Tag Archives: New Zealand

#90 Thank God It’s Friday

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! Met vandaag Every Day Is A Weekend van Alex Lahey

Een van fijnste jams van deze zomer staat voor mij op de naam van Alex Lahey. Ze schrijft ontzettend gevatte liedjes over het dagelijkse leven van iedere meid van begin twintig. Hedendaagse dingen maar wel op een manier waar je u tegen zegt. De vergelijking naar Courtney Barnett zijn heel snel te maken want die doet het ook op deze manier maar Barnett haalt het meer uit de hoek van garagerock en 90’s rock zo kiest Lahey ervoor om het te houden op pop maar met een mix van punk, synthpop en shoegaze. Deze manier van liedjes maken vind ik echt heel fijn. Het ligt ontzettend goed in het gehoor en ik kan echt niet wachten op de debuutplaat van Lahey, I Love You Like A Brother genaamd.  Officieel studeerde ze sax op de universiteit van Melbourne maar door haar manier van leven en het ontdekken van nieuwe dingen werd die sax als snel in een hoekje gegooid en werd de gitaar opgepakt. Maar goed dat ze dat deed want anders hadden we niet deze Alex leren kennen. Zoals ze al zingt Every Day Is A Weekend, met deze quote komen we het leven wel door.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

#89 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

nathan-ball-press-shot-0.jpeg

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag de aandacht voor Nathan Ball met Waste Of Time

Vandaag geven we even de aandacht aan een van mijn favoriete liedjes van dit moment namelijk die van Nathan Ball. Een paar maanden geleden kwam ik voor het eerst in aanraking met de muziek van Nathan. Cold Hands was een van de fijnste liedjes die toen uitkwam en ik schreef er al over in My Favorite New Music. Een singer-songwriter met een hele eigentijdse manier van liedjes maken maar wel volgens de oude manier van liedjes schrijven. Die combi is goud voor mij want zijn liedjes zijn groots geschreven en voelen ook groots aan. Nu is het tijd om verder te gaan en dat doet hij met Waste Of Time. Een paar jaar geleden zocht Nathan Ball heel erg naar zijn manier van muziek maken en met een tripje naar de bergen vond hij deze focus van schrijven en dat merk je heel erg in zijn muziek. Sinds die trip is de ster rijzende van deze jonge singer-songwriter. Live speelt hij de sterren van de hemel en met nieuw materiaal houdt hij ons in spanning voor een debuutplaat. Waste Of Time is een erg persoonlijke plaat geworden, iets wat hij nog niet eerder deed. Hij zegt in een interview: “I don’t go for an obvious story or make my songs directly about my experiences” he mused recently. “I like to nod to the things I’ve been through but leave space for people to adapt each narrative to their own lives and experiences.” Waste Of Time is weer een mijlpaaltje van Nathan Ball


 

 

 

 

 

 

 

#87 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag de aandacht voor Emily Warren en Hurt By You

Je bent het nummer aan het luisteren en denk dan hé die stem ken ik. Een hele fijne stem die ik ook al hoorde tijdens een track van The Chainsmokers? Ja zeker is dat mogelijk. Dit is de stem van Emily Warren, een 24 jarige singer-songwriter. Haar meeste werk heeft ze uit gebracht met The Chainsmokers. Op het album van deze populaire groep doet ze mee met verschillende nummers. Naast Paris zingt ze ook mee op Dont let me down. Maar nu is ze klaar voor een eigen carriere als zangeres en bracht ze een paar maanden geleden haar eigen single uit onder de naam Hurt By You. Het is een piano gestuurd liedje over een meisje die verliefd is op een jongen maar zoveel moeite voor hem doet dat het zeer doet.  “In that moment in-between I love and f–kin’ hate you/ I’m not sure, not sure/ But that isn’t stopping me/ So come sweep me off my feet,” Zingt Warren. Nu hoor ik je denken jaja weer een nummer over liefdesverdriet maar het is wel een verdomd lekker liedje. Hopelijk kan ze zich een beetje overeind houden zonder The Chainsmokers want dat verdiend deze Warren wel.

 

 

 

 

 

#81 Thank God It´s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God Its Friday! Met vandaag Hollow Coves met The Woods

Hollow Coves is een indiefolk groep uit het altijd fijne muziekland Australie. Met de muziek van Hollow Coves brengen ze de passie voor reizen en het zien van andere delen in de wereld samen met prachtige muziek. Hollow Coves is een project van Ryan Henderson en Matt Carins. Het doet een beetje denken aan Angus & Julia Stone & Ben Howard. Ze gooien de authentieke folksound door een blender met akoestische melodieën en harmonieën. Met deze muziek kwamen ze al in de top van The Hype Machine. The Woods is een ongelofelijk fijn liedje met een refrein die echt dagenlang in je koppie gaat zitten.

 

 

 

#79 Thank God Its Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God Its Friday! Met vandaag de langverwachte terugkeer van George Ezra!

3 jaar lang hebben we moeten wachten voor een nieuwe George Ezra. Na zijn debuutalbum Wanted On Voyage werd het even stil rondom Ezra. Geheel logisch natuurlijk aangezien hij met Budapest de hele wereld aan het veroveren was. Speelde overal en Budapest en het album werden een enorme hit voor deze jonge Brit. Maar eindelijk kwam gister het verlossende woord: later in 2017 komt er een nieuw album en als voorloper op het album werd gister Don´t Matter Now uitgebracht! EN mijn god wat is dat een fijn liedje.

Dont Matter now is een feel goed folk liedje zoals we dat gewend zijn van George Ezra. Hij gaat door in de lijn die hij had ingezet met Wanted On Voyage en Budapest. Als je dat in je hoofd heb dan weetje in welke lijn Ezra zit met het nieuwe liedje. Dit is echt een liedje voor een zomerse dag waar je eventjes een rondje gaat maken door de stad maar terwijl je aan het rondlopen bent ben je aan het mee neuriën. Ik wordt er onwijs vrolijk van. George Ezra vraagt in het nummer om nieuwe dingen te proberen in het leven. Hij zingt: “Sometimes you need to be alone/ Shut the door, unplug the phone / Speak in a language they don’t know”. Met een vrolijk gitaarlijntje en de zomerse blazers in het refrein brengt hij met gemak een enorme grimas op mijn gezicht. Na 1 luisterbeurt heb je het nummer steen vast in je kop zitten. Meneer Ezra heeft voor mij het ideale zomernummertje gemaakt en daar ben ik fucking blij mee.

 

 

 

 

#78 My Favorite New Music

Na een hectische periode ben ik weer terug! Want ja het is weer zondag dus dat betekent nieuwe muziek! Met vandaag de aandacht voor deze pareltjes:

  1. The Aces – Touch
  2. Joseph and Maia – Pouring Rain
  3. Alma – Chasing Highs

The Aces – Touch

The Aces Debut New Track 'Touch'

Jaa eindelijk is daar weer nieuwe muziek van The Aces. Vorige jaar waren ze daar ineens met het aanstekelijke Stuck. Dat nummer heb ik min of meer grijs gedraaid. Ik was niet de enige want ze werden door meerdere mensen opgepikt en gebombardeerd tot een chart smash hit van 2017. Nou ze zijn dan ook terug met Touch. The Aces zijn 4 meiden uit Utah. Het mooiste is dat ze zusjes zijn. Maar wel 4 hele knappe zusjes, godsamme. Met dank aan de familie van de zusjes kwamen ze al op vroege leeftijd in aanraking met Earth, Wind, & Fire, Michael Jackson door de ouders en de oudere broer bracht wat punk en rock met The Misfits & Hendrix. Deze mix hoor je duidelijk terug in de muziek van de zusjes. Want het is ontzettend aanstekelijk met een mix van pop en rock. Touch is weer een nummertje die makkelijk op elke afspeellijst kan van iemand die aan het roadtrippen is door Europa of misschien ver buiten de EU. Op 23 juni komt dan ook de langverwachte EP uit in eigen beheer. Daarnaast werken ze aan een debuutplaat, iets waar ik erg naar uit kijk en tegen die tijd hier dan ook uitgebreid ga bespreken. Maar nu eerst genieten van Touch.

Joseph and Maia – Pouring Rain

Joseph & Maia - locatie: De Roode Bioscoop

Ik ben een al een tijdje fan van dit duo uit Nieuw Zeeland en elke keer als zij iets uitbrengen gaan er bij mij de alarmbellen af. Joseph & Maia maken hele charmante liedjes geïnspireerd door Ryan Adams en The Staves. In 2015 brachten zij al een debuutalbum uit dat vol staat met folkpop. Sindsdien zijn deze 2 rasmuzikanten eigenlijk altijd onderweg geweest. Ik zag ze voor het eerst op Festival The Brave en ze pakte mij echt volledig in. Nu zijn ze bezig met een tweede plaat en daar is Pouring Rain een voorloper van. Het doet mij een beetje denken aan het laatste album van Bears Den, en dat is zeker een goed teken want het is ongelofelijk fijn. Invloeden van de jaren 80 komen ook weer voorbij. Pouring Rain is een fijn liedje voor de eerste zomerdagen.

 

Alma – Chasing Highs

We hebben er weer eentje uit Scandinavië. Mijn god wat komt daar tegenwoordig goede muziek vandaan. Alma is de ster van dit moment in Finland. Ze deed mee aan Idols en strandde daar in de halve finale. Maar na Idols begon alles te rollen. Ze tekende een platencontract en haar eerste nummer Karma werd een enorme hit. Chasing Highs is het nieuwe werk en het gaat naar mijn mening een enorme zomerhit worden. Annie Mac van BBC Radio 1 is fan, Elton John is fan en zo won ze ook nog eens 2 EMMA Awards (zegmaar de 3FM awards bij ons). Alma´s ster is rijzende en dat mag niet onopgemerkt blijven.  De single heeft een enorme catchy hook, tropical beat en die geweldige stem van Alma. Chasing Highs is rauw en ik hou daar wel van. Het refrein zit al dagen in mijn hoofd vast.  Let op mijn woorden, dit gaat een enorme hit worden en dat zal Alma nog groter maken dan ze al is in haar eigen land.

 

 

 

 

 

 

 

#77 Thank God It´s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It´s Friday. Met vandaag de aandacht voor Sigrid – Don’t Kill My Vibe.

Jaja vandaag is het echt een kneitertje van een hit. Ik ben niet gauw onder de indruk van een pop artiest. Dan heeft het nummer wel echt iets nodig waardoor ik denk ja dit is het. Nou vandaag heb ik dat dus. Godjetering wat is dit goed zeg. Scandinavië heeft er weer een eentje, zo´n pareltje waar je gelijk enthousiast van wordt. De pas 20 jarige Sigrid dropte haar debuut single Don’t Kill My Vibe  en het is een stukje popmuziek wat goed in elkaar zit en het laat de songwriting skills zien van dit jonge meisje. Toen ze nog op de middelbare school zat had ze al veel succes lokaal. Op de nationale radio van Noorwegen is ze al een enorme hit en het wordt tijd dat ze gaat doorbreken internationaal. Over Don’t Kill My Vibe zegt Sigrid:  it may be a message to your cat, telling her that she’s not the master of the universe. Or maybe it’s just a really long DM saying you’re SO done with someone.” Sigrid komt uit een klein plaatsje in Noorwegen genaamd Ålesund, aan de west kust van Noorwegen.

Het nummer begint vrij rustig met een lief intro van het nummer met een piano. Daarna komt de fantastische stem van Sigrid erbij. Als Sigrid de titel van het nummer uit spuwt weet je dat het een goed nummer is. Het is aanstekelijk en enorm catchy. Sigrid dreigt een nieuwe alternatieve popqueen te gaan worden en ik zal vooraan staan om dit aan te kondigen. Een talent om in het oog te houden, want let op mijn woorden: Dit wordt er eentje.