Tag Archives: US

#133 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Afbeeldingsresultaat voor Boston manor

Al vanaf jongs af aan ben ik bezig met muziek en het ontdekken van muziek. Nooit werd ik gestuurd door wat er gaande was in de top 40 of wat vrienden van mij luisterde. Mijn eerste bandjes die ik luisterde waren dan ook Panic! At The Disco, Fall Out Boy en Paramore. Heerlijke pop punk waarmee je door de hele kamer kon stuiteren en lekker kon meeblerren. In de afgelopen jaren ben ik toch meer naar de rustige kant van de muziek getrokken maar af en toe sijpelt er een weer een rockband tussendoor die ik dan kapot luister. Ik kan er nog steeds enorm van genieten. Een band die mijn aandacht de afgelopen jaren trok was Boston Manor. 7 September komt het debuutalbum uit van deze mannen maar de het warmmakertje is een onwijs strakke single: Bad Machine. Maak kennis met Boston Manor.

De van Boston Manor komen uit Blackpool en ze maken steengoede pop rock muziek. In 2013 dachten 5 vrienden laten we een band beginnen die niet zo standaard klinkt als alle andere pop rock bands die er in overvloede zijn. Boston Manor flikte het. In 2014 bracht de band 2 EP’s uit die gelijk door de grote muziekblogs opgepakt werden en ze bombardeerde tot een band om naar uit te kijken. Alles verliep zoals een jongensboek: de EP’s werden goed ontvangen, ze tekende een platencontract bij een groot indie label en brachten een debuutplaat uit. Echter bleef de muziek van Boston Manor steken bij de liefhebbers van pop rock. Helaas en jammer aangezien de band strak is, goede liedjes maakt en zanger Henry Cox een fantastische stem heeft. Tot 2 jaar geleden Boston Manor ineens op de afspeellijst van BBC Radio One kwam. Het nummer Laika werd opgepikt en ineens was er een heel mainstream publiek erbij die kennis maakte met Boston Manor. Ook ik kwam achter deze band door BBC Radio One. Laika stond hoog in mijn meest afgespeelde nummers van dat jaar.

Sindsdien ben ik de mannen blijven volgen en dus komende 7 september komt het tweede album uit en de voortekenen zijn goed, want naast Bad Machine kwam ook Halo ook. Een steengoed nummer dat laat horen dat Boston Manor in de afgelopen jaren een eigen sound heeft kunnen creëren en laat de enorme groei als band zien. Bad Machine is een duister nummer en zeker als je de videoclip bekijkt snap je waarom. De videoclip komt dan ook uit het geniale brein van zanger Henry Cox. Maar wat een nummer. Bij de eerste luisterbeurt werd ik als luisteraar weggeblazen. Bad Machine is een nummer met ballen. Daarnaast heeft het een refrein die je na een paar luisterbeurten keihard meezingt. Het is een anthem die ook voor de neutrale luisteraar genieten is geblazen. Kijk naar Nothing But Thieves die het ook flikte. Nu is het tijd voor Boston Manor.  

 

Advertisements

#102 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Premiere: Slowly Slowly go from strength to strength on new single/video, Aliens

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft.  Vandaag de aandacht voor Slowly Slowly met Aliens.

Dat er goede muziek uit Australië komt dat is al heel erg lang bekend maar dat ze ook echt doorbreken in het buitenland is niet altijd een zeker feitje. In Australie is er een heel mooi platform voor dit soort artiesten namelijk die van Tripje J Unhearted. Daar kunnen artiesten uit Australië zich opgeven en zo krijgen ze de promotie die ze verdienen. En er zitten pareltjes tussen. O.a Lorde kwam er vandaan. Ook een artiest die ik een hart toe draag is Slowly Slowly. De rockers uit Melbourne maken hele zoete poprock met een punky randje eraan. Vooral de frontman Ben Steward is een fascinerend figuur. Een soort teddybeer van de Australische muziekscene. Maar vooral een fantastische songwriter die mooie liedjes maakt die je in vervoering maakt. Dit alles is uitgebracht in eigen beheer. Echter denk ik dat het niet heel lang gaat duren voordat ze een platencontract krijgen want deze muziek moet gehoord worden. In 2018 komt de plaat uit van Slowly Slowly dus dat is weer een reden om uit te kijken naar dit album. Aliens is een lieve punkplaat met een catchy randje.

 

 

 

 

#99 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

Afbeeldingsresultaat voor young in the city annie meaning

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Met vandaag de aandacht voor Young In The City met het dromerige Annie.

Jaaa Young In The City is het side project van Noah Gundersen, die vooral naam maakte met zijn liedje Family. Dit nummer werd gedraaid in eigenlijk alle grote Amerikaanse series. Daarna bracht hij een album uit, wat zijn doorbraak is geweest. Nu houdt hij ervan om wel eens wat uitstapjes te doen naar verschillende zij projecten en Young In The City is dus zo eentje. En wat voor een! Eigenlijk is YITC alles wat je wilt van een singer-songwriter: goede teksten & een voortpompende beat die je voeten niet doet stil staan. Ik moest gelijk een beetje denken aan The War On Drugs toen ik het hoorde. Annie is het perfecte liedje met een heel fris geluid. En laat je vooral pakken op het einde door de magische saxofoon. Oh oh wat fijn. Annie gaat over een meisje die ergens heen vertrekt en de jongen probeert er achteraan te gaan. Zo lees ik de tekst:

Have you seen my baby?
She’s been out there on her own
I’ve been goin’ crazy

Trying to get her on the phone
I got all this money
Under the ground
When I get out Sunday (?)
We can quit this town
And I Call you on my way back home
And I Call you on my way back home

 

 

 

#98 Thank God It’s Friday

Mansionair © Charlie Hardy

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! Met vandaag het woest mooie Mansonair.

Godjetering dit is eventjes een ontdekking. Ik kwam ze toevallig tegen en begon ze te luisteren en ze pakte mij met 1 luister beurt in. Mansoniar is een band uit Sydney bestaande uit Multi-instrumentalisten Jack Froggatt, Lachlan Bostock en Alex Nicholls. Ze maken enorm mysterieuze indie pop. Het zijn bijna schilderijen die ze maken alleen dan met muziek. Soundscapes waar je u tegen zegt met een woest geluid. Je wordt ingepakt en je kan amper stilzitten, iedergeval ik. Hun track Hold Me Down behaalde miljoenen streams op Spotify en bladen en blogs als NME, The Guardian en Stereogun gaven ze lovende kritieken. Verder stonden ze al in het voorprogramma van bands als Florence And The Machine en The Temper Trap. Easier is een groots nummer met een prachtige opbouw en grootse bombast. De dreun van de bass, die elke keer losbarst en de piano die de beat stuwt. Het nummer sluit met het woord Easier maar de echo van het nummer dreunt nog lekker door in mijn hoofd. Tegen jezelf zeggen dat het alles wel makkelijker wordt is dan ook wel de juiste boodschap van dit nummer. Ergens in 2017 komt het langverwachte album uit. Maar mijn god wat is dit een prachtig nummer. Dus laat je leiden door de prachtige tonen van dit nummer.

 

 

 

 

 

 

#96 Thank God It’s Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! En vandaag de comeback van The Brahms!

De Utrechtse band is terug! De jongens van The Brahms leerde elkaar kennen op de Herman Brood Academie en scoorde in 2015 al een grote hit met Golden. Vanaf dat moment ging het hard. Ze speelde verschillende festivals plat en mochten door het hele land touren langs alle poppodia die ons kikkerlandje kent. De band kenmerkt zich door de aanstekelijke en vrolijke indiepop/rock en dat hoor je ook goed terug in Sleep, de nieuwste single van deze mannen. Na een hele lange tijd weggeweest te zijn is dit het eerste wapenfeitje van de nieuwe plaat en ik ga zeggen dat Sleep wel eens Golden zou kunnen overtreffen. In een studio een London werd gezocht naar het nieuwe geluid van The Brahms. Ze werden hierin geholpen door Larry Hibbit, de producer van Nothing But Thieves en Sundara Karma. 18 dagen later lag er een album op tafel. Sleep gaat over de druk van presteren die er in de maatschappij heerst en hoe de sociale media kanalen je dwingt om alleen the good sides van jezelf te laten zien. Sleep is een noodkreet, David de zanger van The Brahms zingt ook: You’d better start figuring out your life now. Before it’s much too late.”  Door Sleep zit ik weer op het puntje van mijn stoel om The Brahms weer te gaan volgen, want die nieuwe sound is fucking lekker.

 

 

 

 

#92 Thank God It’s Friday

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It’s Friday! Vandaag de aandacht voor Anderson East!

Dat ik een man ben die houdt van een zanger met een mooie rasp op zijn stem dat hebben jullie al vaker kunnen lezen. Źangers als Marcus Mumford, Hozier, Tom Walker zijn dan ook een van mijn favoriete zangers. Nu mag er weer een zanger aan bijgevoegd worden namelijk Anderson East. Deze man is afkomstig uit een van mijn favoriete muzieksteden van de USA namelijk Nashville. Dat die stad een broeinest is van goede muzikanten dat mag inmiddels wel duidelijk zijn. In 2015 stond Anderson East al in de schijnwerpers met zijn debuutalbum Delilah en stond al op de soundtrack van Fifty Shades Darker. In de USA heeft deze man dus al aardig een naam kunnen opbouwen, zeker als zanger maar ook als liefje van de meest populaire countryzangeressen van de laatste jaren: Miranda Lambert. Nu is hij terug met de eerste single van zijn nieuwe plaat: All On My Mind. Dit nummer is samen geschreven met niemand minder dan onze roodharige vriend, Ed Sheeran. En zoals we wel weten is alles wat Edje maakt goud waard dus laten we hopen dat het ook voor Anderson East een goede stap geweest is. Het nummer laat eigenlijk alles zien waar Anderson goed in is: power, soulvolle stem en een goede opbouw van een song. Ik hou ervan. Voor mij is dit een artiest om in de gaten te houden want ik denk dat hij in zeer korte tijd wat meer zieltjes zal gaan winnen in de USA maar zeker ook aan de andere kant van de oceaan!

 

 

 

 

 

#90 Het-Midden-In-De-Week-Liedje

 

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Met vandaag de aandacht voor: MYKEY – Monster In The Dark.

Jaa dit is alweer nummertje 90. Tijd gaat snel! En alle lezers van mijn blog wil ik dan ook nogmaals bedanken dat jullie het allemaal zou trouw lezen. Daarvoor doe ik het voor. Maar nu over op de orde van de dag namelijk muziek! Heel veel muziek. Eigenlijk weet ik vandaag niet heel veel van deze artiest. Online is er weinig te vinden over MYKEY maar ik weet dat deze man uit de US komt en echt enorm fijne indie folk maakt. Een vleugje Of Monsters And Men meets The Lumineers qua zanglijntjes en het wegdroomgehalte van Avalanche City. Het is echt enorm fijn. Monsters In The Dark kwam ik tegen op het youtube kanaal van alexrainbirdmusic, een youtubekanaal waar ik fan van ben. Ontzettend veel independent muzikanten worden er gepost en dit kanaal vormt een platform voor deze artiesten. Monsters in The Dark is een opzwepend nummer gedragen door drums en een pingelend gitaartje op de achtergrond. Het nummer staat op zijn debuutplaat die door het leven gaat als Faces. Ook op dit album laat hij je mee zwieren met de fijnste indie folk. Wat ik nooit snap is dat deze artiesten niet bekend zijn bij het grote publiek want MYKEY past prima in het rijtje van de huidige generatie folk bandjes. Ik ben fan, nu jullie nog!