Tag Archives: Youtube

#136 De vijftien van 2019

Wat zal 2019 ons gaan brengen? Wat zal er gaan gebeuren in muziekland en welke grote talenten zullen er gaan opstaan? Elk jaar stel ik deze vraag aan mezelf. En elk jaar geef ik hopelijk een beetje een antwoord op deze vraag. Daarom traditiegetrouw mijn lijstje voor jullie: Dit is de toekomst, dit zijn de talenten die in 2019 vanuit mijn oogpunt. Met bekende, maar ook nog onbekende artiesten.

1. G Flip

Afgelopen Maart ontdekte ik een meisje uit Australië en dit meisje heette G-Flip. Dit meisje maakte muziek in haar kamer in Melbourne en durfde het niet echt online te zetten. Tot ze op een punt kwam en het toch maar deed. En die keuze was juist. Het internet ontplofte zowat en in Australië werd ze gebombardeerd tot mega talent. En terecht. About You werd plat gedraaid in Australië en ook in Nederland won ze zieltjes. Zoals mensen misschien wel weten die die mij gevolgd hebben was en ben ik nog steeds in de ban van haar. About You is een van de grootste ontdekkingen van afgelopen jaar en Killing My Time was ook een schot in de roos. Daarnaast heb ik haar mogen ontmoeten en ik kan je vertellen het is geweldig mens. Komend jaar is het moment daar om echt keihard door te breken. Ik geloof in haar en ik geloof dat ze het kan om uit te groeien tot een ster. Daarom zet ik haar op het lijstje voor 2019.

2. Grace Carter

Ik denk dat bij de meeste mensen geen belletje gaat rinkelen als ik Grace Carter noem maar deze dame is hard op weg om een grote te worden. Dat ik je verzekeren. Deze singer-songwriter laat op jonge leeftijd al heel wat emoties los en de muzikale volwassenheid hoor diep door haar muziek heen. Why Her Not Me was voor mij een tranentrekker in 2018, wat een song was dat. Dit jaar tekende ze ook bij hetzelfde management als Dua Lipa en Lana Del Rey. Een mooie voorbode op 2019 om nog harder te groeien dan ze al doet. Ze schrijft fantastische persoonlijke liedjes die gezongen worden met een van de betere stemmen die ik in 2018 gehoord heb. In 2019 gaat ze nog meer zieltjes winnen en ik denk persoonlijk dat zij talenten als Anne Marie, Dua Lipa en Lana achterna gaat. Een van de grootste talenten van dit moment.

3. Airways

Airways leerde ik kennen afgelopen jaar door het nummer Mate. Dit nummer staat op hun EP uit 2017. Sindsdien ben ik ze blijven volgen en heb ik ze zelfs live mogen zien in de Sugarfactory. Een mega talentvolle band die aanstekelijke indierock maakt. In 2018 brachten ze maar 2 nummers uit maar deze nummers sloegen zo aan dat ze inmiddels over de 1 miljoen streams heen zitten. Ze speelde al in de voorprogramma’s van Nothing But Thieves, The Hunna, Razorlight, Deaf Havana en vertrokken ze in Oktober met een grote tour door de UK. Daarna doken ze de studio in om een album op te gaan nemen. Blue Gasoline was een voorproefje op dit album en het klinkt fantastisch. Ik stond als een klein kind door mijn kamer te stuiteren. Dit zegt genoeg over het talent van Airways. Het is niet voor niets dat de BBC ze ook opgepikt heeft en ze gebombardeerd worden tot de nieuwe indie darlings. In 2019 komt er een album en ik hoop dat ze het waar kunnen maken om de nieuwe indie darlings te worden.  

4. King Princess

King Princess is bezig met een hele grote doorbraak. In Juni verscheen haar goed ontvangen EP: Make My Bed met daarop de single en het nummer waar ik haar van ken: 1950. Dit nummer is inmiddels meer dan 120 miljoen keer gestreamt. Achterlijk veel dus. King Princess mag dan wel een prinses zijn maar inmiddels is ze zichzelf aan het ontstijgen uit deze titel. Ze is de nieuwe generatie sterren en in de USA smullen ze hier al van. Met haar synthesizer gevoerde muziek krijgt ze een hele hoop fans op de voet en overal waar ze inmiddels staat verkoopt ze de zalen uit. Ze heeft met name een grote groep fans uit de LHBGT scene. Ze heeft de lat goed hoog gelegd maar tot nu toe bezwijkt ze nog niet. Ik verwacht dat King Princess de grote ster wordt van 2019. Misschien wel de grootste. Eigenlijk wat Dua deed in 2018, gaat King Princess doen in 2019. Het is niet voor niks dat ze bij getekend is bij Mark Ronson. En we weten inmiddels wel wat deze man kan doen voor je carrière. Want de potentie zit er en als het ligt aan de liedjes dan al helemaal. Persoonlijk, rauw en catchy. Geloof mij op mijn woord. Dit gaat het worden komende jaar.

5.  YONAKA

Er moet natuurlijk ook een beetje rauwigheid in deze lijst en dat wordt gebracht door YONAKA. Mijn god wat ben ik fan van deze band. YONAKA bestaat uit zangeres en blikvanger Theresa Jarvis, gitarist George Edwards, bassist Alex Crosby en drummer Robert Mason. 3 jaar geleden kwamen ze voor het eerst bij elkaar en sindsdien zijn ze onafscheidelijk van elkaar. Op dit moment staat YONAKA in de UK op de radar als een van de talentvolste bands. En er wordt zelfs gezegd dat ze over een paar jaar op het hoofdpodium van Glastonbury zouden kunnen staan. De muziek van YONAKA is te omschrijven als pop met Queens Of The Stone Age achtige riffs, hip hop ritmes en de grime invloeden die op dit moment de muziekscene in de UK hoog houden. Elk nummer die YONAKA tot nu toe uitgebracht heeft is fijn en de potentie waarde enorm hoog. In 2019 komt er dan ook een debuutalbum uit en ik sta echt op springen want ik wil dit album, ik wil YONAKA. Wat een band.

6. The Snuts

The Snuts zijn misschien wel het meest goed bewaarde geheim van Schotland. Deze erg jonge band is helemaal klaar om de wereld te veroveren. Voor mij is dit zo’n band die ik in mijn hart sluit. Al luisterend naar The Snuts schieten de namen van The Kooks & The Wombats door mijn hoofd. Indie pop met een verschrikkelijk catchy randje. Ik hou ervan. De energie straalt er van af. In Schotland worden ze inmiddels over getipt als the next big thing en op elk festival staan er mensen te springen om The Snuts live te mogen zien. The Snuts zijn jong, rauw. Je hoort in de nummers van de The Snuts de jeugdigheid die ooit de Arctic Monkeys ook hadden. Misschien niet de grootste naam in dit lijstje maar wel een persoonlijke favoriet. Seasons heb ik het afgelopen jaar echt grijs gedraaid en de nieuwe single Manhattan Project staat elke dag aan voor een rondje. Deze jongens hebben ongelofelijk veel talent en daarom horen ze thuis in dit lijstje. Ik ben benieuwd wat ze gaan brengen in 2019.

7. Boygenius

De bandleden van Boygenius zijn allemaal al wel gevestigde namen in het circuit maar na het vormen van deze supergroep, want ja dat is het echt, zullen we ze alleen maar meer omarmen als boygenius. Want zet deze drie dames bij elkaar en je krijgt een geweldige band met prachtige liedjes die je raken en en ontroeren. De groep bestaat uit Phoebe Bridgers, Lucy Dacus en Joel Baker. Ze brachten stuk voor stuk een album uit in 2018 en ze leerde elkaar kennen ‘’on the road’’. Op het randje van 2018 brachten ze dan ook een geweldige EP uit die eigenlijk veels te kort is. 6 nummers maar. Maar 6 nummers met ongekende potentie. In slechts vier dagen zette de dames de EP in elkaar. Ze namen elk een half en volledig afgewerkt nummer mee en begonnen daar aan te sleutelen. Je hoort de kracht van de 3 dames die stuk voor stuk anders zijn: de melancholie van Bridgers, de drama van Baker en de indie van Dacus. Het smelt allemaal samen. Tot nu toe zijn er nog weinig shows van Boygenius maar dat gaat in 2019 hopelijk veranderen. Het verlangen naar meer is groot. Heel groot.

8. Nathan Ball

Afgelopen jaar zag ik Nathan Ball 2x. Een keer als voorprogramma van Matthew And The Atlas in Paradiso Noord en eenmaal in Bitterzoet met een eigen show. 2x wist Nathan mij te raken. Niet alleen met zijn ongelofelijk mooie liedjes maar vooral als persoon. Nathan Ball maakt folk met een zomers maar toch duister randje. Mooie soundscapes die ondersteund worden door de warme stem van Ball. Dit wordt dan afgewisseld met een ruim palet aan gitaarpartijen en synths. Het werk van Ball hangt heel erg tussen het klassieke songwriting en het experimenteren. Inmiddels is Nathan veel on tour en wint hij overal hartjes. 2019 moet het jaar van Nathan Ball worden. De hoop op een album is groot en qua populariteit verwacht ik dat hij boven zichzelf gaat uitstijgen. 1 hit en hij zit gebakken. Het soort van Ben Howard effect noem ik dat. Schrijf 1x een Keep Your Head Up en iedereen kent je. Stiekem wil ik Ball nog voor mezelf houden maar deze man verdiend dit plekje in mijn 2019 lijstje.

9. IDER

Lily Somervile en Megan Markwick vormen Ider, een band naar mijn hart uit London. Liedjes over onzekerheid, de dagelijkse struggle van het nog niet helemaal weten wie je bent en vooral met heel erg veel potentie. Ider is de soundtrack van de millennials. Gelukkig hebben ze wel elkaar gevonden. Ze leerde elkaar kennen op de universiteit en sindsdien een onafscheidelijk duo. Op dit moment wonen ze zelfs lekker met zijn 2e in London als huisgenoten. Dit is ook wat Ider zo sterk maakt. Je hoort de o zo sterke band tussen Somervile en Marwick. Ze vertrouwen elkaar blind. Tekstueel zit Ider dus goed in elkaar maar als je niet echt een persoon bent die naar de tekst luistert dan kom je bij Ider ook wel goed aan je ei. Nummers als Does She Ever Now, GMLAA of Mirror brengen je naar een hoogtepunt. Prachtige harmonieën combineert met power synths. Ider zit tussen HAIM en Frank Ocean in en ik hou ervan. De liefde voor Ider is dezelfde liefde die ik had London Grammar. Je wordt meegesleurd in de melancholie en je balanceert op een dun lijntje van compleet gebroken eruit komen of naar een euforisch hoogtepunt gaan. In 2019 ga ik ze zien in de Melkweg maar het lijkt mij een kwestie van tijd dat deze dames ook bij het grote publiek in de smaak gaan vallen.

10. Meis

In ons koude kikkerlandje lopen er natuurlijk ook heel wat talenten rond. Wij zijn als Nederlanders ontzettend goed in wat we doen en wat voor muziek we maken. Daarnaast moeten we niet vergeten dat de Nederlandse taal een prachtige taal is. Goede Nederlandstalige artiesten zoals Lucky Fonz III, Spinvis, Thijs Boontjes Show En Dansorkest hebben inmiddels als hun waarde bewezen. Een nieuwe artiest die aan dit lijstje toegevoegd kan worden is Meis. Meis is het alter ego van Aysha de Groot. Samen met bassist Dennis en drummer (en fantastische zanger trouwens) Victor maken ze sferische luisterliedjes in de Nederlandse taal. Op gehoor lijken het hele simpele liedjes maar ze halen een hele boel uit de kast om je in een eigen wereld te trekken. Dat Aysha het goede muziekgenen heeft dat mag wel duidelijk zijn als je opa Boudewijn de Groot is. Ik zag haar voor het eerst afgelopen jaar tijdens RADAR in de Melkweg. Het ontroerde me en werd een beetje verliefd. Het greep mij bij de strot. Luister maar eens naar Bram. Ik kan wel janken zo mooi. En niet alleen bij mij blijkbaar. Afgelopen jaar was MEIS een van de bands die het meeste indruk maakte tijdens de Popronde en wonnen ze de Mooie Noten van 2018. Komend jaar zullen we nog veel meer horen van MEIS en ik kijk er ongelofelijk naar uit.

11. Dermot Kennedy

Dermot Kennedy is een jonge singer-songwriter uit Dublin. De muziek van Dermot is als een schilderij waar je uren naar kan kijken. Hij combineert zijn krachtige en bijzondere stem met liedjes die geschreven zijn voor iedereen die ervan houdt om te denken in een film bij muziek. Leven of dood. Vreugde of diepe pijn en liefde en verlies. Dat zijn de themas waar Dermot het liefste over schrijft. Hij beschrijft de lichtpuntjes maar ook de duistere momenten van het leven. Eind 2017 bracht Dermot een EP uit en sindsdien is die veel on the road geweest en liet bij deze shows een bizarre indruk achter. Deze man heeft alles in huis om een grote ster te worden. Niet alleen in zijn eigen genre maar ook ver daarbuiten. Zijn liedjes slaan in als een bom. Hij combineert R&B beats met het klassieke singer-songwriter werk en hij doet dit met klasse. Hij is al veel verder dan zijn generatiegenoten. Hij schrijft liedjes alsof hij een dichter is en met de precisie van een rapper. Vergelijkingen kunnen gemaakt worden met Bon Iver, James Vincent Mcmorrow en James Blake. Afgelopen jaar zag ik hem op Rock Werchter en hij maakte alle verwachtingen waar. Ik ben niet de enige die zegt dat deze man het in 2019 helemaal gaat maken want overal zie ik zijn naam voorbij komen. En dat is toch wel een teken. Want die stem en de liedjes. Mijn god.

13. Sam Fender

Singer-songwriter Sam Fender heeft eigenlijk alles in huis om een grote ster te worden. Afgelopen jaar was nog maar een begin en in 2019 gaat die nog harder. De weg voor Sam Fender is al vrij voor het grote werk. Een die hard Bruce Springsteen fan, de catchy indie rock en het ego van een indie jochie uit de UK. De power die Sam Fender heeft is onweerstaanbaar. Afgelopen jaar bracht Sam een aantal singles uit en elke single was een pareltje met Dead Boys als ultiem liedje. Elk woord en elke noot wordt gemeend en dat is prachtig om te zien. Naast dat Sam Fender een geweldige muzikant is durft hij zich ook uit te spreken over de wereld waarin we leven met alle sociale media en millennials. Zo schreef hij Poundshop Kardashians waar hij de problemen aankaart over de gevaren van de sociale media referent naar de Kardashians. Alles lijkt erop dat Sam Fender een gouden toekomst tegemoet gaat. Zoals hij zelf al zingt play god, de rode loper ligt uit voor je jongen.  

14. Tape Toy

Zoals Meis een van de favoriete bands van velen tijdens de Popronde. Tijdens de Popronde toverde Tape Toy elk hoekje en gaatje om tot een groot rockfeestje. De onvervalste koningen en koningin van de bubblegum grunge, zoals ze dat zelf zo mooi zeggen. Als Kurt Cobain vrolijk was geweest had Nirvana een beetje zo geklonken. Het is zo heerlijk poppy dat het op de radio kan maar toch zou ook menig grunge liefhebber hier goed los op kunnen gaan. Ik hou erg van deze band. Naive was voor mij een van de leukste liedjes van 2018. De bandleden van Tape Toy kwamen elkaar tegen op het conservatorium van Amsterdam en ze kende elkaar eigenlijk niet echt van te voren. De ene had dan weer een andere achtergrond als de ander en de muzieksmaken lagen dan ook wel een beetje uit elkaar. Maar toch klikte het als een malle en na het project besloten ze door te gaan als band. En dat pakte goed uit uit. Afgelopen jaar wonnen ze ook de Amsterdamse Popprijs en tekende ze bij Agents After All. Hopelijk gaat Tape Toy lekker zo door als dit jaar en ik denk dat we Tape Toy kunnen toevoegen aan een van de meest veelbelovende bands van 2019.

15. Robinson

Nieuw Zeeland en Just Luuk gaan heel goed samen en dat is een geweldig huwelijk. Er komt zoveel goede muziek vanuit Australië en Nieuw Zeeland. Robinson is de volgende ster die we kunnen toevoegen aan het brede palet aan artiest uit Nieuw Zeeland. Ik moet een beetje toegeven dat ik toch wel verliefd ben op Robinson. Niet alleen door de fantastische muziek die ze maakt maar ook stiekem wel een beetje door de verschijning die Robinson is. Maargoed de muziek van Robinson. Het is onvervalste pop. Afgelopen stond Sigrid in de spotlight met een beetje dezelfde muziek. Positiviteit en hooks die je na 1 keer luisteren gelijk mee zingt. In Nieuw Zeeland is Robinson al een grote ster en ik denk dat het niet heel lang duurt voordat Robinson ook in Europa en de US voet aan wal zet.



Nog even allemaal terugluisteren?

Advertisements

#79 Thank God Its Friday!

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God Its Friday! Met vandaag de langverwachte terugkeer van George Ezra!

3 jaar lang hebben we moeten wachten voor een nieuwe George Ezra. Na zijn debuutalbum Wanted On Voyage werd het even stil rondom Ezra. Geheel logisch natuurlijk aangezien hij met Budapest de hele wereld aan het veroveren was. Speelde overal en Budapest en het album werden een enorme hit voor deze jonge Brit. Maar eindelijk kwam gister het verlossende woord: later in 2017 komt er een nieuw album en als voorloper op het album werd gister Don´t Matter Now uitgebracht! EN mijn god wat is dat een fijn liedje.

Dont Matter now is een feel goed folk liedje zoals we dat gewend zijn van George Ezra. Hij gaat door in de lijn die hij had ingezet met Wanted On Voyage en Budapest. Als je dat in je hoofd heb dan weetje in welke lijn Ezra zit met het nieuwe liedje. Dit is echt een liedje voor een zomerse dag waar je eventjes een rondje gaat maken door de stad maar terwijl je aan het rondlopen bent ben je aan het mee neuriën. Ik wordt er onwijs vrolijk van. George Ezra vraagt in het nummer om nieuwe dingen te proberen in het leven. Hij zingt: “Sometimes you need to be alone/ Shut the door, unplug the phone / Speak in a language they don’t know”. Met een vrolijk gitaarlijntje en de zomerse blazers in het refrein brengt hij met gemak een enorme grimas op mijn gezicht. Na 1 luisterbeurt heb je het nummer steen vast in je kop zitten. Meneer Ezra heeft voor mij het ideale zomernummertje gemaakt en daar ben ik fucking blij mee.

 

 

 

 

#78 My Favorite New Music

Na een hectische periode ben ik weer terug! Want ja het is weer zondag dus dat betekent nieuwe muziek! Met vandaag de aandacht voor deze pareltjes:

  1. The Aces – Touch
  2. Joseph and Maia – Pouring Rain
  3. Alma – Chasing Highs

The Aces – Touch

The Aces Debut New Track 'Touch'

Jaa eindelijk is daar weer nieuwe muziek van The Aces. Vorige jaar waren ze daar ineens met het aanstekelijke Stuck. Dat nummer heb ik min of meer grijs gedraaid. Ik was niet de enige want ze werden door meerdere mensen opgepikt en gebombardeerd tot een chart smash hit van 2017. Nou ze zijn dan ook terug met Touch. The Aces zijn 4 meiden uit Utah. Het mooiste is dat ze zusjes zijn. Maar wel 4 hele knappe zusjes, godsamme. Met dank aan de familie van de zusjes kwamen ze al op vroege leeftijd in aanraking met Earth, Wind, & Fire, Michael Jackson door de ouders en de oudere broer bracht wat punk en rock met The Misfits & Hendrix. Deze mix hoor je duidelijk terug in de muziek van de zusjes. Want het is ontzettend aanstekelijk met een mix van pop en rock. Touch is weer een nummertje die makkelijk op elke afspeellijst kan van iemand die aan het roadtrippen is door Europa of misschien ver buiten de EU. Op 23 juni komt dan ook de langverwachte EP uit in eigen beheer. Daarnaast werken ze aan een debuutplaat, iets waar ik erg naar uit kijk en tegen die tijd hier dan ook uitgebreid ga bespreken. Maar nu eerst genieten van Touch.

Joseph and Maia – Pouring Rain

Joseph & Maia - locatie: De Roode Bioscoop

Ik ben een al een tijdje fan van dit duo uit Nieuw Zeeland en elke keer als zij iets uitbrengen gaan er bij mij de alarmbellen af. Joseph & Maia maken hele charmante liedjes geïnspireerd door Ryan Adams en The Staves. In 2015 brachten zij al een debuutalbum uit dat vol staat met folkpop. Sindsdien zijn deze 2 rasmuzikanten eigenlijk altijd onderweg geweest. Ik zag ze voor het eerst op Festival The Brave en ze pakte mij echt volledig in. Nu zijn ze bezig met een tweede plaat en daar is Pouring Rain een voorloper van. Het doet mij een beetje denken aan het laatste album van Bears Den, en dat is zeker een goed teken want het is ongelofelijk fijn. Invloeden van de jaren 80 komen ook weer voorbij. Pouring Rain is een fijn liedje voor de eerste zomerdagen.

 

Alma – Chasing Highs

We hebben er weer eentje uit Scandinavië. Mijn god wat komt daar tegenwoordig goede muziek vandaan. Alma is de ster van dit moment in Finland. Ze deed mee aan Idols en strandde daar in de halve finale. Maar na Idols begon alles te rollen. Ze tekende een platencontract en haar eerste nummer Karma werd een enorme hit. Chasing Highs is het nieuwe werk en het gaat naar mijn mening een enorme zomerhit worden. Annie Mac van BBC Radio 1 is fan, Elton John is fan en zo won ze ook nog eens 2 EMMA Awards (zegmaar de 3FM awards bij ons). Alma´s ster is rijzende en dat mag niet onopgemerkt blijven.  De single heeft een enorme catchy hook, tropical beat en die geweldige stem van Alma. Chasing Highs is rauw en ik hou daar wel van. Het refrein zit al dagen in mijn hoofd vast.  Let op mijn woorden, dit gaat een enorme hit worden en dat zal Alma nog groter maken dan ze al is in haar eigen land.

 

 

 

 

 

 

 

#75 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag om even helemaal niks te gaan doen. Bijkomen van een zware werkweek of van een week waar je in de boeken bent gedoken voor studie. Zo fijn. Vandaag de aandacht voor:

  1. Altijd Onderweg – Altijd Onderweg
  2. Clouds And Thorns – Everything Is Possible Now

Altijd Onderweg – Altijd Onderweg

foto van Altijd Onderweg.

Persoonlijk ben ik helemaal niet van de hiphop. Toch springen er de laatste paar jaren een aantal groepen uit die mijn aandacht weten te trekken. Natuurlijk is daar het altijd vrolijke Typhoon die mij altijd op elk moment van de dag weer van down naar vrolijk kan krijgen. Via hem ben ik bij Opgezwolle gekomen en sindsdien luister ik graag ernaar. Ook weet Altijd Onderweg mij enorm te prikkelen. Ik kwam achter deze band toen ik op het web aan het rondneuzen was. Een jongen die ik ken speelt gitaar in deze band. Bij Altijd Onderweg hoor je verschillende stijlen namelijk van reaggae tot aan pop, alles komt wel een beetje voorbij. Maar het grondbeginsel is ligt bij hiphop. En godsamme wat werkt dat goed zeg. Het is enorm aanstekelijk. Sinds een paar dagen luister ik Altijd Onderweg op repeat. Het is vrolijk, maakt je aan het dansen en als hiphop leek (om mijzelf zo maar even te noemen) enthousiast. Deze formatie uit Nijmegen dropte ook gelijk hun EP erbij en ook deze klinkt enorm veelbelovend. Het zou mij niks verbazen dat deze band binnen een korte tijd een hele hoop zieltjes gaat winnen.

Clouds And Thorns – Everything Is Possible Now

Ik ben groot fan van een kanaal alexrainbirdmusic. Deze pionier in het zoeken van nieuwe muziek is een beetje een voorbeeld voor mij. Het is een ontzettend fijn kanaal voor een muziekgek als ik. Daarnaast heeft hij sinds een tijdje een eigen platenmaatschappij. Hulde! Want dan komt er meer onbekende muziek aan bod. Zijn eerste sighning van deze man is Clouds And Thorns. Het is het project van Rich Andruska, en komt uit New Jersey. Afgelopen week werd de eerste single van de EP gereleased namelijk Everything Is Possible Now. Het is een folkpop anthem waar je u tegen zegt. Wat een crowdpleaser om zo maar te noemen. Als je dit nummer op een festival zou horen dan sta je als publiek niet stil met je biertje in je hand denk ik. Dansen wil je en zul je. Na een paar keer luisteren zit het nummer steenvast in je hoofd. Wat ene goede track! En zeker voor de zomermaanden is dit nummer een blijvertje in mijn afspeellijst.

 

 

 

 

 

 

#71 Thank God It´s Friday

Harry Styles

Aangezien het vrijdag is geef ik jullie een mooie kickstarter voor het weekend. Dus zit je nu dit te lezen terwijl je aan het studeren bent of ergens in een kantoor voor je uit zit te staren? Doe je koptelefoon op, zet de volumeknop net even iets harder dan normaal want Thank God It´s Friday met vandaag een special voor jullie lieve lezers. Namelijk een uitgebreid verslag van het album van Harry Styles.

Ik zat even te twijfelen om dit te doen maar ik ga het toch doen omdat ik eigenlijk wel beetje een sucker ben voor deze plaat. Het is namelijk niet zomaar een plaat. Je zou verwachten dat hij in het spoor blijft van One Direction maar dat gebeurd totaal niet. Invloeden van David Bowie, The Rolling Stones, Queen alles hoor je terug in de sound van Styles. De soft rock fetish zoals hij het zelf noemt is geen verassing voor de One Direction fans. Ik neem je vandaag mee door deze plaat.

Opener van de plaat is Meet Me In The Hallway. Op dit nummer zet Harry zichzelf weg als een LA singer-songwriter die zijn weg zoekt in alle gekte van Hollywood. Hij zing onder andere ¨just left your bedroom/Give me some morphine”. Een prachtig nummer met een heerlijke gitaarpartij eronder. Galmpje zoals John Lennon gebruikte erover en klaar. Een compliment moet er even gemaakt worden naar de co writers van deze plaat. Ze hebben enorm goed geluisterd naar de muziek van de jaren 60 & 70. Nadat we een beetje in een trance zijn geraakt komt er dan de eerste echte klapper van het album namelijk Sign Of The Times. Man wat is dit toch een fanatisch nummer. Het is bijna een ode aan David Bowie en Queen. Het mooie aan dit album is dat je na een tijdje niet meer denkt aan One Direction maar aan Harry als artiest opzich zelf. Na Sign Of The Times is er Carolina. Dit is een nummer die je makkelijk in je playlist zet voor een goede roadtrip in de zomer. Raampje open, wind door je haren en gaan. In de nummers Two Ghosts  & Sweet Creature bespeeld Styles zijn liefde voor country. Deze nummers hadden net zo makkelijk van Joni Mitchell of zijn ex Taylor Swift kunnen zijn.

En dan is daar echt de Rolling Stone plaat van het album. Only Angel heeft een koor, Cowbell en al het sappige en druipige van een goede Rolling Stone track. Het is echt een enorm lekker nummer. Hier zullen de meisjes wel wild van gaan worden. Hij zingt Couldn’t take you home to mother in a skirt that short,”. Dit zingt die voor een dame die de ¨Devil between the sheets is. Nou nou Harry. Wel een godslekkere plaat. Hij gaat nog even door op Kiwi, net zo´n stamper als Only Angel. Na het ruige pakt Harry even de versnelling terug met Ever Since New York. Een van de fijnste nummers op het album om even schaamteloos mee te zingen. Ever Since New York wordt de publiekslieveling van elk concert van Harry Styles & misschien we een enorme hit. Woman is een slow jam nummer die een liefdesbaby is van Prince. Harry vraagt aan de dame “Should we just search romantic comedies on Netflix and see what we can find?” In dit nummer beschrijft hij duidelijk de liefde voor vrouwen. From The Dining Table is een fijne afsluiter die net zo goed van Bon Iver had kunnen zijn. Rustig om mee af te sluiten.

Het naamloze album van Harry Styles is een alle opzichten niet een album dat het geluid van 2017 heeft maar een oud tintje eraan wat echt enorm fijn is. Maar Harry is opgegroeid, daarmee groeit zijn muziek ook mee.

#69 My Favorite New Music

Jaa het is weer zondag! Een dag om even helemaal niks te gaan doen. Bijkomen van een zware werkweek of van een week waar je in de boeken bent gedoken voor studie. Zo fijn. Vandaag de aandacht voor:

  1. Vinyl Theatre – Pull Your Weight
  2. The Wandering Hearts – Wish I Could
  3. Sam Fender – Play God

Vinyl Theatre – Pull Your Weight

Afgelopen week was ik een beetje online aan het zoeken naar leuke bands. Eigenlijk doe ik dit elke dag maar niet elke dag is een goede dag maar die dag was een voltreffer. Want ik leerde Vinyl Theatre kennen. Vinyl Theatre is een indie rock band met punk invloeden uit Milwaukee. Voordat ze getekend werden door het grote Fueled By Ramen brachten ze hun singles vooral uit op Soundcloud. Na de Chromatic EP kon Fueled By Ramen niet om hun heen en tekende de band in 2014. Een goede keuze want in 2014 brachten ze hun eerste te gekke plaat uit en mochten ze op tour met Twenty One Pilots. Sinds kort is daar Origami, het 2e album van de band en dit album moet hun naar grote hoogte brengen. Pull Your Weight staat op deze plaat is een indie-rock nummer met een ongelofelijk catchy refrein. Vergelijken doe ik met Twenty One Pilots, die in het soortgelijke traject kwamen. Fijn bandje en fijne muziek.

The Wandering Hearts – Wish I Could

The Wandering Hearts

Dat ik een grote liefde heb voor country en folk muziek is inmiddels niet meer een geheim en dan is het fijn om bands te ontdekken die ook daar onder vallen maar toch het grote publiek zouden kunnen bereiken. The Wandering Hearts is zo´n band. The Wandering Hearts werd ontdekt door het grote Decca Records met 1 demo online. Ja dit zijn van die sprookjes die je als band wilt mee maken. 1 nummer online en hatsee een recorddeal. De band verteld over het oprichten:  The Wandering Hearts say, “Tara and Tim met at a gig and were introduced soon after to AJ and Chess through mutual friends. Something between us all just clicked – we felt we had stumbled onto something special. We started writing together as a band and quickly developed The Wandering Hearts sound: a truthful lyric and lots of harmonies.”
Ze mixen folk met Americana maar behouden toch het Britse karakter in de muziek. Ze worden inmiddels ook vergeleken met Fleetwood Mac, wat geheel logisch is. Wish i Could werd gereleased op 5 mei en het is echt een heerlijk lief country liedje met harmonieën die je hart doen smelten.

Sam Fender – Play God

De pas 21 jarige singer-songwriter Sam Fender is klaar om de grote nieuwe held te worden. Zijn track Play God is een instant indie-rock anthem. Jesus wat een track is dit zeg. Je wilt ernaar luisteren, je wilt erop dansen en wat ik zelf heel erg graag doe op deze track is het heel gemeen meezingen. Voor de spiegel staan en vuil kijken en meezingen. Vocaal kan hij zich meten met Matt Corby & Hozier maar het heeft het sexy geluid van een vroege Catfish And The Bottlemen. Het is een track die je hypnotiseert en enorm explosief. Hij speelde al in het voorprogramma van Ben Howard en gaat de komende tijd grote stappen maken denk ik want dit is een nieuwkomer die we niet snel gaan vergeten.

 

 

 

 

 

 

 

#68 Het-midden-in-de-week-liedje

Het midden-in-de-week-liedje is een liedje die jou week doormidden zaagt. Dit kan zijn dat het een heel opbeurend liedje is die je doet dansen door de kamer of van het balkon naar iedereen wil schreeuwen hoe mooi het nummer wel niet is. Toch kan het ook een rustig nummer zijn die jou even doet beseffen hoe fijn het allemaal wel is en dit kan luisteren met een theetje in je hand en genieten van de minuten die het nummer heeft. Vandaag is het tijd voor een prachtig nummer namelijk: PLESTED met Habits.

Echt een tijd geleden luisterde ik naar een duo die voor echt hadden mogen doorbreken namelijk Chasing Grace. Man/vrouw duo met enorm sterke liedjes. Dit kwam ook meer omdat ze bij Naughty Boy getekend waren en hij ze produceerde. Na een enorm lange stilte was daar ineens Plested. Na 1 luisterbeurt was ik ondersteboven, dit was geweldig. In een lange tijd heb ik niet zo´n goede song gehoord. Na wat speurwerk kwam ik erachter dat dit de mannelijke wederhelft was van Chasing Grace. Ik herkende zijn stem al maar kon het niet plaatsen. Nadat hij uit Chasing Grace gestapt was besefte hij dat hij het liefste nummers wou schrijven voor zichzelf. Na Chasing Grace stonden er echter een hoop grote artiesten in de rij om met hem te werken: Zayn Malik, Emili Sande, The Chainsmokers, Litte Mix en zo kan ik nog wel even doorgaan. 24 jaar pas deze jongen maar wat een geweldenaar. Toch verzamelde hij wat nummers voor zichzelf en Plested was geboren. Habits is intimiderend, soulful, een fragiele stem die je kriebels geeft met elke noot die hij zingt, het schuurt en het is een vlijmscherpe ode aan het hebben van een verkeerde liefde. Iets kleins opbouwen naar iets grootst. Als je Plested hoort denk je gelijk aan Rhodes, Amber Run. Komende staat hij geprogrammeerd op Barn On The Farm in de UK en ik denk dat hij langzaam in de spotlight begint te staan. Wat een artiest poeh, wat ben ik stiekem een beetje verliefd op deze artiest.