keertje de aandacht voor een album. Er stonden namelijk zoveel liedjes op die mij als liefhebber een gat in de lucht deed springen: Sturgill Simpson met A Sailor´s Guide To Earth.

Sturgill Simpson zijn roots liggen in het diepe zuiden van de USA namelijk in Jackson in de staat Kentucky. Natuurlijk staat dat bekend als een van muzikale staten van de Verenigde Staten. In 2014 nam Sturgill het album High Top Mountain op. Een heel traditioneel countryalbum. De eerste stappen waren gezet in het wereldje. 2 jaar later stapt Sturgill in het bootje met de befaamde countryproducer Dave Cobb. Hiermee neemt hij het album Metamodern Sounds Of Country Music op. In die tijd kwamen er verschillende grote countryartiesten met een plaat uit zoals Chris Stapleson die een Grammy won voor zijn album Traveler. Ook deze plaat was geproduceerd door Cobb maar het album van Sturgill was veel donkerde en dieper dan deze plaat waardoor hij meteen opviel tussen de grote namen. Sturgill neemt een grote stap naar het outlawcountry die een flinke snuif neemt van de psychedelica. Hij wordt gelijk vergeleken met Waylon Jennings. In de countrywereld wordt hij onthaald als een held. De redder van de countrymuziek is dan eindelijk geland op aarde. Maar Sturgill lijkt zich geen ene moer aan te trekken van al deze aandacht en gaat op zijn 3e plaat nog even stapje verder.

Wat Sturgill nu doet is veel moeilijker dan wat hij eerder op zijn 2 albums deed. Op A Sailor´s Guide to Earth beschrijft hij zijn tijd in de marine. Hij zat gestationeerd in Japan en dit album is een brief naar huis. Een brief naar zijn zoontje en zijn vrouw die in het verre Amerika zitten. De plaat is een persoonlijke plaat geworden en een plaat die Sturgill Simpson als singer-songwriter eentje is die op eenzame hoogte staat in het wereldje. A Sailor´s Guide To Earth hopt tussen Country en Soul met een vleugje elektronische invloeden. Maar wat fijn is dit zeg. Wat heel erg opvalt is de uitgebreide instrumentarium die Sturgill gebruikt. De befaamde sessieband The Dap-Kings die we kennen van onder andere Sharon Jones spelen het hele album een grote rol. Hij produceerde het album helemaal zelf en stak het budget wat hij kreeg van Atlantic in alles wat hem beter maakte. Op het nummer Keep Between The Lines hoor je goed waarom de aanwezigheid van The Dap Kings zo belangrijk is. Een stuwende geheel met een hoofdrol voor de blazers. Van soul naar de soppige blues uit Mississippi. Op Sea Stories verteld hij het verhaal van de zee en hoe hij leefde op zee in Japan. Een typische vertellende countrysong. Op het album staat ook een prachtige bewerking van Nirvana´s In Bloom. Zoals we hem kennen als de rauwe grunge song herken je hem niet meer terug. Pedalsteel en de rauwe stem van Sturgill maakt het prachtig. Waar hij ook goed in is zijn de ballades die er op dit album staan. All Around you is een emotioneel lied aan zijn vrouw en het het prachtige Oh Sarah zetten de toon van een fenomenaal album. Het laatste nummer Call to Arms sluit die het album is stijl. Een kneiter van een nummer waar ik persoonlijk door de kamer sta te dansen als die voorbij komt. De blazers doen hun werk uitstekend (let op de sax in het nummer) en Sturgill geeft even een trap tegen de maatschappij die er heerst.

Kortom A Sailor´s Guide To Earth is een plaatje en voor mij een van de beste albums van 2016. Het zet het talent van Sturgill Simpson nog even extra op de kaart en hemzelf op de troon van de huidige countryscene.

 

~ Just Luuk ~