Tag Archives: #newmusic

#157 het-midden-in-de-week-liedje

Gerelateerde afbeelding

Aah wat is het toch heerlijk om weer terug te zijn en wat is het heerlijk om weer nieuwe muziek te delen met jullie. Want mijn god er komen veel tracks uit waar je spontaan van begint te watertanden. Sinds een paar jaar hou ik ook goed onze buren in de gaten. En nee dan heb ik het niet over Duitsland maar over onze vrienden met dat zachte taaltje namelijk: België. Vorige zomer stond ik nog te dansen op Rock Werchter en België bevalt mij wel. Ook de muziekscene in België is enorm in ontwikkeling en er komen af en toe toch leuke bands doorgesijpeld. Natuurlijk Bazart maar ook afgelopen jaar SONS. Nu is het tijd voor de volgende band die de grens over mag steken: Pavlove.

Pavlove is afkomstig uit het altijd mooie Gent. Ze maken naar eigen zeggen psychedelische indierock maar vooral met een onwijze poppy ondertoon die een glimlach achterlaat op je gezicht. Door de speelse vocals en de opzwepende ritmes wordt je er spontaan blij van. Pavlove is ook eigenlijk een broer & zus band. De half Iraanse broer en zus Fabian en Reina dragen de kar van de band. Al op jonge leeftijd werden zij geïnspireerd door de 60’s muziek uit Iran. Dit hoor je ook wel goed terug in de muziek.

Maar het gaat Pavlove voor de wind. Na succesvolle singles als Anything But Cupido en Kiera hebben ze in België al een goede fanbase weten op te bouwen. Dus de stijgende lijn is er en nu doorpakken. In November komt er een nieuwe EP. Hier zal de huidige single: Cheapskate niet op te vinden zijn. Gloedjenieuw en dansbaar.

Cheapskate is een heerlijk indiepop nummer. Het is dansbaar en catchy. En dat gitaarlijntje mag ingelijst worden. Zo lekker. Ik werd op slag verliefd op Cheapskate. Het doet mij een beetje denken aan Kate Nash of Lily Allen. Indiepop die de zon laat schijnen, ook al is het een grauwe dag. Creatief is de band zeker als je kijkt naar de geweldige clip. In November horen vast meer van deze talentvolle band en voor nu moeten we het doen met Cheapskate.

Advertisements

#156 de jukebox van Just Luuk

Im back!

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos.

Noah Kahan – Cynic

Noah Kahan is terug en hoe! Cynic is een van de nieuwe wapenfeitjes van Noah. Alles wat deze man maakt is goud waard. Afgelopen vrijdag kwam zijn album uit en ook dit album is om van te smullen. Hij brak een jaar geleden door met Hurt Somebody en vanaf dit moment is de tocht naar wereldfaam ingezet.

Freya Ridings – Castles

Freya Ridings wordt inmiddels in eigen land op handen gedragen en stiekem een beetje naar voren geschoven als de opvolger van Florence And The Machine. Haar single Lost Without You was een enorme hit. Nu is ze terug met Castles en bewijst ze maar weer dat ze onwijs veel talent heeft. En daarnaast is ze ook nog eens een plaatje om naar te kijken. Prachtig en oprecht!

Chloe Howl – In The Middle (Sad Banger)

Over nog meer power vrouwen gesproken: Chloe Howl. Een paar jaar geleden maakte ze nog hele vrolijke muziek ala Lily Allen maar sinds een jaar is het helemaal omgeslagen naar de electronische bangers. Ik hou ervan. Het hangt een beetje tussen pop en indie in. Het gaat over dat ze onwijs verliefd was op een jongen maar het gevoel van liefde ineens kwijt was. Rete catchy en zit als een oorworm je koppie na het luisteren.

Josiah and The Bonnevilles – Back To Tennessee

Een persoonlijke favoriet en tevens tranentrekker van de afgelopen maanden. Wat een song. Eigenlijk weet ik niks van deze band maar mijn god wat brengt het een emotie en pijn met zich mee. Ik kan er echt uren naar luisteren. Al is het maar om even weg te dromen of even een traan te laten vloeien over de gemis waarover gezongen wordt. Man man wat mooi.

#151 De Jukebox van Just Luuk

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos.

Tones And I – Johnny Run Away

Tones And I is een meisje dat afkomstig is uit het land met al het talent: Australie. Doet alles in eigen beheer en doet het fantastisch. In eigen land verkoopt ze de zalen uit en staat ze op de vele festivals die het land rijk is. Johnny Run Away is erg lekker. Een nummer die ik elke dag wel 3x luister inmiddels. Verslavend lekker.

The Head And The Heart – Missed Connection

Deze steeds meer populaire band heeft een onwijs lekkere nieuwe single uit. Een mixje van Fleet Foxes en Mumford And Sons maar met inmiddels een heel eigen geluid. Missed Connection is weer een indie pareltje. Een hele fijne plaat om onderweg te luisteren op de fiets of in de auto. Het nummer is de voorloper op het vierde album van de band die 17 mei uit gaat komen.

Van Common – This Afternoon

Afgelopen dinsdag werd er in een overvol Cinetol in Amsterdam zijn EP gelanceerd. Van Common is het project van Sebastiaan Ravenhorst en het is een indiepop droompje. This Afternoon staat op de EP Time Is A Dream. Dit nummer doet mij weg dromen. Even lekker voor je uit staren in de trein en langs al je gedachtes gaan. Vind het woord vreselijk maar zeg het toch: On-Nederlands-goed.

Davina Michelle – Skyward

Davina Michelle kennen we natuurlijk allemaal van Duurt Te Lang maar ze is wel meer dan dat. Naast dat ze een geweldige stem heeft, kan ze ook aardig liedjes schrijven. Skyward is de stap na Duurt Te Lang en nu is het tijd om op eigen liedjes te gaan teren. Ben benieuwd of ze het kan. Skyward klinkt iedereen geval goed.

#145 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Alessia Cara, Alec Benjamin

Het gebeurd te weinig dat artiesten doorbreken die je zelf helemaal te gek vind. Soms is het dan wel raak of dan voel je het aankomen dat deze artiesten gaan doorbreken. Je ziet bijvoorbeeld nu een enorme hype om Billie Eilish heen hangen. Het is meisje is een fenomeen in wording. Mijn voelsprieten zeiden dit een tijdje geleden al. En deze voelsprieten begonnen ook aardig te trillen toen ze Alec Benjamin hoorde zingen. Een jongen met een bijzonder stemgeluid en enorm hitpotentie. Ik stel hem aan jullie voor.

Vorige jaar kwam zijn eerste debuutplaat uit en deze bleef een beetje op de vlakte van al het andere muziek geweld maar Alec laat zich niet kennen en bracht vorige week zijn single Let Me Down Slowly nog een keer uit maar nu in een duet met Alessia Cara, die we natuurlijk kennen van vele grote hits. Maar met dit duet kan het wel eens raak zijn. ”The Night is cold in the kingdom/i can feel you fade away”. Hoe mooi geschreven. Deze tekst komt uit het boekje van Alec. De ster voor deze singer-songwriter uit Phoenix is rijzende. Wat niet veel mensen weten is dat Benjamin al heel wat succes heeft gehad, vooral in de USA. Zijn single The Water Fountain heeft al meer dan 5.5 miljoen views op YouTube en op Spotify wordt deze jongen door een grote groep mensen in de gaten gehouden. Een van de dingen die Alec anders maakt dan de rest is dat hij een unieke stem heeft. Zijn stem is als een zijde draadje. Flinterdun maar enorm fijn.

Let Me Down Slow Slowly is een wat je beschrijft als een ouderwets goede popsong. Ouderwets betekent niet dat het saai is. Integendeel. Het is een goed geproduceerde track maar niet een track die te geproduceerd is want je voelt de kracht van Alec en Alessia door je heen vloeien. De typische stem van Alec en Alessia passen perfect bij elkaar. Het is niet de grootste zanger maar dat maakt ook niet verder uit. Je hoort de potentie. En je hoort dat zijn ster rijzende is, dat mag wel duidelijk zijn. Nu hopen dat die voelsprieten mij gelijk geven.