Portugal

#87 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag de aandacht voor Emily Warren en Hurt By You

Je bent het nummer aan het luisteren en denk dan hé die stem ken ik. Een hele fijne stem die ik ook al hoorde tijdens een track van The Chainsmokers? Ja zeker is dat mogelijk. Dit is de stem van Emily Warren, een 24 jarige singer-songwriter. Haar meeste werk heeft ze uit gebracht met The Chainsmokers. Op het album van deze populaire groep doet ze mee met verschillende nummers. Naast Paris zingt ze ook mee op Dont let me down. Maar nu is ze klaar voor een eigen carriere als zangeres en bracht ze een paar maanden geleden haar eigen single uit onder de naam Hurt By You. Het is een piano gestuurd liedje over een meisje die verliefd is op een jongen maar zoveel moeite voor hem doet dat het zeer doet.  “In that moment in-between I love and f–kin’ hate you/ I’m not sure, not sure/ But that isn’t stopping me/ So come sweep me off my feet,” Zingt Warren. Nu hoor ik je denken jaja weer een nummer over liefdesverdriet maar het is wel een verdomd lekker liedje. Hopelijk kan ze zich een beetje overeind houden zonder The Chainsmokers want dat verdiend deze Warren wel.

 

 

 

 

 

Advertisements

#84 Het-midden-in-de-week-liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag de aandacht voor Stonefox met Talk Me Home.

Deze fantastische band is afkomstig uit Melbourne, australie. Een van de eerste keren dat ik naar Stonefox luisterde was ik zo onder de indruk. Mijn eerste aanraking met Stonefox was All I Want. Een prachtige single die tevens ook de doorbraak was voor Stonefox in Australie. Met een druk op de knop werden ze vergeleken met The XX en Daughter, liefhebbers voor mellow pop konden hun hart op halen bij Stonefox. De band bestaat uit 2 dames en 1 heer en ze brachten al een EP uit genaamd Surface. Deze EP kreeg de volle aandacht op Spotify met 3,5 miljoen plays. Dat is niet niks. In 2017 stapte ze de studio in met Jean-paul Fung een gewaardeerde producer en met de steun van verschillende blogs begonnen te schrijven aan een album. Take Me Home is een prachtige single, de zachtheid van de track is onweerstaanbaar. De percussie in het nummer vormen de hartslag van het nummer. Deze hartslag is gelijk de betekenis van het nummer wat gaat over de obstakels die je moet nemen om een relatie staande te houden. Jenna Russo, zangers van Stonefox zegt hierover: …it’s about wanting to hold on even though you can feel it slipping from your reach”. De tekst beschrijft goed hoe een complex een relatie kan zijn. Take Me Home is zo´n nummer die je dagen op repeat kan zetten maar er dan toch niet moe van word.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#81 Thank God It´s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God Its Friday! Met vandaag Hollow Coves met The Woods

Hollow Coves is een indiefolk groep uit het altijd fijne muziekland Australie. Met de muziek van Hollow Coves brengen ze de passie voor reizen en het zien van andere delen in de wereld samen met prachtige muziek. Hollow Coves is een project van Ryan Henderson en Matt Carins. Het doet een beetje denken aan Angus & Julia Stone & Ben Howard. Ze gooien de authentieke folksound door een blender met akoestische melodieën en harmonieën. Met deze muziek kwamen ze al in de top van The Hype Machine. The Woods is een ongelofelijk fijn liedje met een refrein die echt dagenlang in je koppie gaat zitten.

 

 

 

#70 Het-midden-in-de-week-liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag de aandacht voor Juke Ross met Colour Me.

Soms hoor je een nummer dat je enorm overneemt en je voor een tijdje niet meer loslaat. Je slaat strak achterover over hoe mooi de muziek is en hoe mooi het nummer is. Dat is toch de kracht van muziek vind ik en maakt het een van de puurste vormen van de kunstvorm. Ik waarschuw je vast want wat ik nu aan je ga voorstellen is dat gevoel.
Maak kennis met Juke Ross, een 22 jarige muzikant uit Guyana. Nu hoor ik je denken waar? Ja ik moest ook even zoeken maar het blijkt een landje te zijn in Zuid Amerika. Maar wat Juke Ross zo bijzonder maakt is zijn wonderschone Colour Me.
Het liedje opzich is heel erg simpel, voor het grootste deel van het liedje is het Ross, zijn gitaar, een klein beetje piano en percussie maar wel zo goed in balans dat het nummer zoveel kracht mee geeft. Het simpele is juist wat Ross zo goed maakt. Uit zijn stem verteld een liefdes verhaal en je hoort de emotie door zijn stem heen, prachtig. Hij verteld erover: “It’s a love song. It’s also about heartbreak, but more than that it’s about the lasting impression someone made and how they brought me life.”Het is een nummer dat zijn pijlen richt op het hart van de luisteraar en Ross laat duidelijk zijn sporen achter bij iedere luisteraar. Ik ben fan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#51 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag waar alles mogelijk is. Of je bent zaterdag lekker uit geweest en hebt een leuk feestje gehad en je denkt dat je vandaag helemaal niks meer kan vanwege de hoeveelheid drankjes of je hebt een zondag waar je lekker aan de studie bent. Wat is er dan fijner dan wat muzikale omlijsting? Vandaag de aandacht voor:

  1. MisterWives – Machine
  2. Matt Maeson – Cringe
  3. Warhola – Jewels

1. MisterWives – Machine

misterwives-press-image-photo-credit-mary-ellen-matthews

De MisterWives zijn terug! En ze komen met een enorm sterk nummer terug. Mijn god wat een track. De New York indie pop band maakt een enorm sterk nummer over dat je moet vieren wie je bent en op moet kunnen staan voor de rechten die je hebt als mens. Misschien een kleine sneer naar Trump? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat de frontvrouw van de band dit nummer naar een hoger niveau draagt. Het nummer heeft een prachtige opbouw. In de coupletten sta je bijna te dansen bij elke noot die ze zingt door het reggae achtige in het nummer. In het refrein barst alles los met blazers en de tekst geeft je kracht en zet je wel even aan het nadenken. Het is niet verschrikkelijk diep maar het heeft wel een bepaalde empowerment. Laat je niet meetrekken in de machine die de maatschappij heet. Ze zingt dan ook:
Not here to lose, not here for you to choose
How we should be
‘Cause we’re not part of your
machine
Ik ben enorm fan van het nummer en het zit al een paar dagen mega vast in mijn hoofdje.

 

2. Matt Maeson – Cringe

mattmaesonpromo

Er werd mij een suggestie gedaan of ik deze man even wou luisteren omdat ik erg hou van Rag ‘N’ Bone Man (JONGENS WAT EEN ALBUM). In het verlengde van hem ligt Matt Maeson. Een singer-songwriter met een hele rauwe stem. Ik hou ervan. Matt Maeson zit op dit moment op het zelfde label als Marina And The Diamonds en Tove Lo dus dat moet en artiest zijn met potentie. Cringe is een popliedje maar wel eentje met een enorm hoog catchyness gehalte. De sound die hij heeft komt van zijn ouders, 2 muzikanten die veel speelde in christelijke heavy metal bands. Rondreizend langs heel Amerika en ook wel wat gevangenissen gezien te hebben ontwikkelde Matt zich als muzikant. En dat is te horen op Cringe. Wat een track & wat een stem. Ergens in 2017 zal zijn debuut EP verschijnen en ik denk dat hij daarmee wel wat zieltjes zal gaan winnen.

 

3. Warhola – Jewels

1539491

Dat er op dit moment veel goede muziek uit België komt dat is een zekerheidje. Veel talenten uit Belgie maken dan ook de stap om naar Nederland te stappen en proeven aan de roem die zich meebrengt hier in Nederland. Het grootste voorbeeld daarvan is natuurlijk Bazart. Een van de grootste bands op dit moment in Belgie. Alles wat zij aanraken veranderd in goud. Toch proberen verschillende bandleden van deze band ook andere dingen en een van deze muzikale projecten heet Warhola. Het is het geestenkind van Oliver Symons. Een van de grootste muzikale talenten van de lage landen. Hij maakt elektronische muziek op een enorm melancholische manier. In 2016 kwam al zijn EP Aura uit en dit bracht hem grote roem in België. Ondertussen verkoopt hij de AB (grootte van de Paradiso) met grootste gemak uit. Jewels is bijna een dancetrack geworden maar wel op de manier die Oliver Symons fijn vind. Catchy en melancholisch.

 

 

 

 

 

 

#35 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Sinterklaas is weer in het land, de temperatuur is weer aan het dalen naar winterse temperaturen. De mutsen, sjaals, handschoenen worden langzaam weer uit de kast getoverd. Omdat de dagen langer en langer worden en de dagen dat je eerder een dagje in bed wilt liggen verleidelijker. Daarom heb ik weer een selectie gemaakt van de fijnste nieuwe liedjes van dit moment. Met vandaag de aandacht voor:

  1. Vacay – The Other Side
  2. Wildes – Bare
  3. We Bless, This Mess – Darling

1. Vacay – The Other Side

vacay

Vacay is het solo project van een jonge singer-songwriter uit Canada. Vacay gaat officieel door het leven als Levi Randall. Omdat het in andere bands niet lukte om door te breken dacht die laten we het over een andere boeg gooien en het op deze manier proberen. En met succes want The Other Side is een erg fijn nummer. The Other Side is een power liedje met een herkenbare falsetto in het refrein. In het liedje graaft hij diep in gebroken relaties en het bouwt zich mooi op. Het mooie aan het nummer is het zogeheten clap and stomp op de achtergrond. Op dit moment legt hij de laatste hand aan zijn EP.

Youtubelinkje: Vacay – The Other Side

2.Wildes – Bare

zw7x0sjl

Om te beginnen met een constatering die mij afgelopen week ineens te binnen schoot. Waar is London Grammar gebleven? De band die een paar jaar geleden de harten stal van verschillende muziekfans over de hele wereld en ook die van mij. Vooral de zang en looks van Hannah Reed (zucht). Ook was dit een begin van een tijdperk van bandjes die intens geïnspireerd zijn door London Grammar. Zo ook Wildes. Het is het solo project van Ella Walker zoals de zangeres in het echt heet. De naam Wildes komt van haar moeder af die haar muzikaal gevormd heeft, een leuk feitje. Ze groeide namelijk op met de muziek van Nick Cave, Fleetwood Mac en Joni Mitchell. Als muzikant realiseerde ze al snel dat de tekst van een nummer een belangrijk goed is. Dit hoor je ook zeker terug op Bare. Het is een soort mix van Daughter en het eerder genoemde London Grammar. Bare is dan ook de debuutsingle van deze dame en dit doet mijn heimwee naar London Grammar wel een beetje stillen.

Youtubelinkje: Wildes – Bare

3.We Bless, This Mess – Darling

nelson-graf-reis-we-bless-this-mess-ode-a-vida-em-forma-de-musica-1Ik ben al een tijdje fan van deze man. We Bless, This Mess is het soloproject van Nelson Graf Reis. Je zou denken dat hij uit een land als de USA zou komen maar dat is niet helemaal waar. Hij komt uit het zonnige Porto in Portugal. Als je naar hem luistert dan hoor je de invloeden die hij heeft opgedaan uit de punk muziek. Fans van hem zijn onder andere Frank Turner en je hoort daar ook invloeden van terug in zijn muziek. Over de muziek van We Bless, This Mess hangt een soort van positiviteit. En dat is maar al te fijn in de donkere dagen die eraan zitten te komen. Darling is een liedje waar je een glimlach op je gezicht van krijgt. Waar je spontaan op verliefd wordt. Zoals hij zelf zegt: We ademen, we leven en dat is een groot geschenk. Amen.

Youtubelinkje: We Bless, This Mess – Darling

~ Just Luuk ~