Tag Archives: #justluuk

#164 De Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Duncan Laurence – Love Don’t Hate It

Jaa de grote favoriet van het moment is weer terug met een ongelofelijk sterk nummer. Iedereen kent zijn verhaal en als je dit niet kent heb je onder een steen geleefd de afgelopen maanden. Na heel wat schrijfsessies in LA heeft Duncan de ideale sound gevonden. Het is heel eigen met de typerende stem van Duncan. Echt een groot fan en dat met 2 nummers op zak. Lekker.

Badflower – The Jester

Zoals jullie weten hou ik wel van een potje gitaargeweld en Badflower heeft een van de fijnste en lekkerste gitaarliedjes die in The Jukebox staat. Badflower is een rockband uit LA en maakt steengoede liedjes. Hard, bruut en enorm catchy. The Jester is toch wel een noodbrief voor iedereen die toch maar een beetje hulp nodig heeft. De schreeuw naar iemand is hard nodig. Confronterende gedachtes komen naar boven als ik The Jester luister.

Dan August – A Woman’s Heart

Er is weer een leuk nieuw bandje uit Nederland op gestaan en deze heet Dan August. Op dit moment touren ze door het land met de Popronde en na dat gaan ze op pad met Van Dik Hout. De muziek? Heerlijke folkpop van Nederlandse bodem ala Douwe Bob. A Woman’s heart is een heerlijke track die snel plaats neemt in je koppie. Ik betrapte mij gister dat ik hem heel hard aan meezingen was onder de douche. Nou dan heb je het wel gemaakt hoor.

Hazlett – Suncats

De beste man komt uit Nieuw-Zeeland en maakt ongelofelijk fijne muziek die je heel snel omarmt. Vorige jaar maakte hij een van de meest beluisterde nummers op Spotify voor mij. Maar hij blijft schrijven en mooie nummers maken. Suncats is weer thuiskomen.

#163 The Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos. Met vandaag een extra grote De Jukebox van Just Luuk!

Tors – Empty Hands

Het is bij Tors onmogelijk om ze op een slechte track te betrappen want ook met Empty Hands neemt Tors je weer mee naar een groots refrein, een goede herkenbare tekst die voor iedereen met een gebroken hart doet ontroeren en vooral het talent van de jongens. Ze gingen al mee op tour met o.a Dermot Kennedy maar het is nu wel echt tijd dat Tors zelf in de schijnwerper gaat staan. Ik ben fan van deze jongens. En man man man wat is Empty Hands een verslavende track!

Josiah And The Bonnevilles – Oh No!

Een band die altijd weet te leveren dat is wat Josiah And The Bonnevilles is. Ze maakte een paar jaar geleden een van de mooiste nummers ooit: Back To Tennessee. Een prachtig nummer, als je hem niet kent zoek hem ook even op. In de wat mindere periodes luister ik vaak dat nummer, zo mooi. Na een paar jaar te moeten wachten kwam vrijdag ineens een nieuwe single: Oh No! En ook deze zet de countryfolk traditie door maar toch ook met een heerlijke poppy randje eraan vast. Potentieliedje die zomaar eens kan doorbreken.

Raynes – Lemon Drop

Totaal onbekende band voor mij maar ze maken misschien wel een van de leukste nummers van de afgelopen maanden. Eentje die al dagen in mijn hoofd vast blijft zitten. Zelfs als ik in bed lig, zing ik hem nog mee. En dat is een goed teken. Raynes is een band uit LA en in Lemon Drop wordt het wilde leven beschreven maar dat ze als band beloven er nooit aan toe te geven. Het is een regelrechte oorworm en ik denk dat dat de meeste mensen als ze hem horen hem na de eerste keer heerlijk meezingen.

Waterparks – Easy To Hate

Ik ben gek op deze band. Waterparks is een ouderwetse punkpop band. Hun vorige album heb ik plat gedraaid. Vooral het nummer Royal is geweldig. Maar nu zijn ze terug met een nieuwe plaat en ook deze plaat staat vol met heerlijke liedjes die je vrolijk maken. Eerlijkheid betreft wel dat je er van moet houden. Easy To Hate is net zoals Lemon Drop een oorworm. Ik ben lichtelijk verslaafd aan het album en Easy To Hate is het moment dat er keihard, maar dan ook keihard meegezongen kan worden. Komende februari staan ze in de Melkweg en deze jongen is daar zeker bij!

JP Saxe – If The World Was Ending (ft Julia Michaels)

Dit nummer kwam vanochtend ineens voorbij in mijn YouTube tijdlijn. En na 1x luisteren was ik verliefd. Wat een mooie track is dit. Het is niet spectaculair maar het raakt mij wel. De mooie stem van JP Saxe en daarbij de stem van Julia Michaels die je in een soort rust periode raakt. Prachtige track en eentje die ik jullie niet wou onthouden.

#162 Het-midden-in-de-week-liedje: Broken Bells

Afbeeldingsresultaat voor broken bells good luck

Een paar jaar geleden waren zij een van de leukste samenwerkingen en nog steeds maken ze onwijs fijne muziek. Het was misschien wel een beetje de doorbraak van Danger Mouse als producer die al een succes combi was met Cee Lo Green als Gnarls Barkley (bekend van de monsterhit Crazy). Nu pakte hij de muziek weer op met James Mercer van The Shins.

Een jaar geleden kregen we weer plots iets te horen van Broken Bells. Shelter was een plaat waar je u tegen zegt maar helaas was het valse hoop want we moesten weer wachten op een nieuw nummer. Er ging een jaar overheen en toen was er de nieuwe single Good Luck er. En ook dit is weer een kneiter van een nummer. Wanneer het derde album er komt dat is nog een groot vraagteken maar Broken Bells laat ons watertanden naar meer.

De baslijn zet het nummer in en je wordt meteen in een soort van trance gebracht. Het trekt je mee en je bent meteen onder hypnose van het nummer. De zachte stem van Mercer houd je stiekem een nog beetje op de grond. Wat al op eerder platen opviel is dat Broken Bells enorm goed doordacht is en er zitten onwijs veel ontdekkingen die je na een paar keer luisteren nog steeds ontdekt. Want dat het nummer er als soep in gaat dat is wel echt een feit. Wat een track!

#161 Het-midden-in-de-week-liedje: momokimono – Noorderzon + een kleine ode aan spinvis

Afbeeldingsresultaat voor monokimono

Misschien is het een straf om te zeggen, of eigenlijk ook weer niet maar Nederlandstalige muziek is af en toe zo wonderschoon. Ik had laatst een gesprek bij een optreden over de schoonheid van Nederlandstalige muziek. We waren het er beide mee eens dat zo’n simpel taaltje zoveel mooie woorden had. En dat klopt! En als je dan ook nog eens deze woorden met muziek verpakt dan komt dat regelrecht binnen.

Spinvis is voor mij een enorme held en een van de aanjagers als het gaat om de Nederlandstalige muziek die volgestopt zitten met mooie worden en zinnen met daarnaast een onwijs goede productie. Dat Spinvis een grote inspiratiebron is, dat merken we de laatste paar jaar enorm. Door de invloeden van Spinvis zijn naar mijn mening een Eefje De Visser & Bazart groot geworden en zonder hem niet de kracht van het Nederindie geluid nog even wat verder gestuurd naar een grotere doelgroep. Want Spinvis moet je liggen of niet liggen. De manier waarop Spinvis zijn muziek brengt raakt mij als persoon diep in mijn ziel. Maar goed dit is was even een kleine liefdesbrief naar Spinvis. Nu over naar de orde van de dag en dat is nieuwe muziek.

Monokimono is niet een of andere nieuw sushi restaurant maar de naam van Ben Tanghe. Hij maakt op dit moment gebruik om de Nederindie weer een stukje mooier te maken met heerlijke laiback muziek. In Juli kwam al zijn eerste plaat IJsjes uit, een zomersnummer over ja je raad het al de liefde voor ijsjes. Ik werd er enorm vrolijk van. Zo’n moment dat in je hoofd afspeelt dat je met een ijsje door het weiland huppelt, nou zo voelde IJsjes aan. Toch prikkelde het mij enorm om meer van hem te horen en kijken of er meer in zat dan alleen het zingen over IJsjes. En ja hoor want afgelopen week bracht hij Noorderzon uit.

Het warme geluid van monokimono voelt als een warme jas aan in de herfst. Ook op het Noorderzon brengt hij de gemoedelijkheid over naar de luisteraar. Noorderzon laat mij nog even de zonnestralen voelen die we waarschijnlijk zoveel geen missen in de herfst. De stem van Tanghe neemt je mee op reis met zijn warme en diepe stem. Eigenlijk is Noorderzon gewoon niet te weerstaan, voor de leek klinkt het misschien wat te dromerig maar prik daar doorheen want het is echt wel een heel lekker nummer. En de potentie die monokimono heeft mag eigenlijk wel duidelijk zijn. Erg lekker.

#156 de jukebox van Just Luuk

Im back!

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos.

Noah Kahan – Cynic

Noah Kahan is terug en hoe! Cynic is een van de nieuwe wapenfeitjes van Noah. Alles wat deze man maakt is goud waard. Afgelopen vrijdag kwam zijn album uit en ook dit album is om van te smullen. Hij brak een jaar geleden door met Hurt Somebody en vanaf dit moment is de tocht naar wereldfaam ingezet.

Freya Ridings – Castles

Freya Ridings wordt inmiddels in eigen land op handen gedragen en stiekem een beetje naar voren geschoven als de opvolger van Florence And The Machine. Haar single Lost Without You was een enorme hit. Nu is ze terug met Castles en bewijst ze maar weer dat ze onwijs veel talent heeft. En daarnaast is ze ook nog eens een plaatje om naar te kijken. Prachtig en oprecht!

Chloe Howl – In The Middle (Sad Banger)

Over nog meer power vrouwen gesproken: Chloe Howl. Een paar jaar geleden maakte ze nog hele vrolijke muziek ala Lily Allen maar sinds een jaar is het helemaal omgeslagen naar de electronische bangers. Ik hou ervan. Het hangt een beetje tussen pop en indie in. Het gaat over dat ze onwijs verliefd was op een jongen maar het gevoel van liefde ineens kwijt was. Rete catchy en zit als een oorworm je koppie na het luisteren.

Josiah and The Bonnevilles – Back To Tennessee

Een persoonlijke favoriet en tevens tranentrekker van de afgelopen maanden. Wat een song. Eigenlijk weet ik niks van deze band maar mijn god wat brengt het een emotie en pijn met zich mee. Ik kan er echt uren naar luisteren. Al is het maar om even weg te dromen of even een traan te laten vloeien over de gemis waarover gezongen wordt. Man man wat mooi.

#151 De Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos.

Tones And I – Johnny Run Away

Tones And I is een meisje dat afkomstig is uit het land met al het talent: Australie. Doet alles in eigen beheer en doet het fantastisch. In eigen land verkoopt ze de zalen uit en staat ze op de vele festivals die het land rijk is. Johnny Run Away is erg lekker. Een nummer die ik elke dag wel 3x luister inmiddels. Verslavend lekker.

The Head And The Heart – Missed Connection

Deze steeds meer populaire band heeft een onwijs lekkere nieuwe single uit. Een mixje van Fleet Foxes en Mumford And Sons maar met inmiddels een heel eigen geluid. Missed Connection is weer een indie pareltje. Een hele fijne plaat om onderweg te luisteren op de fiets of in de auto. Het nummer is de voorloper op het vierde album van de band die 17 mei uit gaat komen.

Van Common – This Afternoon

Afgelopen dinsdag werd er in een overvol Cinetol in Amsterdam zijn EP gelanceerd. Van Common is het project van Sebastiaan Ravenhorst en het is een indiepop droompje. This Afternoon staat op de EP Time Is A Dream. Dit nummer doet mij weg dromen. Even lekker voor je uit staren in de trein en langs al je gedachtes gaan. Vind het woord vreselijk maar zeg het toch: On-Nederlands-goed.

Davina Michelle – Skyward

Davina Michelle kennen we natuurlijk allemaal van Duurt Te Lang maar ze is wel meer dan dat. Naast dat ze een geweldige stem heeft, kan ze ook aardig liedjes schrijven. Skyward is de stap na Duurt Te Lang en nu is het tijd om op eigen liedjes te gaan teren. Ben benieuwd of ze het kan. Skyward klinkt iedereen geval goed.

#145 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Alessia Cara, Alec Benjamin

Het gebeurd te weinig dat artiesten doorbreken die je zelf helemaal te gek vind. Soms is het dan wel raak of dan voel je het aankomen dat deze artiesten gaan doorbreken. Je ziet bijvoorbeeld nu een enorme hype om Billie Eilish heen hangen. Het is meisje is een fenomeen in wording. Mijn voelsprieten zeiden dit een tijdje geleden al. En deze voelsprieten begonnen ook aardig te trillen toen ze Alec Benjamin hoorde zingen. Een jongen met een bijzonder stemgeluid en enorm hitpotentie. Ik stel hem aan jullie voor.

Vorige jaar kwam zijn eerste debuutplaat uit en deze bleef een beetje op de vlakte van al het andere muziek geweld maar Alec laat zich niet kennen en bracht vorige week zijn single Let Me Down Slowly nog een keer uit maar nu in een duet met Alessia Cara, die we natuurlijk kennen van vele grote hits. Maar met dit duet kan het wel eens raak zijn. ”The Night is cold in the kingdom/i can feel you fade away”. Hoe mooi geschreven. Deze tekst komt uit het boekje van Alec. De ster voor deze singer-songwriter uit Phoenix is rijzende. Wat niet veel mensen weten is dat Benjamin al heel wat succes heeft gehad, vooral in de USA. Zijn single The Water Fountain heeft al meer dan 5.5 miljoen views op YouTube en op Spotify wordt deze jongen door een grote groep mensen in de gaten gehouden. Een van de dingen die Alec anders maakt dan de rest is dat hij een unieke stem heeft. Zijn stem is als een zijde draadje. Flinterdun maar enorm fijn.

Let Me Down Slow Slowly is een wat je beschrijft als een ouderwets goede popsong. Ouderwets betekent niet dat het saai is. Integendeel. Het is een goed geproduceerde track maar niet een track die te geproduceerd is want je voelt de kracht van Alec en Alessia door je heen vloeien. De typische stem van Alec en Alessia passen perfect bij elkaar. Het is niet de grootste zanger maar dat maakt ook niet verder uit. Je hoort de potentie. En je hoort dat zijn ster rijzende is, dat mag wel duidelijk zijn. Nu hopen dat die voelsprieten mij gelijk geven.