New Music

#76 Het-midden-in-de-week-liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag de aandacht voor: Havelin met Closing Time

Havelin is de muzikale identiteit van de pas 18 jarige singer-songwriter Alex Zaichkowski, geboren in Alberta. Sinds dit jaar heb je het altijd fijne Spotify Discovery, ik was deze lijst op mijn maandag uurtje het aan het luisteren en ik kwam deze muzikant tegen en vooral het liedje is er eentje naar mijn hart. Zijn manier van muziek maken is ontzettend fijn. Een echte folk artiest die echt een verhaal verteld aan ons, de luisteraar. Hij streeft hier dan ook echt naar om een verhaal te vertellen. Geïnspireerd door Tom Waits en Father John Misty. Zijn muziek is simpel, eerlijk en catchy. Closing Time is een oorworm zoals ik dat graag noem, als je dit zou horen op de radio of je favoriete kledingzaak dan zou je het liefste gelijk je telefoon pakken en het op shazam opzoeken om het in je playlist je zetten. “‘Closing Time’ deals with the idea of losing someone and not being ready to let them go,” says Alex Zaichkowski. “It’s a song about the heart-wrenching feeling of watching someone leave and having nothing to convince them to stay. .” Fijn nummer!

 

 

 

 

#72 Thank God it´s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It´s Friday met vandaag het ultieme relaxte Cigarettes After Sex met Each Time You Fall In Love.

Cigarettes After Sex is voor mij een van die bandjes waarbij ik elke keer kan wegdromen als ik het heb aanstaan. Dit zijn op momenten dat je er even doorheen zit of als je na een lange dag thuis komt en je even terugtrekt van alle drukte. Cigarettes After Sex is daarvoor hét medicijn. De Amerikaanse band is op dit moment bezig met een enorme veroveringstocht langs de hele wereld. Aan het einde van vorige jaar was deze band er ineens. De single Nothings Gonna Hurt You Baby werd op Youtube wel meer dan 50 miljoen keer bekeken en het nummer Affection ook meer dan 25 miljoen keer. Vergelijkingen met Beach House & Slowdrive vlogen ons om de oren. De dream pop die Cigarettes After Sex maakt pakte het grote publiek volledig in, waaronder ondergetekende.

Vorige week was daar de nieuwe single namelijk Each Time You Fall In Love en het is het dromerige wat we van Cigarettes After Sex kunnen verwachten. Je zou kunnen zeggen dat het dezelfde lijntjes en maniertjes zijn die hij toepast maar hij slaagt er elke keer weer in om je mee te trekken. Het meest verbazende is de stem van zanger Greg Gonzalez. Een hele eigenzinnige stem maar eentje die pakkend is. Je hoort hoe relaxed hij zingt en hoe fijn dit is. Each Time Yoy Fall I Love staat dan ook al een paar dagen aan in huize Sterk. Zo fijn. Op 9 juni verschijnt het langverwachte album van Cigarettes After Sex en dan gaat het hard waarschijnlijk. Maar geniet nu nog maar even na een lange werkdag.

 

 

 

 

#61 Thank God It´s Friday!

Aangezien het mooie weer zich weer laat zien vond ik het wel tijd om met jullie de meest zomerse, broeierigste en fijnste nummertjes met jullie te delen. En aangezien het vrijdag is jullie een mooie kickstarter geven voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It´s Friday met vandaag de geweldige Rhys Lewis met Living in The City!

Een van de ¨one to watch¨ artiesten van 2017 is de 23 jaar oude Rhys Lewis. De singer-songwriter uit Oxford heeft voor mij al een van de fijnste nummertjes voor deze lente uitgebracht. Onlangs werd hij getekend door het grote Decca Records wat voor hem grote deuren zal openen. Rhys is een singer-songwriter met een old school twist. Hij combineert soul met een ruwe stem. Inspiratie haalt die uit Al Green, Marvin Gaye en James Taylor. Niet de minste mensen. Living In The City gaat over zoals de titel al doet vermoeden over het leven in een stad en het goede en slechte wat de stad met zich meebrengt. Van het succes die je kan krijgen tot aan het eenzaam voelen in een enorme stad. Ik denk dat het nummer het gevoel van een student in Nederland wel kan beschrijven. Rhys zegt zelf over het nummer:  “It takes so much energy to live in a city,” legt Rhys uit. “It’s expensive, relentless, busy, lonely at times, and tiring. But at the same time, it’s exciting and unpredictable, spontaneous, full of opportunities and over-populated with interesting people. And the more you give, the more you get back.”

Ik denk dat Living In The City een enorme hit kan worden in Nederland en als het album uit komt in de zomer van 2017 dat het ontploft. Laten we het hopen!

 

 

 

 

 

 

 

#51 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag waar alles mogelijk is. Of je bent zaterdag lekker uit geweest en hebt een leuk feestje gehad en je denkt dat je vandaag helemaal niks meer kan vanwege de hoeveelheid drankjes of je hebt een zondag waar je lekker aan de studie bent. Wat is er dan fijner dan wat muzikale omlijsting? Vandaag de aandacht voor:

  1. MisterWives – Machine
  2. Matt Maeson – Cringe
  3. Warhola – Jewels

1. MisterWives – Machine

misterwives-press-image-photo-credit-mary-ellen-matthews

De MisterWives zijn terug! En ze komen met een enorm sterk nummer terug. Mijn god wat een track. De New York indie pop band maakt een enorm sterk nummer over dat je moet vieren wie je bent en op moet kunnen staan voor de rechten die je hebt als mens. Misschien een kleine sneer naar Trump? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat de frontvrouw van de band dit nummer naar een hoger niveau draagt. Het nummer heeft een prachtige opbouw. In de coupletten sta je bijna te dansen bij elke noot die ze zingt door het reggae achtige in het nummer. In het refrein barst alles los met blazers en de tekst geeft je kracht en zet je wel even aan het nadenken. Het is niet verschrikkelijk diep maar het heeft wel een bepaalde empowerment. Laat je niet meetrekken in de machine die de maatschappij heet. Ze zingt dan ook:
Not here to lose, not here for you to choose
How we should be
‘Cause we’re not part of your
machine
Ik ben enorm fan van het nummer en het zit al een paar dagen mega vast in mijn hoofdje.

 

2. Matt Maeson – Cringe

mattmaesonpromo

Er werd mij een suggestie gedaan of ik deze man even wou luisteren omdat ik erg hou van Rag ‘N’ Bone Man (JONGENS WAT EEN ALBUM). In het verlengde van hem ligt Matt Maeson. Een singer-songwriter met een hele rauwe stem. Ik hou ervan. Matt Maeson zit op dit moment op het zelfde label als Marina And The Diamonds en Tove Lo dus dat moet en artiest zijn met potentie. Cringe is een popliedje maar wel eentje met een enorm hoog catchyness gehalte. De sound die hij heeft komt van zijn ouders, 2 muzikanten die veel speelde in christelijke heavy metal bands. Rondreizend langs heel Amerika en ook wel wat gevangenissen gezien te hebben ontwikkelde Matt zich als muzikant. En dat is te horen op Cringe. Wat een track & wat een stem. Ergens in 2017 zal zijn debuut EP verschijnen en ik denk dat hij daarmee wel wat zieltjes zal gaan winnen.

 

3. Warhola – Jewels

1539491

Dat er op dit moment veel goede muziek uit België komt dat is een zekerheidje. Veel talenten uit Belgie maken dan ook de stap om naar Nederland te stappen en proeven aan de roem die zich meebrengt hier in Nederland. Het grootste voorbeeld daarvan is natuurlijk Bazart. Een van de grootste bands op dit moment in Belgie. Alles wat zij aanraken veranderd in goud. Toch proberen verschillende bandleden van deze band ook andere dingen en een van deze muzikale projecten heet Warhola. Het is het geestenkind van Oliver Symons. Een van de grootste muzikale talenten van de lage landen. Hij maakt elektronische muziek op een enorm melancholische manier. In 2016 kwam al zijn EP Aura uit en dit bracht hem grote roem in België. Ondertussen verkoopt hij de AB (grootte van de Paradiso) met grootste gemak uit. Jewels is bijna een dancetrack geworden maar wel op de manier die Oliver Symons fijn vind. Catchy en melancholisch.

 

 

 

 

 

 

#50 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag waar alles mogelijk is. Of je bent zaterdag lekker uit geweest en hebt een leuk feestje gehad en je denkt dat je vandaag helemaal niks meer kan vanwege de hoeveelheid drankjes of je hebt een zondag waar je lekker aan de studie bent. Wat is er dan fijner dan wat muzikale omlijsting? In deze 50ste blog aandacht voor:

  1. Coasts – Hearts Start Beating
  2. WILD – Hold Us Together
  3. Charlie Straw – St.Ives

1. Coasts – Heart Start Beating

2470

Ik leerde Coasts een paar jaar geleden kennen toen een meisje op een festival tegen mij zei dat ik dit echt moest checken want dit zou ik geweldig vinden. Ik keek haar aan en dacht oké als jij het zegt dan zal ik je wel op je mooie blauwe ogen geloven. En blij dat ik dat maar gedaan heb. Coasts was een echte ontdekking. Coasts maakt enorme strakke poppy rock liedjes. Je zou ze zo in een arena willen zetten want ik denk dat ze dat makkelijk plat kunnen spelen. De band leerde elkaar kennen in Bristol en ze vormde al vrij snel een eenheid. In 2016 kwam het debuutalbum van Coasts uit en bracht ze onder andere naar Pinkpop en kreeg het nummer Modern Love aardig wat airplay in de UK en ook in ons koude kikkerlandje op 3FM. Nu zijn ze terug met een kneiter van een nummer, namelijk Heart Starts Beating. Het nummer spookt al een paar dagen door mijn hoofd want het is echt zo enorm fijn. De sound is een beetje veranderd maar het is nog epischer geworden dan het eigenlijk al was. Zo fijn.

 

2.WILD – Hold Us Together

wild-band-promos-fd-studio-press-photographer-dtla-07-double-exposure

Ik zou even een confession maken tegenover jullie. Als ik een nummer voor het eerst hoort dan gaat mijn brein enorm ratelen. Voor mij is het horen van een nummer voor de eerste keer altijd zoals je een film of serie voor de eerste keer ziet. Wanneer het klaar is wil je eigenlijk weer opnieuw. Soort bingewatching. WILD is zo´n band waarbij ik dat heb. Het is een band die zulke fijne indiepop en om te spreken in film termen: er een soundtrack voor je dag en avond van maken. Heerlijke gitaarrifjes, melodieën waar je zwijmelend bij neervalt en het lieve zachte stemgeluid van zangeres Kristina Antuna. Om WILD verslavend te noemen dat is slechts een understatement. Het is catchy, en wanneer dat punt komt wanneer je het irritant gaat vinden, dan zet je het toch nog een keertje op. Dit drietal uit LA kunnen dat. Na de EP uit 2016 kwam afgelopen vrijdag Hold Us Together uit. Een liefdesliedje waar je u tegen zegt. Na 2x luisteren kun je het al meezingen en zoals alle andere liedjes van WILD werkt dit nummer ook enorm verslavend.

 

3.Charlie Straw – St.Ives

cs-presshot_1-570x370

Elke vrijdag zit ik altijd even een paar uurtjes achter mijn laptopje en zoek ik het internet af naar de fijnste nummers voor jullie en toen ik op youtube aan het verder klikken was kwam ik ineens terecht bij Charlie Straw. Hij heeft zijn basis liggen in de UK ergens tussen Leeds en London en treed daar veel op. In de clip van St. Ives zie je ook dat hij veel aan het reizen en spelen is. Maar de buzz rondom dit nummer is abnormaal. Het nummer zweeft door de ruimte en laat je meedeinen. Om te zweven heeft de Brit niet veel nodig. Een gitaartje en hemzelf. Het is allemaal heel kalm en bijna netjes, zo erg dat je het voorzichtig wilt benaderen. Toch aan het einde van het nummer gaat het los. Het is niet heel erg nieuw meer wat Charlie Straw doet maar het is wel goed. En dat is fijn om te horen! Een beetje zoals Bears Den ook heeft.

#47 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag waar alles mogelijk is. Of je bent zaterdag lekker uit geweest en hebt een leuk feestje gehad en je denkt dat je vandaag helemaal niks meer kan vanwege de hoeveelheid drankjes of je hebt een zondag waar je lekker aan de studie bent. Wat is er dan fijner dan wat muzikale omlijsting? Vandaag aandacht voor:

  1. Rag ´n´ Bone Man – Skin
  2. Lewis Watson – Deep The Water

1.Rag ´N´ Bone Man – Skin

rag-n-bone-man

Als je natuurlijk al een monster van een nummer op zak hebt zoals Rag ´N´ Bone Man dan kun je niks anders dan afwachten of de volgende single ook zo´n grote jongen gaat worden. Ik denk dat hij met Skin weer een enorme kanshebber in handen heeft. Met Human scoorde hij overal op de wereld een hit en mensen konden niet meer om hem heen. Hij werd 2e in de fameuze Sound of 2017 lijst en won een Britsh Coice Award, een van de belangrijkste prijzen in de UK. Human betekende zijn doorbraak en nu wachten mensen met smart op zijn debuutplaat. Maar eerst hebben we dus Skin. Een prachtige track die zich opbouwt naar een climax, elke keer weer en elke keer pakt het je vast. Het is ruig, gevoelig en vooral een steengoede track. Het is flauw om te zeggen maar het kruipt letterlijk onder je huid en laat het niet meer los.

2.Lewis Watson – Deep The Water

Lewis-Watson-1920x1080.jpg

Op zijn 16e verjaardag kreeg hij een gitaar voor zijn verjaardag en vanaf dat moment was die onafscheidelijk met deze gitaar. Twee jaar later begon hij een kanaal op youtube en kreeg ontzettend veel volgers. Mensen zagen in hem Ed Sheeran. In 2014 kwam zijn debuutplaat uit genaamd The Morning. Op 3 maart komt er dan ook zijn tweede plaat namelijk, hoe verrassend Midnight. Afgelopen zomer zag ik Lewis Watson op The Brave en ik was om. Ik had veel van hem gehoord en gezien maar had hem nog nooit live kunnen zien. Dit was dus de uitgelezen kans om hem een keer te zien. Het was prachtig. In zijn eentje op het podium stond die omdat hij zijn muzikanten niet kon betalen en dat die druk bezig was met Midnight. Na Little Light is er nu dus Deep The Water. Een hele fijne plaat met een groots geluid. Op dit moment tourt Lewis door het land met 7 Layers Sessions van Dotan en komt hij in April naar Paradiso. Ik ben er zeker bij!

 

 

#44 Het-midden-in-de-week-liedje

london_grammar_lbuc_396

Jaa het is eindelijk dan zover! Mijn eerste blog in 2017! Woehoee! Iedereen uiteraard een gelukkig nieuwjaar en dat het een prachtig muzikaal jaar mag gaan worden. Goede voornemens voor dit jaar is om het allemaal weer naar een hoger plan te tillen en daar heb ik mijn lezers natuurlijk voor nodig! Dus ben heel blij dat jullie er zijn. Daar ben ik heel dankbaar voor! Dankjewel daarvoor.
Om het jaar goed in te luiden heb ik een van de fijnste en een van mijn favoriete artiesten gekozen die na een hele lange tijd weer iets uitgebracht hebben op 1 januari 2017 namelijk London Grammar.

Tsja London Grammar dat is natuurlijk een van de mooiste en meest invloedrijkste bands van de afgelopen tijd. Menig band zijn beïnvloed door deze band. Voor de mensen die de naam London Grammar voor het eerst horen zal ik even een uitleg geven. London Grammar is een band uit London en ze bestaan uit 3 jonge mensen. Zangeres en blikvanger van de band Hannah Reid, Dominic Major en Dan Rothman. Ze scoorde een enorme hit met Strong & Hey New en hun album If You Wait was een regelrechte hit. Zelf ben ik gevallen voor de sound van de band. Een band die garant staat voor dromerige electropop liedjes. Prachtig als je het mij vraagt. Daarnaast is er ook een lichte crush op Hannah Reid om heel eerlijk te bekennen. Als je haar ziet dan snap je wel waarom. Toch heb ik London Grammar nog nooit live kunnen meemaken. Vanwege het vele touren begon Hannah Reid last te krijgen van haar stem. Fingers crossed dat het nu wel kan. Want er is nieuw werk!

Na een periode van 4 jaar is London Grammar dan eindelijk terug! En hoe. Haal de zakdoekjes maar vast tevoorschijn en zet een goed kopje thee met een dekentje over je heen want dit nummer is echt een tranentrekker. In de goede zin welteverstaan. Het is weer een pareltje. Het nummer heeft 2 versies: de radio versie die plat gedraaid zal gaan worden denk ik maar ook een a capella versie waar je 2 minuten lang alleen Hannah Reid hoort en ziet en na die 2 minuten komen er violen en een hele band bij. Kippenvel momentjes gegarandeerd.

Het is goed om te zeggen maar welcome back London Grammar

London Grammar – Rooting For You (A Capalla versie)

#43 Het-midden-in-de-week-liedje

sturgill_simpson_photo_2016

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag weer een keertje de aandacht voor een album. Er stonden namelijk zoveel liedjes op die mij als liefhebber een gat in de lucht deed springen: Sturgill Simpson met A Sailor´s Guide To Earth.

Sturgill Simpson zijn roots liggen in het diepe zuiden van de USA namelijk in Jackson in de staat Kentucky. Natuurlijk staat dat bekend als een van muzikale staten van de Verenigde Staten. In 2014 nam Sturgill het album High Top Mountain op. Een heel traditioneel countryalbum. De eerste stappen waren gezet in het wereldje. 2 jaar later stapt Sturgill in het bootje met de befaamde countryproducer Dave Cobb. Hiermee neemt hij het album Metamodern Sounds Of Country Music op. In die tijd kwamen er verschillende grote countryartiesten met een plaat uit zoals Chris Stapleson die een Grammy won voor zijn album Traveler. Ook deze plaat was geproduceerd door Cobb maar het album van Sturgill was veel donkerde en dieper dan deze plaat waardoor hij meteen opviel tussen de grote namen. Sturgill neemt een grote stap naar het outlawcountry die een flinke snuif neemt van de psychedelica. Hij wordt gelijk vergeleken met Waylon Jennings. In de countrywereld wordt hij onthaald als een held. De redder van de countrymuziek is dan eindelijk geland op aarde. Maar Sturgill lijkt zich geen ene moer aan te trekken van al deze aandacht en gaat op zijn 3e plaat nog even stapje verder.

Wat Sturgill nu doet is veel moeilijker dan wat hij eerder op zijn 2 albums deed. Op A Sailor´s Guide to Earth beschrijft hij zijn tijd in de marine. Hij zat gestationeerd in Japan en dit album is een brief naar huis. Een brief naar zijn zoontje en zijn vrouw die in het verre Amerika zitten. De plaat is een persoonlijke plaat geworden en een plaat die Sturgill Simpson als singer-songwriter eentje is die op eenzame hoogte staat in het wereldje. A Sailor´s Guide To Earth hopt tussen Country en Soul met een vleugje elektronische invloeden. Maar wat fijn is dit zeg. Wat heel erg opvalt is de uitgebreide instrumentarium die Sturgill gebruikt. De befaamde sessieband The Dap-Kings die we kennen van onder andere Sharon Jones spelen het hele album een grote rol. Hij produceerde het album helemaal zelf en stak het budget wat hij kreeg van Atlantic in alles wat hem beter maakte. Op het nummer Keep Between The Lines hoor je goed waarom de aanwezigheid van The Dap Kings zo belangrijk is. Een stuwende geheel met een hoofdrol voor de blazers. Van soul naar de soppige blues uit Mississippi. Op Sea Stories verteld hij het verhaal van de zee en hoe hij leefde op zee in Japan. Een typische vertellende countrysong. Op het album staat ook een prachtige bewerking van Nirvana´s In Bloom. Zoals we hem kennen als de rauwe grunge song herken je hem niet meer terug. Pedalsteel en de rauwe stem van Sturgill maakt het prachtig. Waar hij ook goed in is zijn de ballades die er op dit album staan. All Around you is een emotioneel lied aan zijn vrouw en het het prachtige Oh Sarah zetten de toon van een fenomenaal album. Het laatste nummer Call to Arms sluit die het album is stijl. Een kneiter van een nummer waar ik persoonlijk door de kamer sta te dansen als die voorbij komt. De blazers doen hun werk uitstekend (let op de sax in het nummer) en Sturgill geeft even een trap tegen de maatschappij die er heerst.

Kortom A Sailor´s Guide To Earth is een plaatje en voor mij een van de beste albums van 2016. Het zet het talent van Sturgill Simpson nog even extra op de kaart en hemzelf op de troon van de huidige countryscene.

 

~ Just Luuk ~

 

 

 

 

 

#37 My favorite new music

Jaa het is weer zondag! Een dag waar alles mogelijk is. Of je bent zaterdag lekker uit geweest en hebt een leuk feestje gehad en je denkt dat je vandaag helemaal niks meer kan vanwege de hoeveelheid drankjes of je hebt een zondag waar je lekker aan de studie bent. Wat is er dan fijner dan wat muzikale omlijsting? Vandaag aandacht voor:

  1. Joseph J. Jones – Whisper To A Hurricane
  2. Banfi – Happy When You Go
  3. Vallis Alps – Fading

1.Joseph J. Jones – Whisper To A Hurricane

joseph_j_jones_sept16

Al een tijdje ben ik fan van een label dat gevestigd zit in de UK. Namelijk Communion Records. Het is opgericht door een van de leden van Mumford And Sons & Bear´s Den. Ik ontvang dan ook elke week netjes de nieuwsbrief. De artiesten die bij dit label zitten staan ook vaak in mijn lijstje van favoriete muziek. Vorige week las ik dan ook de nieuwsbrief en hierin werd de EP van Joseph J. Jones aangekondigd. Ik luisteren en ik was om. Wat een stem heeft deze man. Een hele zware diepe stem met ook nog eens prachtige muziek. Je hoort de invloeden van artiesten als Johnny Cash, Hurts en nog andere maar vooral Joseph J. Jones zelf. Hij groeide op met zijn opa die een jazzgitarist was bij de BBC en had een vader die bokser was. Een vechtertje met de goede hoop om te slagen. En met een nummer als dit komt die er wel. Erg fijn.

Youtubelinkje: Joseph J. Jones – Whisper To A Hurricane

2.Banfi – Happy When You Go

banfi_communion_site_2000x684

En weer zo´n pareltje van Communion Records. Ooit begonnen als een singer-songwriter maar uiteindelijk overstag gegaan naar een toch hele fijne manier van pop. Happy When You Go is zoals ik het altijd noem een flinke oorworm. Een liedje die wordt gedragen door het fijne geluid van de zanger en met een pingelgitaartje eronder is het echt heel erg fijn. Onder aanvoering van o.a de producer van Two Door Cinema Club, Honne en de Kaiser Chiefs komt er in 2016/2017 de debuutplaat. Banfi wordt live ook wel vergeleken met de energie die The Police ooit overbracht. Ik vind je dat je Banfi ook wel kan vergelijken met Alt J, en als je weet hoe dat is afgelopen dan is de reis van Banfi nog een grote.

Youtubelinkje: Banfi – Happy When You Go

3.Vallis Alps – Fading

vallisalpshappy

Afgelopen jaren is deze band uitgegroeid tot een van de fijnste ontdekkingen uit Australie. Met hun single Young braken ze internationaal door en gingen ze naar alle hoeken van de wereld om hun wonderschone muziek te laten horen. Ook in Nederland had de band succes met een uitverkochte show in Bitterzoet. Nu zijn ze terug met weer een pareltje. Namelijk Fading. Met de vocalen wordt je in een andere sfeer gebracht en de productie is heel erg fijn. Het gat dat London Grammar heeft achtergelaten kan nu eventjes opgevuld worden door Vallis Alps. In een interview met Triple J zeiden ze: We want ‘Fading’ to make people happy; to be an escape from the negativity that surrounds us and a reminder of the beauty that is always present – but sometimes hidden.” Ik kan mij daar helemaal in vinden. Op een zondag zoals deze wil je niks anders dan even kunnen wegdromen en genieten van wat je hebt.

Youtubelinkje: Vallis Alps – Fading

 

 

 

 

 

 

#36 My favorite new music

Jaa het is weer zondag! Sinterklaas is inmiddels een week in het land en we zijn steeds meer aan het wennen aan het koude herfstweer. November is wel een supermaand qua liedjes die uitgebracht worden en de albums van de grote sterren vliegen je om de oren. Gelukkig komen er ook pareltjes uit die je hart stelen. Vandaag aandacht voor:

  1. Matthew And The Atlas – Elijah (Acoustic version)
  2. Lewis Watson – Little Light
  3. Mona – In The Middle

1.Matthew And The Atlas – Elijah(Acoustic version)

matthew-and-the-atlas-e1457512294717

Vorige week zaterdag ging ik naar het concert van Bears Den in de Melkweg en het was een geweldig concert van Bears Den. Wat hou ik van die band! Maar wat het affiche nog even een mooie wending gaf was dat Matthew And The Atlas als voorprogramma stond. Matthew And The Atlas is het kindje van Matthew Hegraty. Een klein stil mannetje die heel beleefd en wat schuchter is maar wat een stem heeft deze man. Een stem die met wishkey en sigaretten is gemaakt maar zo mooi. De teksten die hij schrijft trek je al gauw op jezelf en de emoties die met zich meebrengen. Temple is een album dat in April is uitgebracht maar hij brengt de nummers nu op een pure manier opnieuw uit. Elijah brengt je in vervoering en het laat je meevoeren met de doorleefde stem van Hegraty. Prachtig.

Youtubelinkje: Matthew and the atlas-Elijah

2.Lewis Watson – Little Light

6069922

Afgelopen zomer was ik op The Brave, een heel klein festival in Amsterdam West. Op dat festival staan de wat minder bekendere singer-songwriters en folkybandjes. Ik hou er enorm van! Tijdens dit festival beklom ook Lewis Watson het podium. Hij speelde een goede set en het mooie was dat die geen geld had om zijn band mee te nemen. En het grappige is dat hij nu terug is met een sound waar je u tegen zegt. Zoals vele singer-songwriters begon Lewis met een youtube kanaal. Dit leverde hem enorm veel fans op en deze fans blijven hem ook erg volgen. Afgelopen week werd Little Light gedropt en man wat een nummer is dit zeg. Invloeden van Ben Howard, Ed Sheeran en Bon Iver vliegen je om de oren en hij zet een hele dromerige sfeer neer met een catchy refrein. Lewis is back.

Youtubelinkje: Lewis Watson – Little Light

3.Mona – In The Middle

324_mona_general1_colin-lane

Mona is een band die afkomstig is uit het hart van de countrymuziek namelijk Nashville. De band is vernoemd naar de frontman Nick Brown. Een klein mannetje maar met een strot waar je u tegen zegt. De energie van de band is enorm fijn en je hoort dat terug In The Middle. Rauw, charismatisch maar alles vol passie. Inmiddels lijken ze de ¨voorprogramma¨ status een beetje te verliezen want dat hebben ze veel gedaan o.a van Kings Of Leon. Het is enorm fijn om je even te laten gaan in de muziek van Mona.

Youtubelinkje: Mona – In The Middle

~ Just Luuk ~