Tag Archives: Just luuk

#111 Easy Sunday

De dagen worden donkerder en kouder. Dus wanneer je met je dekentje bij de kachel zit met een grote kop thee of wanneer je in je bed ligt en je even geen zin hebt om eruit te gaan, pak je Easy Sunday erbij en geniet van de rust van een nummer en laat je meevoeren met de kracht van muziek. Vandaag de aandacht voor Gangs Of Youth.

Ik heb vele bandjes inmiddels langs zien komen en gehoord. Maar vandaag gebeurde er iets wat ik in tijden niet gehoord heb. Een band die mij na een paar nummers geluisterd te hebben echt compleet weggeblazen heeft. In Australie is deze band een van de grootste bands van dit moment en hebben zij voor veel mensen het album van het jaar gemaakt. Daarnaast wonnen ze eigenlijk alles wat je kan winnen. Dit gaat over Gangs Of Youth. De pure passie die ik in deze muziek hoor is onbeschrijfelijk. Echt niet normaal. Het is rauw, emotioneel geladen en het straalt charisma uit. Een van de grootste radiostations van Australie, Triple J heeft de groep omarmt en ik zou van de daken willen schreeuwen dat wij dat ook maar eens moeten gaan doen. Zanger van de band, Dave Le’aupepe schreef de nummers van Gangs Of Youth voor zijn terminaal zieke vrouw en over pogingen van zelfmoord. Tragisch maar tegelijkertijd ook weer mooi vanwege de lagen die het brengt in de muziek van Gangs Of Youth. Heftige themas voor nummers maar dat hoor je ook duidelijk terug in de muziek. Pure passie.

 

 

Advertisements

#110 Dé JUSTLUUKtalenten van 2018

Elk jaar is het weer zover. Begin december maken we de balans op voor het nieuwe jaar. Elk jaar is het weer een traditie van mij om te voorspellen welke artiesten het helemaal gaan maken in 2018. Dit door verschillende blogs af te gaan en mijn oren & ogen maximaal te spreiden en door mijn voorgevoel te laten spreken voor deze artiesten. Vorige jaar waren Bazart & Rag ‘N’ Bone Man de grote winnaars die toch een indrukwekkend jaar achter de rug hebben. Dit jaar ga ik weer een poging doen om in de glazenbol te kijken der muziek. Welke talenten worden er in 2018 de nieuwe Bazart & Rag ‘N’Bone Man? De volgende talenten maken kans:

  1. Sigrid
  2. Tom Walker
  3. Dakota
  4. Sam Fender
  5. Lewis Capaldi
  6. Ella Vos
  7. Jillian Jacqueline
  8. Billy Raffoul
  9. Nathan Ball

1. Sigrid

Sigrid is alles wat we op dit moment nodig hebben. Sigrid is vrolijk, catchy, maakt onwijs lekkere muziek en voor mij heel belangrijk het is niet nep. Een sensatie is het aan het worden. Neem het eerste nummer van haar Don’t Kill My Vibe, gaat over een studiosessie met een control freak van een producer die op haar zenuwen werkte. Sinds dat nummer gaat het onwijs hard met Sigrid en binnen een paar maanden tijd is de naam Sigrid van onbekend naar een van de rijzende sterren binnen het muzieklandschap en niks staat haar in de weg, want daar walst ze overheen. De nieuwe scandipop koningin staat klaar voor je, bring it on!

2.Tom Walker

Een van de spannendste artiesten voor mij in dit lijstje. Ik ben een onwijs fan van deze man. Tom Walker combineert hiphop beats met het klassieke singer-songwriter skills en dat gecombineerd met een geweldige stem. Vooral die stem is echt massive. 2 jaar geleden alweer hadden we Hozier, afgelopen jaar Rag ‘N’ Bone Man en dit jaar mag Tom Walker het stokje overnemen. Indrukwekkend en elk liedje van Tom Walker is spannend om naar te luisteren. Je wordt geprikkeld en het laat je niet los. Live is het trouwens een sensatie dus als die in de buurt staat, ga het zien dames en heren! Komend jaar komt waarschijnlijk zijn debuutplaat uit en dan zullen we dan naam Tom Walker vaak gaan horen vallen.

3.Dakota

Zoals elk jaar moet er een Nederlands talent in en elk jaar is de keuze moeilijk maar dit jaar was het makkelijk. Ik schreef al een paar weken geleden een hele mooie ode aan deze band uit Amsterdam. Dit jaar is de eer aan Dakota. Dromerige, melancholische indiepop dat is wat Dakota is en ik hoop dat ze in 2018 in de eredivisie van het Nederlandse muzieklandschap mogen gaan meespelen want dat verdienen ze. Ik werd weggeblazen tijdens hun aftershow in de AFAS, maar laat jij je ook wegblazen? Ik hoop het!

4.Sam Fender

Afbeeldingsresultaat voor sam fender

Een groot talent klopt aan! De 21 jarige Sam Fender was er al vroeg bij, hij werd ontdekt door de manager van Ben Howard en die nam hem op sleeptouw. Speelde onwijs veel shows als voorprogramma en nu is het tijd om zelf in de spotlight te treden want daar is deze jongen echt rijp voor. Afgelopen jaar bracht die in eigen beheer al een pareltje van een single uit namelijk Play God. Bij de BBC zijn ze fan en Nederland begint ook langzaam te vallen voor dit mannetje. Ik denk dat deze man nog veel meer op de plank heeft liggen en in 2018 gaat die dat laten zien met zijn innemende, gevoelige liedjes die een als botsauto’s tegen het euforische en hartbrekende liggen.

5.Lewis Capaldi

Een van de vele grote talenten die aan de deur kloppen. Voor mij is Lewis Capaldi een hele speciale. Dit zijn van die singer-songwriters die je in je hart sluit door de prachtige nummers die ze maken en achterlaten. Zijn nummers gaan dwars door je heen met een van de meest mooie stemmen die ik in tijden gehoord heb. Een oude ziel in een piepjong hartje. Maar het raakt mij. Elke keer weer. Ik wacht met smart tot hij een keer in Nederland voet aan wal zet. Zijn muziek heeft de potentie om stadions te kunnen vullen en dat iedereen meezingt. Ja dit is een speciale.

6. Ella Vos

Nee ze is niet Nederlands, haar naam doet anders denken maar helaas niet. Ella Vos een een synth pop muzikante met liedjes waar veel mensen jaloers op kunnen zijn. Best wel catchy maar ook heel erg dromerig. Bij Ella Vos haar muziek gaat een hele nieuwe wereld voor je open. Het zijn hele persoonlijke liedjes en ze schrijft ook over persoonlijke dingen wat mensen meegemaakt hebben of zij zelf heeft meegemaakt. Zo gaat prijsnummer White Noise over een depressie. Ze spreekt in haar liedjes de waarheid en dat in een poppieverpak papiertje. Daarnaast weet ze al goed wat ze wil en dat is doorbreken in Europa en ik denk dat het dit jaar wel moet gaan lukken. De persoonlijkheid heeft ze mee.

7. Jillian Jacqueline

Natuurlijk moet er ook dit jaar weer een countrymuzikant erin. Dit jaar is het de eer aan Jillian Jacqueline. Waar de coolkids van de country hangen in Nashville strijd Jillian Jacqueline al een tijdje om haar plekje en dat doet ze met verve. Ze is inmiddels 29 jaar oud, wat jong is voor countrybegrippen. Je hoort duidelijk de passie voor de muziek in haar muziek terug en het is echt heel catchy. Vorige jaar was het Marren Morris die ik in mijn lijstje had, ze is inmiddels een van de rijzende sterren in de USA. Die passie die zij heeft hoor je ook bij Jillian. En ik vind het fijn. Het is een soort country dat je niet vaak hoort, als je zou zeggen dat het niet zo was had je het ook gelooft. Het is puur en ik denk dat veel mensen buiten de country dit ook snel zullen oppakken. Kom maar door, de ster is rijzende en gaat in 2018 nog veel hoger.

8. Billy Raffoul

De pas 22 jarige Raffoul is een onwijs talent. Paar maanden geleden tekende hij een contract bij Interscope Records, een van de grotere platenmaatschappijen die er bestaat. Raffoul is de zoon van Jody Raffoul. Billy heeft een ontzettend rauwe stem, eentje die in het rijtje past van Jeff Buckley & Joe Cocker. Enorm vol soul en je kan goed horen dat hij aardig wat sigaretjes heeft weg gepaft maar het raakt je wel. Zijn nummers zitten vol met diepe teksten. Afgelopen zomer mocht hij openen voor Kings Of Leon in Hyde Park in London en die kant lijkt Raffoul ook op te gaan. Wat een stem.

9. Nathan Ball

Nathan Ball maakt Alternatieve folkmuziek met een zomers maar lekker donker randje. Iets waar ik ontzettend van hou. Mooi soundscapes van een groot talent die bij vlagen aan de gloriedagen van Ben Howard doet denken. Ook de vergelijk met Bon Iver, Daughter en The War On Drugs zijn gauw gemaakt. Regelmatig brengt hij een nieuwe single uit en dan wordt ik gegrepen door zijn sound. Ik zet hoog in voor hem dat 2018 zijn jaar gaat worden. Perfecte muziek voor een festival waar je met je biertje in de hand staat te genieten in het zonnetje.

~ Just Luuk 2017 ~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#108 Het-midden-in-de-week-liedje

Jaa het is weer woensdag! We breken de week lekker doormidden. Dus zit je even in een dipje, kijk je naar buiten met de gedachte oké over 2 dagen heb ik weekend? Zet dan even de muziek iets harder, schenk een goede kop koffie in en laat je wegblazen door de coolste maar toch schattigste meidenband van Nederland: Een ode aan DAKOTA

Vorige week donderdag was ik in de AFAS Live bij London Grammar. Een fantastische band met een fantastische live show. Ik stond echt recht voor de de zangeres van de band: Hannah Reid. Voor de mensen die mij langer kennen dan vandaag weten dat Hannah Reid een van mijn muzikale crushes is. God wat is dat een prachtige vrouw. Maar dat terzijde, het was een mooie avond. Goed voorprogramma, goede show van London Grammar. Sinds een paar jaar in de aftershow ook een dingetje aan het worden in de AFAS. Vele talenten stonden inmiddels al in de aftershow van een groot concert in de AFAS. Die donderdag was het tijd voor Dakota. Ik kende deze band al een tijdje. Ik zag ze voor het eerst een paar jaar geleden tijdens de Popronde 2012 in Amersfoort in een klein koffietentje en toen al was ik een beetje verliefd op de sound van deze dames. In dat jaar werd er ook een EP uitgebracht en speelde ze in vele zalen in Nederland. Na een 4,5 jaar weg geweest te zijn brachten ze een paar maanden geleden Leda uit, totaal nieuwe sound maar eentje met potentie. Warpaint alleen dan met plezier en speelsheid. LEDA verwijst naar de titel van het verhaal van Leda en de Zwaan, dat verhaal gaat over een Leda die vol met schaamte zit. Een van de prijsnummers van deze EP is Icon. Tijdens het optreden in de AFAS pakte Dakota mij volledig in. Dromerige, melancholische indiepop. Daarnaast zag ik dat het plezier eraf straalde en zeker de lachjes tussendoor maakte het mij als iemand in het publiek een stuk aangenamer om naar te kijken. Ook het blijven zeggen dat het Dakota Music was, want anders kreeg je alleen vliegtuigen. Daarnaast heeft Dakota een strakke ritmesessie die helemaal tot zijn recht komt in de muziek dat gespeeld wordt. Een stuwende drumster die perfect op 1 lijn ligt met de bassiste. Daarnaast de hypnotische gitaarklanken en de rauwe stem van de zangeres Lisa die je inpakt als een heerlijk warm kleedje. Als ik een naam mag noemen van een band die in 2018 Nederland gaat inpakken dan mag Dakota zeker niet vergeten worden. Daarom verdienen zij ook een plekje in mijn lijstje voor De Talenten van 2018 (later daar meer over). Hopelijk komt er snel weer nieuwe muziek van deze schattige maar toch coole band uit Amsterdam.

 

 

 

.

#107 Yi-haa! Country Monday

Zoals gezegd heb ik besloten meer te schrijven op Just Luuk. Naast Thank God It’s Friday, Het-midden-in-de-week-liedje, Easy Sunday is het nu tijd voor een liefhebbers post. In de afgelopen jaren wilde ik mij er eigenlijk niet echt aan toegeven dat ik dit leuk vond. Maar soms heb ik van die dagen dat ik Country, waar daar gaat deze rubiek over, echt alleen maar aan heb staan thuis. Heerlijk meezingen met het typische Amerikaanse lied. Natuurlijk heb je hele slechte country maar tussen al de pulp zitten wel pareltjes. En aangezien wij Nederlanders niet echt bekend zijn met dit genre wil ik jullie beetje bij beetje kennis laten maken met de talenten van deze tijd in het Country genre. Daarom vandaag de aandacht voor de Next Big Thing in Country namelijk Luke Combs met Hurricane

Luke Combs is afkomstig uit Nashville. Laat ik even voor de leken uit leggen wat Nashville betekend voor country. Nashville is voor countrymuzikanten het walhalla. Duizenden nummers worden er per dag geschreven, opgenomen en er worden muzikanten ontdekt die de grote stap willen maken naar de eredivisie van de country. Er is een prachtige serie over gemaakt genaamd ”Nashville”, een aanrader. Maargoed Luke Combs was zo’n artiest die graag wou opvallen in de wereld van countrymuziek. Zoals gezegd honderden nummers worden er per dag geschreven en als er dan een nummer doorbreekt uit de Nashville scene is dit groot nieuws. Je maakt het dan als artiest en je carriere kan losbranden. Zo’n nummer was Hurricane. Een midtempo liefdesliedje dat bovenaan de charts staat in Amerika. Een regelrechte hit. Waarom dit zo’n hit is is eigenlijk heel erg simpel. Mensen voelen zich heel erg aangesproken door het onderwerp wat Luke Combs zingt. Het gaat over een jongen die elke keer zijn ex vriendin tegen komt precies op het moment dat hij juist verder wil. Daarnaast is het een perfect geschreven liedje met een onweerstaanbaar refrein die je gemakkelijk meezingt. Maar vooral is het perfecte voorbeeld van een liedje dat de gevoelige snaar raakt van mensen en het leven van een onbekende artiest volledig op zijn kop kan zetten.

Hij schreef Hurricane in November 2014, kort nadat hij was verhuisd naar Nashville, Luke Combs kende niemand in de grote stad. Hij kwam terecht in een schrijfsessie met een aantal andere muzikanten en vertelde het idee voor Hurricane. Een van zijn vrienden kende het verhaal maar al te goed van een ex die ineens weer in zijn leven kwam. Hij vertelde dat het een klap was voor hem. ”Hits like a hurricane” Then you rolled in with your hair in the wind, baby without warning/I was doing alright but just your sight had my heart storming.”). Ik ben enorm verslaafd geraakt aan Hurricane, nu jij nog!

https://open.spotify.com/album/57onDckzj67HE2IP7UCU4G

 

 

 

#99 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Afbeeldingsresultaat voor young in the city annie meaning

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Met vandaag de aandacht voor Young In The City met het dromerige Annie.

Jaaa Young In The City is het side project van Noah Gundersen, die vooral naam maakte met zijn liedje Family. Dit nummer werd gedraaid in eigenlijk alle grote Amerikaanse series. Daarna bracht hij een album uit, wat zijn doorbraak is geweest. Nu houdt hij ervan om wel eens wat uitstapjes te doen naar verschillende zij projecten en Young In The City is dus zo eentje. En wat voor een! Eigenlijk is YITC alles wat je wilt van een singer-songwriter: goede teksten & een voortpompende beat die je voeten niet doet stil staan. Ik moest gelijk een beetje denken aan The War On Drugs toen ik het hoorde. Annie is het perfecte liedje met een heel fris geluid. En laat je vooral pakken op het einde door de magische saxofoon. Oh oh wat fijn. Annie gaat over een meisje die ergens heen vertrekt en de jongen probeert er achteraan te gaan. Zo lees ik de tekst:

Have you seen my baby?
She’s been out there on her own
I’ve been goin’ crazy

Trying to get her on the phone
I got all this money
Under the ground
When I get out Sunday (?)
We can quit this town
And I Call you on my way back home
And I Call you on my way back home

 

 

 

#98 Thank God It’s Friday

Mansionair © Charlie Hardy

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! Met vandaag het woest mooie Mansonair.

Godjetering dit is eventjes een ontdekking. Ik kwam ze toevallig tegen en begon ze te luisteren en ze pakte mij met 1 luister beurt in. Mansoniar is een band uit Sydney bestaande uit Multi-instrumentalisten Jack Froggatt, Lachlan Bostock en Alex Nicholls. Ze maken enorm mysterieuze indie pop. Het zijn bijna schilderijen die ze maken alleen dan met muziek. Soundscapes waar je u tegen zegt met een woest geluid. Je wordt ingepakt en je kan amper stilzitten, iedergeval ik. Hun track Hold Me Down behaalde miljoenen streams op Spotify en bladen en blogs als NME, The Guardian en Stereogun gaven ze lovende kritieken. Verder stonden ze al in het voorprogramma van bands als Florence And The Machine en The Temper Trap. Easier is een groots nummer met een prachtige opbouw en grootse bombast. De dreun van de bass, die elke keer losbarst en de piano die de beat stuwt. Het nummer sluit met het woord Easier maar de echo van het nummer dreunt nog lekker door in mijn hoofd. Tegen jezelf zeggen dat het alles wel makkelijker wordt is dan ook wel de juiste boodschap van dit nummer. Ergens in 2017 komt het langverwachte album uit. Maar mijn god wat is dit een prachtig nummer. Dus laat je leiden door de prachtige tonen van dit nummer.

 

 

 

 

 

 

#96 Thank God It’s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! En vandaag de comeback van The Brahms!

De Utrechtse band is terug! De jongens van The Brahms leerde elkaar kennen op de Herman Brood Academie en scoorde in 2015 al een grote hit met Golden. Vanaf dat moment ging het hard. Ze speelde verschillende festivals plat en mochten door het hele land touren langs alle poppodia die ons kikkerlandje kent. De band kenmerkt zich door de aanstekelijke en vrolijke indiepop/rock en dat hoor je ook goed terug in Sleep, de nieuwste single van deze mannen. Na een hele lange tijd weggeweest te zijn is dit het eerste wapenfeitje van de nieuwe plaat en ik ga zeggen dat Sleep wel eens Golden zou kunnen overtreffen. In een studio een London werd gezocht naar het nieuwe geluid van The Brahms. Ze werden hierin geholpen door Larry Hibbit, de producer van Nothing But Thieves en Sundara Karma. 18 dagen later lag er een album op tafel. Sleep gaat over de druk van presteren die er in de maatschappij heerst en hoe de sociale media kanalen je dwingt om alleen the good sides van jezelf te laten zien. Sleep is een noodkreet, David de zanger van The Brahms zingt ook: You’d better start figuring out your life now. Before it’s much too late.”  Door Sleep zit ik weer op het puntje van mijn stoel om The Brahms weer te gaan volgen, want die nieuwe sound is fucking lekker.