Tag Archives: #noahkahan

#156 de jukebox van Just Luuk

Im back!

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Elke vrijdag of zaterdag zal ik daarom een paar nummers droppen uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn of nummers uit de oude doos.

Noah Kahan – Cynic

Noah Kahan is terug en hoe! Cynic is een van de nieuwe wapenfeitjes van Noah. Alles wat deze man maakt is goud waard. Afgelopen vrijdag kwam zijn album uit en ook dit album is om van te smullen. Hij brak een jaar geleden door met Hurt Somebody en vanaf dit moment is de tocht naar wereldfaam ingezet.

Freya Ridings – Castles

Freya Ridings wordt inmiddels in eigen land op handen gedragen en stiekem een beetje naar voren geschoven als de opvolger van Florence And The Machine. Haar single Lost Without You was een enorme hit. Nu is ze terug met Castles en bewijst ze maar weer dat ze onwijs veel talent heeft. En daarnaast is ze ook nog eens een plaatje om naar te kijken. Prachtig en oprecht!

Chloe Howl – In The Middle (Sad Banger)

Over nog meer power vrouwen gesproken: Chloe Howl. Een paar jaar geleden maakte ze nog hele vrolijke muziek ala Lily Allen maar sinds een jaar is het helemaal omgeslagen naar de electronische bangers. Ik hou ervan. Het hangt een beetje tussen pop en indie in. Het gaat over dat ze onwijs verliefd was op een jongen maar het gevoel van liefde ineens kwijt was. Rete catchy en zit als een oorworm je koppie na het luisteren.

Josiah and The Bonnevilles – Back To Tennessee

Een persoonlijke favoriet en tevens tranentrekker van de afgelopen maanden. Wat een song. Eigenlijk weet ik niks van deze band maar mijn god wat brengt het een emotie en pijn met zich mee. Ik kan er echt uren naar luisteren. Al is het maar om even weg te dromen of even een traan te laten vloeien over de gemis waarover gezongen wordt. Man man wat mooi.

#149 De Jukebox van Just luuk

Na een weekje vakantie ben ik er weer :). Even het hoofd leeg maken in Lissabon.

De Jukebox van Just Luuk. Al jaren heb ik een afspeellijst die Luuk’s Jukebox heet. De lekkerste nummers van dit moment worden er in gegooid maar ook oude nummers die ik eens weer terug vind. Mijn meest afgespeelde lijst en daarom stiekem ook mijn schatkistje. Speciaal vandaag omdat ik op vakantie ben geweest een paar nummers uit Luuk’s Jukebox die op repeat staan. Nieuwe nummers die uitgekomen zijn.

Noah Kahan – Mess

Een van mijn favoriete singer-songwriters van dit moment dropt de ene single na de ander. Maar Mess is echt een lijflied geworden. In Lissabon stond die op repeat. Een oorwormpje in de dop. Noah Kahan flikt het weer.

Chet Faker/Nick Murphy – Sanity

Een paar jaar geleden was daar ineens Chet Faker. De man met een gouden strot en een enorm slim neusje voor goede liedjes. Bracht Talk Is Cheap uit en je kon niet meer om hem heen. Vorig jaar bracht hij onder zijn eigen naam Nick Murphy een album uit en ook die was weer fijn. Vandaag kwam Sanity uit. Een swingend plaatje mijn god. Laat de lente maar komen! Ik ga hier heel goed op.

Sons Of The East – Silver Lining

Het folktrio uit Australie is enorm populair. Afgelopen tour verkochten ze de ene zaal na de ander uit en speelde ze alsof hun leven ervan af hing. En dat in combinatie met geweldige folk muziek. Folk hoe folk moet zijn. Silver Lining is wederom weer een prachtig liedje waar ik echt geen genoeg van kan krijgen.

Duncan Laurence – Arcade

Onze afzending naar het songfestival heeft eigenlijk een verrassend goed liedje. Een mix tussen Coldplay en *ugh* Dotan. Een erg mooie stem en het liedje zit uitzonderlijk goed in elkaar. Hoe vaker ik luister, hoe beter die begint te vallen. Erg Lekker. Douze points.

#147 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Afbeeldingsresultaat voor quinn xcii

De zonnestralen laten zich voor het eerst in een lange tijd weer eens goed zien. Het is onwijs lekker buiten en het zonnetje doet goed zijn werk. De winterdip die iedereen wel gehad heeft wordt langzamerhand verjaagd door het lekkere weer. Ook de welbekende winterdip die ik gehad heb is inmiddels aan het verdwijnen. Het is dan ook weer tijd op zielige winterliedjes en de liedjes waar de deken nog net iets meer over je heen trekt opzij te zetten. Oke, ik moet toegeven dat ik het nog wel blijf luisteren en in zekere mate nog wel door naar jullie stuur want jullie weten inmiddels wel dat ik een sucker ben voor dat soort nummers. Ook vandaag. Maak kennis met Quinn XCII.

Quinn XCII is een zekere zin een rare vogel. Hij propt pop, hiphop, elektronische muziek en soul in een geheel eigen jasje. En dat doet hij met verve. Met zijn liedjes raakt hij de gevoelige snaar van menig mens en mensen kunnen zich makkelijk relativeren aan de ervaringen van Quinn. De liedjes gaan dan ook voor het grootste deel over mislukte relaties en liefdesverdriet. Maar dan wel op een vrolijke manier met zijn zonnige producties en liedjes waar de zon spontaan gaat schijnen. Quinn komt officieel uit Detroit en de artiesten naam verwijst naar zijn geboortejaar namelijk 1992. In de Verenigde Staten is Quinn XCII al best een grote jongen en vaste waarden op de grote festivals daar zoals Lollapalooza en Coachella. Zijn debuutalbum werd in de USA dan ook goed ontvangen en scoorde een enorme hit met het nummer Straightjacket. Met dit album reisde hij rond in de USA en het was ook zijn regelrechte doorbraak.

Vorige week bracht hij zijn 2e plaat uit genaamd From Michigan With Love. Een enorme fijne plaat waar hij laat horen dat hij de juiste formule in handen heeft. De mix van de verschillende stijlen maken het enorm aangenaam om naar te luisteren. Natuurlijk weer een hoop liedjes over gebroken harten en liefjes die vertrokken zijn. Kortom gezegd het leven van een gemiddelde millennial op dit moment. Op de plaat staat het heerlijke U & Us. Dit nummer staat al meer dan een week op repeat. Het gaat over iemand met een gebroken hart. Misschien is het wat cliché maar ik vind het heerlijk. De akoestische gitaar, de wanhoop om het liefje terug te krijgen en de violen op de achtergrond. Een beter nummer dan dit krijg je niet om je liefdesverdriet mee te verdrinken. Origineel is het niet maar het is wel lekker en rete verslavend. Een plekje op Lowlands zie ik eigenlijk wel zitten. De perfecte artiest om de India te openen.