Tag Archives: #joshiaandthebonnevilles

#163 The Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Tors – Empty Hands

Het is bij Tors onmogelijk om ze op een slechte track te betrappen want ook met Empty Hands neemt Tors je weer mee naar een groots refrein, een goede herkenbare tekst die voor iedereen met een gebroken hart doet ontroeren en vooral het talent van de jongens. Ze gingen al mee op tour met o.a Dermot Kennedy maar het is nu wel echt tijd dat Tors zelf in de schijnwerper gaat staan. Ik ben fan van deze jongens. En man man man wat is Empty Hands een verslavende track!

Josiah And The Bonnevilles – Oh No!

Een band die altijd weet te leveren dat is wat Josiah And The Bonnevilles is. Ze maakte een paar jaar geleden een van de mooiste nummers ooit: Back To Tennessee. Een prachtig nummer, als je hem niet kent zoek hem ook even op. In de wat mindere periodes luister ik vaak dat nummer, zo mooi. Na een paar jaar te moeten wachten kwam vrijdag ineens een nieuwe single: Oh No! En ook deze zet de countryfolk traditie door maar toch ook met een heerlijke poppy randje eraan vast. Potentieliedje die zomaar eens kan doorbreken.

Raynes – Lemon Drop

Totaal onbekende band voor mij maar ze maken misschien wel een van de leukste nummers van de afgelopen maanden. Eentje die al dagen in mijn hoofd vast blijft zitten. Zelfs als ik in bed lig, zing ik hem nog mee. En dat is een goed teken. Raynes is een band uit LA en in Lemon Drop wordt het wilde leven beschreven maar dat ze als band beloven er nooit aan toe te geven. Het is een regelrechte oorworm en ik denk dat dat de meeste mensen als ze hem horen hem na de eerste keer heerlijk meezingen.

Waterparks – Easy To Hate

Ik ben gek op deze band. Waterparks is een ouderwetse punkpop band. Hun vorige album heb ik plat gedraaid. Vooral het nummer Royal is geweldig. Maar nu zijn ze terug met een nieuwe plaat en ook deze plaat staat vol met heerlijke liedjes die je vrolijk maken. Eerlijkheid betreft wel dat je er van moet houden. Easy To Hate is net zoals Lemon Drop een oorworm. Ik ben lichtelijk verslaafd aan het album en Easy To Hate is het moment dat er keihard, maar dan ook keihard meegezongen kan worden. Komende februari staan ze in de Melkweg en deze jongen is daar zeker bij!

JP Saxe – If The World Was Ending (ft Julia Michaels)

Dit nummer kwam vanochtend ineens voorbij in mijn YouTube tijdlijn. En na 1x luisteren was ik verliefd. Wat een mooie track is dit. Het is niet spectaculair maar het raakt mij wel. De mooie stem van JP Saxe en daarbij de stem van Julia Michaels die je in een soort rust periode raakt. Prachtige track en eentje die ik jullie niet wou onthouden.

#156 de jukebox van Just Luuk

Im back!

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos.

Noah Kahan – Cynic

Noah Kahan is terug en hoe! Cynic is een van de nieuwe wapenfeitjes van Noah. Alles wat deze man maakt is goud waard. Afgelopen vrijdag kwam zijn album uit en ook dit album is om van te smullen. Hij brak een jaar geleden door met Hurt Somebody en vanaf dit moment is de tocht naar wereldfaam ingezet.

Freya Ridings – Castles

Freya Ridings wordt inmiddels in eigen land op handen gedragen en stiekem een beetje naar voren geschoven als de opvolger van Florence And The Machine. Haar single Lost Without You was een enorme hit. Nu is ze terug met Castles en bewijst ze maar weer dat ze onwijs veel talent heeft. En daarnaast is ze ook nog eens een plaatje om naar te kijken. Prachtig en oprecht!

Chloe Howl – In The Middle (Sad Banger)

Over nog meer power vrouwen gesproken: Chloe Howl. Een paar jaar geleden maakte ze nog hele vrolijke muziek ala Lily Allen maar sinds een jaar is het helemaal omgeslagen naar de electronische bangers. Ik hou ervan. Het hangt een beetje tussen pop en indie in. Het gaat over dat ze onwijs verliefd was op een jongen maar het gevoel van liefde ineens kwijt was. Rete catchy en zit als een oorworm je koppie na het luisteren.

Josiah and The Bonnevilles – Back To Tennessee

Een persoonlijke favoriet en tevens tranentrekker van de afgelopen maanden. Wat een song. Eigenlijk weet ik niks van deze band maar mijn god wat brengt het een emotie en pijn met zich mee. Ik kan er echt uren naar luisteren. Al is het maar om even weg te dromen of even een traan te laten vloeien over de gemis waarover gezongen wordt. Man man wat mooi.