Tag Archives: Rag ´N´ Bone Man

#110 Dé JUSTLUUKtalenten van 2018

Elk jaar is het weer zover. Begin december maken we de balans op voor het nieuwe jaar. Elk jaar is het weer een traditie van mij om te voorspellen welke artiesten het helemaal gaan maken in 2018. Dit door verschillende blogs af te gaan en mijn oren & ogen maximaal te spreiden en door mijn voorgevoel te laten spreken voor deze artiesten. Vorige jaar waren Bazart & Rag ‘N’ Bone Man de grote winnaars die toch een indrukwekkend jaar achter de rug hebben. Dit jaar ga ik weer een poging doen om in de glazenbol te kijken der muziek. Welke talenten worden er in 2018 de nieuwe Bazart & Rag ‘N’Bone Man? De volgende talenten maken kans:

  1. Sigrid
  2. Tom Walker
  3. Dakota
  4. Sam Fender
  5. Lewis Capaldi
  6. Ella Vos
  7. Jillian Jacqueline
  8. Billy Raffoul
  9. Nathan Ball

1. Sigrid

Sigrid is alles wat we op dit moment nodig hebben. Sigrid is vrolijk, catchy, maakt onwijs lekkere muziek en voor mij heel belangrijk het is niet nep. Een sensatie is het aan het worden. Neem het eerste nummer van haar Don’t Kill My Vibe, gaat over een studiosessie met een control freak van een producer die op haar zenuwen werkte. Sinds dat nummer gaat het onwijs hard met Sigrid en binnen een paar maanden tijd is de naam Sigrid van onbekend naar een van de rijzende sterren binnen het muzieklandschap en niks staat haar in de weg, want daar walst ze overheen. De nieuwe scandipop koningin staat klaar voor je, bring it on!

2.Tom Walker

Een van de spannendste artiesten voor mij in dit lijstje. Ik ben een onwijs fan van deze man. Tom Walker combineert hiphop beats met het klassieke singer-songwriter skills en dat gecombineerd met een geweldige stem. Vooral die stem is echt massive. 2 jaar geleden alweer hadden we Hozier, afgelopen jaar Rag ‘N’ Bone Man en dit jaar mag Tom Walker het stokje overnemen. Indrukwekkend en elk liedje van Tom Walker is spannend om naar te luisteren. Je wordt geprikkeld en het laat je niet los. Live is het trouwens een sensatie dus als die in de buurt staat, ga het zien dames en heren! Komend jaar komt waarschijnlijk zijn debuutplaat uit en dan zullen we dan naam Tom Walker vaak gaan horen vallen.

3.Dakota

Zoals elk jaar moet er een Nederlands talent in en elk jaar is de keuze moeilijk maar dit jaar was het makkelijk. Ik schreef al een paar weken geleden een hele mooie ode aan deze band uit Amsterdam. Dit jaar is de eer aan Dakota. Dromerige, melancholische indiepop dat is wat Dakota is en ik hoop dat ze in 2018 in de eredivisie van het Nederlandse muzieklandschap mogen gaan meespelen want dat verdienen ze. Ik werd weggeblazen tijdens hun aftershow in de AFAS, maar laat jij je ook wegblazen? Ik hoop het!

4.Sam Fender

Afbeeldingsresultaat voor sam fender

Een groot talent klopt aan! De 21 jarige Sam Fender was er al vroeg bij, hij werd ontdekt door de manager van Ben Howard en die nam hem op sleeptouw. Speelde onwijs veel shows als voorprogramma en nu is het tijd om zelf in de spotlight te treden want daar is deze jongen echt rijp voor. Afgelopen jaar bracht die in eigen beheer al een pareltje van een single uit namelijk Play God. Bij de BBC zijn ze fan en Nederland begint ook langzaam te vallen voor dit mannetje. Ik denk dat deze man nog veel meer op de plank heeft liggen en in 2018 gaat die dat laten zien met zijn innemende, gevoelige liedjes die een als botsauto’s tegen het euforische en hartbrekende liggen.

5.Lewis Capaldi

Een van de vele grote talenten die aan de deur kloppen. Voor mij is Lewis Capaldi een hele speciale. Dit zijn van die singer-songwriters die je in je hart sluit door de prachtige nummers die ze maken en achterlaten. Zijn nummers gaan dwars door je heen met een van de meest mooie stemmen die ik in tijden gehoord heb. Een oude ziel in een piepjong hartje. Maar het raakt mij. Elke keer weer. Ik wacht met smart tot hij een keer in Nederland voet aan wal zet. Zijn muziek heeft de potentie om stadions te kunnen vullen en dat iedereen meezingt. Ja dit is een speciale.

6. Ella Vos

Nee ze is niet Nederlands, haar naam doet anders denken maar helaas niet. Ella Vos een een synth pop muzikante met liedjes waar veel mensen jaloers op kunnen zijn. Best wel catchy maar ook heel erg dromerig. Bij Ella Vos haar muziek gaat een hele nieuwe wereld voor je open. Het zijn hele persoonlijke liedjes en ze schrijft ook over persoonlijke dingen wat mensen meegemaakt hebben of zij zelf heeft meegemaakt. Zo gaat prijsnummer White Noise over een depressie. Ze spreekt in haar liedjes de waarheid en dat in een poppieverpak papiertje. Daarnaast weet ze al goed wat ze wil en dat is doorbreken in Europa en ik denk dat het dit jaar wel moet gaan lukken. De persoonlijkheid heeft ze mee.

7. Jillian Jacqueline

Natuurlijk moet er ook dit jaar weer een countrymuzikant erin. Dit jaar is het de eer aan Jillian Jacqueline. Waar de coolkids van de country hangen in Nashville strijd Jillian Jacqueline al een tijdje om haar plekje en dat doet ze met verve. Ze is inmiddels 29 jaar oud, wat jong is voor countrybegrippen. Je hoort duidelijk de passie voor de muziek in haar muziek terug en het is echt heel catchy. Vorige jaar was het Marren Morris die ik in mijn lijstje had, ze is inmiddels een van de rijzende sterren in de USA. Die passie die zij heeft hoor je ook bij Jillian. En ik vind het fijn. Het is een soort country dat je niet vaak hoort, als je zou zeggen dat het niet zo was had je het ook gelooft. Het is puur en ik denk dat veel mensen buiten de country dit ook snel zullen oppakken. Kom maar door, de ster is rijzende en gaat in 2018 nog veel hoger.

8. Billy Raffoul

De pas 22 jarige Raffoul is een onwijs talent. Paar maanden geleden tekende hij een contract bij Interscope Records, een van de grotere platenmaatschappijen die er bestaat. Raffoul is de zoon van Jody Raffoul. Billy heeft een ontzettend rauwe stem, eentje die in het rijtje past van Jeff Buckley & Joe Cocker. Enorm vol soul en je kan goed horen dat hij aardig wat sigaretjes heeft weg gepaft maar het raakt je wel. Zijn nummers zitten vol met diepe teksten. Afgelopen zomer mocht hij openen voor Kings Of Leon in Hyde Park in London en die kant lijkt Raffoul ook op te gaan. Wat een stem.

9. Nathan Ball

Nathan Ball maakt Alternatieve folkmuziek met een zomers maar lekker donker randje. Iets waar ik ontzettend van hou. Mooi soundscapes van een groot talent die bij vlagen aan de gloriedagen van Ben Howard doet denken. Ook de vergelijk met Bon Iver, Daughter en The War On Drugs zijn gauw gemaakt. Regelmatig brengt hij een nieuwe single uit en dan wordt ik gegrepen door zijn sound. Ik zet hoog in voor hem dat 2018 zijn jaar gaat worden. Perfecte muziek voor een festival waar je met je biertje in de hand staat te genieten in het zonnetje.

~ Just Luuk 2017 ~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

#51 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag waar alles mogelijk is. Of je bent zaterdag lekker uit geweest en hebt een leuk feestje gehad en je denkt dat je vandaag helemaal niks meer kan vanwege de hoeveelheid drankjes of je hebt een zondag waar je lekker aan de studie bent. Wat is er dan fijner dan wat muzikale omlijsting? Vandaag de aandacht voor:

  1. MisterWives – Machine
  2. Matt Maeson – Cringe
  3. Warhola – Jewels

1. MisterWives – Machine

misterwives-press-image-photo-credit-mary-ellen-matthews

De MisterWives zijn terug! En ze komen met een enorm sterk nummer terug. Mijn god wat een track. De New York indie pop band maakt een enorm sterk nummer over dat je moet vieren wie je bent en op moet kunnen staan voor de rechten die je hebt als mens. Misschien een kleine sneer naar Trump? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat de frontvrouw van de band dit nummer naar een hoger niveau draagt. Het nummer heeft een prachtige opbouw. In de coupletten sta je bijna te dansen bij elke noot die ze zingt door het reggae achtige in het nummer. In het refrein barst alles los met blazers en de tekst geeft je kracht en zet je wel even aan het nadenken. Het is niet verschrikkelijk diep maar het heeft wel een bepaalde empowerment. Laat je niet meetrekken in de machine die de maatschappij heet. Ze zingt dan ook:
Not here to lose, not here for you to choose
How we should be
‘Cause we’re not part of your
machine
Ik ben enorm fan van het nummer en het zit al een paar dagen mega vast in mijn hoofdje.

 

2. Matt Maeson – Cringe

mattmaesonpromo

Er werd mij een suggestie gedaan of ik deze man even wou luisteren omdat ik erg hou van Rag ‘N’ Bone Man (JONGENS WAT EEN ALBUM). In het verlengde van hem ligt Matt Maeson. Een singer-songwriter met een hele rauwe stem. Ik hou ervan. Matt Maeson zit op dit moment op het zelfde label als Marina And The Diamonds en Tove Lo dus dat moet en artiest zijn met potentie. Cringe is een popliedje maar wel eentje met een enorm hoog catchyness gehalte. De sound die hij heeft komt van zijn ouders, 2 muzikanten die veel speelde in christelijke heavy metal bands. Rondreizend langs heel Amerika en ook wel wat gevangenissen gezien te hebben ontwikkelde Matt zich als muzikant. En dat is te horen op Cringe. Wat een track & wat een stem. Ergens in 2017 zal zijn debuut EP verschijnen en ik denk dat hij daarmee wel wat zieltjes zal gaan winnen.

 

3. Warhola – Jewels

1539491

Dat er op dit moment veel goede muziek uit België komt dat is een zekerheidje. Veel talenten uit Belgie maken dan ook de stap om naar Nederland te stappen en proeven aan de roem die zich meebrengt hier in Nederland. Het grootste voorbeeld daarvan is natuurlijk Bazart. Een van de grootste bands op dit moment in Belgie. Alles wat zij aanraken veranderd in goud. Toch proberen verschillende bandleden van deze band ook andere dingen en een van deze muzikale projecten heet Warhola. Het is het geestenkind van Oliver Symons. Een van de grootste muzikale talenten van de lage landen. Hij maakt elektronische muziek op een enorm melancholische manier. In 2016 kwam al zijn EP Aura uit en dit bracht hem grote roem in België. Ondertussen verkoopt hij de AB (grootte van de Paradiso) met grootste gemak uit. Jewels is bijna een dancetrack geworden maar wel op de manier die Oliver Symons fijn vind. Catchy en melancholisch.

 

 

 

 

 

 

#47 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag waar alles mogelijk is. Of je bent zaterdag lekker uit geweest en hebt een leuk feestje gehad en je denkt dat je vandaag helemaal niks meer kan vanwege de hoeveelheid drankjes of je hebt een zondag waar je lekker aan de studie bent. Wat is er dan fijner dan wat muzikale omlijsting? Vandaag aandacht voor:

  1. Rag ´n´ Bone Man – Skin
  2. Lewis Watson – Deep The Water

1.Rag ´N´ Bone Man – Skin

rag-n-bone-man

Als je natuurlijk al een monster van een nummer op zak hebt zoals Rag ´N´ Bone Man dan kun je niks anders dan afwachten of de volgende single ook zo´n grote jongen gaat worden. Ik denk dat hij met Skin weer een enorme kanshebber in handen heeft. Met Human scoorde hij overal op de wereld een hit en mensen konden niet meer om hem heen. Hij werd 2e in de fameuze Sound of 2017 lijst en won een Britsh Coice Award, een van de belangrijkste prijzen in de UK. Human betekende zijn doorbraak en nu wachten mensen met smart op zijn debuutplaat. Maar eerst hebben we dus Skin. Een prachtige track die zich opbouwt naar een climax, elke keer weer en elke keer pakt het je vast. Het is ruig, gevoelig en vooral een steengoede track. Het is flauw om te zeggen maar het kruipt letterlijk onder je huid en laat het niet meer los.

2.Lewis Watson – Deep The Water

Lewis-Watson-1920x1080.jpg

Op zijn 16e verjaardag kreeg hij een gitaar voor zijn verjaardag en vanaf dat moment was die onafscheidelijk met deze gitaar. Twee jaar later begon hij een kanaal op youtube en kreeg ontzettend veel volgers. Mensen zagen in hem Ed Sheeran. In 2014 kwam zijn debuutplaat uit genaamd The Morning. Op 3 maart komt er dan ook zijn tweede plaat namelijk, hoe verrassend Midnight. Afgelopen zomer zag ik Lewis Watson op The Brave en ik was om. Ik had veel van hem gehoord en gezien maar had hem nog nooit live kunnen zien. Dit was dus de uitgelezen kans om hem een keer te zien. Het was prachtig. In zijn eentje op het podium stond die omdat hij zijn muzikanten niet kon betalen en dat die druk bezig was met Midnight. Na Little Light is er nu dus Deep The Water. Een hele fijne plaat met een groots geluid. Op dit moment tourt Lewis door het land met 7 Layers Sessions van Dotan en komt hij in April naar Paradiso. Ik ben er zeker bij!